Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. wyrokiem z 14 lutego 2014 r., sygn. akt VI SA/Wa 2456/13 oddalił skargę S. Sp. z o.o. z siedzibą w S. (dalej: skarżąca Spółka) na decyzję Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego (dalej: organ, GUS) z dnia [...] lipca 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia potwierdzającego przedmiot działalności gospodarczej.
Sąd orzekał w następującym stanie faktycznym i prawnym:
Skarżąca zwróciła się do Dyrektora Urzędu Statystycznego w K. z wnioskiem o wydanie zaświadczenia potwierdzającego, że głównym przedmiotem jej działalności w latach 2008-2012 była sprzedaż hurtowa wyrobów metalowych oraz sprzętu i dodatkowego wyposażenia hydraulicznego i grzejnego. W uzasadnieniu wniosku spółka wskazała, że w myśl art. 29 w związku z art. 28 ust. 2 ustawy z dnia 30 października 2002 r. o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych (Dz. U. z 2009 Nr 167 poz. 1322), wysokość stopy procentowej składki na ubezpieczenie wypadkowe dla płatnika składek zgłaszającego do ubezpieczenia wypadkowego co najmniej 10 ubezpieczonych ustala się w oparciu o przynależność płatnika składek do grupy działalności wskazanej dla jego rodzaju działalności według PKP ujętego w rejestrze REGON. Skoro wysokość należnej składki na ubezpieczenie wypadkowe uzależnione jest od ujętej w rejestrze REGON informacji o przeważającym przedmiocie działalności gospodarczej płatnika składek, w ocenie skarżącej była ona w pełni legitymowana do wystąpienia z wnioskiem.
Wskazała, że okoliczność uprzedniego wydania zaświadczenia o odmiennej treści, a mianowicie, że głównym przedmiotem działalności spółki w zakreślonym okresie była produkcja konstrukcji metalowych i ich części (PKP 25.11.Z) w żaden sposób nie wpływa na możliwość i zasadność wydania zaświadczenia zgodnego z treścią wniosku, z uwagi na zmianę danych znajdujących się w posiadaniu Głównego Urzędu Statystycznego.
Dyrektor Urzędu Statystycznego Urząd Statystyczny w K. (dalej: organ I instancji) postanowieniem z dnia [...] maja 2013 r. nr [...] odmówił wydania Spółce zaświadczenia o żądanej treści potwierdzającego, że głównym przedmiotem działalności skarżącej w latach 2008-2012 była sprzedaż hurtowa wyrobów metalowych oraz sprzętu i dodatkowego wyposażenia hydraulicznego i grzejnego. Wskazał w uzasadnieniu, że na podstawie wniosków RG-1 złożonych w dniu [...] lutego 2008 r. i [...] kwietnia 2008 r. przeważająca działalność skarżącej została zakwalifikowana do następujących grupowań: PKP 2004 - 28.11.B "Produkcja konstrukcji metalowych, z wyłączeniem działalności usługowej"; PKP 2007 - 25.11.Z "Produkcja konstrukcji metalowych i ich części".
Organ stwierdził, że zmiana rodzaju działalności przeważającej strony na wnioskowany PKD 2007 46.74.Z, czyli - sprzedaż hurtowa wyrobów metalowych oraz sprzętu i dodatkowego wyposażenia hydraulicznego i grzejnego - została dokonana na podstawie wniosku RG-1 złożonego dnia [...] listopada 2012 roku. W wniosku RG-1 wskazano na datę zmiany, jako [...] grudnia 2008 roku.
Prezes Głównego Urzędu Statystycznego postanowieniem z dnia [...] lipca 2013 roku nr [...]: 1) uchylił zaskarżone postanowienie w części oznaczenia stron postępowania poprzez przyjęcie, że stroną postępowania jest S. Sp. z o. o. z siedzibą w S. reprezentowana przez adwokata G. K., 2) w pozostałym zakresie utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie Dyrektora Urzędu Statystycznego w K. dnia [...] maja 2013 r. znak: [...] w sprawie odmowy wydania zaświadczenia potwierdzającego, że głównym przedmiotem działalności S. Sp. z o. o. zarejestrowanej w rejestrze REGON (numer identyfikacyjny REGON [...]) w latach 2008-2012 była sprzedaż hurtowa wyrobów metalowych oraz sprzętu i dodatkowego wyposażenia hydraulicznego i grzejnego (PKD 46.74.Z).
Organ odwoławczy wskazał, że nie może uwzględnić żądania w zakresie treści zaświadczenia, bowiem w latach 2008-2011 oraz w 2012 r. - do czasu wprowadzenia informacji zgłoszonych na wniosku RG-1 złożonym dnia [...] listopada 2012 r. w rejestrze REGON - nie występowały dla skarżącej spółki wnioskowane dane, tj. PKD 46.74.Z. Podkreślił, że Dyrektor Urzędu Statystycznego w K. nie mógł wydać zaświadczenia o żądanej treści, bowiem kod przeważającego rodzaju działalności obowiązuje w rejestrze REGON od dnia wprowadzenia informacji do rejestru. Można dokonać aktualizacji zgłoszonych danych i wydać nowe zaświadczenie o treści zgodnej ze stanem rzeczywistym i obowiązującym od momentu wprowadzenia zmiany oraz z bieżącą datą.
Stwierdził, że zmiana rodzaju działalności przeważającej ww. podmiotu na wnioskowany PKD 2007 46.74.Z została dokonana na podstawie wniosku RG-1, złożonego [...] listopada 2012 r. Ponadto zgodnie z art. 42 ust. 6 ustawy o statystyce publicznej, podmioty określone w art. 42 ust. 1 są zobowiązane do składania w urzędzie statystycznym województwa, na terenie którego mają siedzibę albo adres zamieszkania, wniosku o wpis do rejestru podmiotów, wniosku o zmianę cech objętych wpisem oraz wniosku o skreślenie - w ciągu 14 dni od zaistnienia okoliczności uzasadniających wpis, zmianę lub skreślenie. Do wniosku dołącza się dokumenty określone przepisami innych ustaw, potwierdzające powstanie podmiotu albo podjęcie działalności, zmianę cech objętych wpisem bądź skreślenie podmiotu.
Urząd Statystyczny w K. nie mógł wydać zaświadczenia potwierdzającego, że w latach 2008-2012 głównym przedmiotem działalności skarżącej była sprzedaż hurtowa wyrobów metalowych oraz sprzętu i dodatkowego wyposażenia hydraulicznego i grzejnego (PKD 46.74.Z.), bowiem dane zgromadzone w rejestrze REGON w okresie od 2008 r. od [...] listopada 2012 r. nie potwierdzają takiego kodu PKD. Główną rolę przy ustalaniu treści zaświadczenia pełnią dane z rejestru REGON, które przeczą wnioskowanemu żądaniu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. uznał, że skarga nie może być uwzględniona. W uzasadnieniu wskazał, że organ odmówił wydania zaświadczenia REGON o żądanej treści wskazując w uzasadnieniu, że przeważająca działalność gospodarcza firmy S. Sp. z o.o. została zaklasyfikowana do następujących grupowań: PKD 2004 - 28.1 I.B, PKD 2007 - 25.11.Z. w oparciu o wnioski RG-1 złożone przez skarżąca [...] lutego 2008 r. i [...] kwietnia 2008 r. Zmiana rodzaju działalności przeważającej S. Sp. z o.o. na PKD 2007 46.74.Z dokonana została na podstawie wniosku RG-1 złożonego [...] listopada 2012 r., przy czym na tym wniosku skarżąca wskazała datę zmiany: [...] grudnia 2008 r. Organ uzasadnił odmowę wydania zaświadczenia o żądanej treści tym, że kod przeważającego rodzaju działalności obowiązuje w rejestrze REGON od dnia wprowadzenia informacji do rejestru. Datą zmiany rodzaju przeważającej działalności gospodarczej był zatem [...] listopada 2012 r. bowiem tego dnia została dokonana zmiana na podstawie wniosku RG-1.
Dodatkowym argumentem organu był obowiązek skarżącego wynikający z art. 42 ust. 6 ustawy o statystyce publicznej, składania w urzędzie statystycznym województwa na terenie którego ma siedzibę, wniosku o zmianę cech objętych wpisem w ciągi 14 dni od zaistnienia okoliczności uzasadniających wpis.
W ocenie Sądu, ustalenia Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego oraz ich ocena były prawidłowe i odpowiadały prawu. Organ prawidłowo uznał, że tylko czynności aktualizacyjne dokonywane przez stronę przy uwzględnieniu jej obowiązków w tym zakresie, mogą być podstawą danych do wydania zaświadczenia żądanej treści. Z tego względu nie mają znaczenia prawotwórczego podane w treści wniosku okoliczności faktyczne, czyli wskazana data zmiany przeważającej działalności gospodarczej z dniem [...] grudnia 2008 r.
Sąd wskazał, że organ nie kwestionował interesu prawnego strony do uzyskania zaświadczenia, zatem okoliczność ta była bezsporna. Zaświadczenie ma bowiem kluczowe znaczenie dla ustalenia wysokości stopy procentowej składki na ubezpieczenie wypadkowe, zgodnie z treścią art. 29 w związku z art. 28 ust. 2 ustawy z dnia 30 października 2002r. o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych bowiem zgodnie z art. 29 tej ustawy, wysokość stopy ustala się w oparciu o przynależność płatnika składek do grupy działalności według PKD ujętego w rejestrze REGON.
Tym samym skarżąca dysponuje interesem prawnym w jego otrzymaniu. Oznacza to, że zaświadczenie nie rozstrzyga żadnej sprawy, nie tworzy, ani też nie kształtuje żadnej nowej sytuacji prawnej, ani też stosunku prawnego. Nie stanowi więc ono wiążącego oświadczenia woli organu administracji, lecz tylko i wyłącznie oświadczenie jego wiedzy, potwierdzające istnienie - i to w określonym czasie - określonych faktów lub stanu prawnego. Nie tworzy żadnych skutków prawnych, a potwierdza jedynie ich istnienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. stwierdził, że charakter zaświadczenia wydawanego na podstawie art. 43 ust. 3 ustawy o statystyce publicznej należy rozpatrywać przez pryzmat normatywnej treści przepisu art. 217 § 2 pkt 1 k.p.a., w zakresie w jakim stanowi on o urzędowym potwierdzeniu faktów.
Natomiast brak od 2008 roku wniosków o zmianę cech objętych wpisem skarżącej spółki - aktualizujących zmiany w zakresie rodzaju przeważającej działalności, czyli obligatoryjnej informacji podlegającej wpisowi do rejestru podmiotów, uniemożliwił organowi wydanie zaświadczenia o żądanej treści. De facto, bowiem informacja o rodzaju przeważającej działalności zawarta we wniosku skarżącej o zmianę cech objętych wpisem wpłynęła w dacie [...] listopada 2012 r., dlatego organ statystyczny nie miał podstaw do urzędowego potwierdzania faktów, które według oświadczenia strony miały miejsce 4 lata wcześniej.
W ocenie Sądu, organ nie może potwierdzać faktów, które nie zostały mu zgłoszone, a których obowiązek zgłoszenia przez przedsiębiorcę wynika wprost z obowiązujących przepisów ustawy o statystyce publicznej. Nie posiadał zatem żadnych danych, ani materiałów, bowiem skarżąca nie wykazywała we wnioskowanym okresie od 2008 do 4 listopada 2012 r. żadnej inicjatywy w kierunku wykazania okoliczności, o których potwierdzenie występuje.
S. Sp. z o.o. z siedzibą w S. złożyła skargę kasacyjną, w której zaskarżyła wyrok w całości, wnosząc o jego uchylenie w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji oraz zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.
Skargę kasacyjną oparto na obu podstawach kasacyjnych z art. 174 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2012 r. poz. 270, dalej: p.p.s.a.), zarzucając:
- 1. naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 174 pkt 2 w zw. z art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. w związku z art. 218 §1 k.p.a. w związku z § 14 i § 15 rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie sposobu i metodologii prowadzenia i aktualizacji rejestru podmiotów gospodarki narodowej, w tym wzorów wniosków, ankiet i zaświadczeń, oraz szczegółowych warunków i trybu współdziałania służb statystyki publicznej z innymi organami prowadzącymi urzędowe rejestry i systemy informacyjne administracji publicznej z dnia 27 lipca 1999 r. (Dz. U. Nr 69, poz. 763 dalej: rozporządzenie) poprzez jego błędną wykładnię polegającą na uznaniu, że informacje przekazane przez skarżącego na wniosku RG-1 dnia [...] listopada 2012 r. oraz 26 marca 2013 r. nie mogą stanowić podstawy do wydania przez organ administracji publicznej zaświadczenia o żądanej przez skarżącego treści, gdy tymczasem zgodnie z treścią § 14 rozporządzenia, aktualizacja rejestru podmiotów gospodarki narodowej dokonywana jest między innymi w oparciu o wnioski składane na formularzach RG-1 natomiast w myśl § 15 rozporządzenia, integralną część rejestru podmiotów stanowią wnioski i dokumenty złożone przez podmiot do rejestru;
- 2. naruszenie prawa materialnego tj.: art. 174 pkt 1 p.p.s.a. w zw. z art. 42 ust. 6 oraz 10 ustawy z dnia 29 czerwca 1995 r. o statystyce publicznej (Dz. U. z 2012 r. poz. 591, ze zm., dalej: ustawa o statystyce) poprzez jego błędną wykładnię polegającą na uznaniu, że aktualizacja danych ujawnionych w rejestrze podmiotów gospodarki narodowej uzależniona jest od dokonania zgłoszenia aktualizacyjnego w ustawowym 14 dniowym terminie, gdy tymczasem powyższe konsekwencje nie wynikają z brzmienia przywołanego powyżej przepisu ustawy o statystyce publicznej,
Argumenty na poparcie powyższych zarzutów zostały przedstawione w uzasadnieniu skargi kasacyjnej, w którym podtrzymano dotychczasowe stanowisko w sprawie.
W odpowiedzi na skargę kasacyjną Prezes Głównego Urzędu Statystycznego wniósł o jej oddalenie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z 183 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze jednak z urzędu pod rozwagę nieważność postępowania. Jeżeli nie wystąpiły przesłanki nieważności postępowania wymienione w art. 183 § 2 p.p.s.a., a w rozpoznawanej sprawie nie wystąpiły, to Sąd związany jest granicami skargi kasacyjnej.
Skarga kasacyjna S. Sp. z o.o. z siedzibą w S. opiera się na obu podstawach z art. 174 p.p.s.a.
Za podstawę wyroku z 14 lutego 2014 r., sygn. akt VI SA/Wa 2456/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. przyjął ustalenia stanu faktycznego dokonane przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego. Pismem z [...] marca 2013 r. Spółka zwróciła się do Dyrektora Urzędu Statystycznego w K. z wnioskiem o wydanie zaświadczenia potwierdzającego, że głównym przedmiotem jej działalności w latach 2008-2012 była sprzedaż hurtowa wyrobów metalowych oraz sprzętu i dodatkowego wyposażenia hydraulicznego i grzejnego. Spółka wskazała, że okoliczność uprzedniego wydania zaświadczenia o odmiennej treści, a mianowicie, że głównym przedmiotem działalności spółki w zakreślonym okresie była produkcja konstrukcji metalowych i ich części (PKP 25.11.Z) w żaden sposób nie wpływa na możliwość i zasadność wydania zaświadczenia zgodnego z treścią wniosku, z uwagi na zmianę danych znajdujących się w posiadaniu Głównego Urzędu Statystycznego.
Dyrektor Urzędu Statystycznego w K. postanowieniem z dnia [...] maja 2013 r. odmówił wydania zaświadczenia o żądanej treści. Prezes Głównego Urzędu Statystycznego postanowieniem z [...] lipca 2013 r. uchylił zaskarżone postanowienie w części oznaczenia strony postępowania poprzez przyjęcie że stroną postępowania jest S. Sp. z o. o. z siedzibą w S.; w pozostałym zakresie utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.
Przy naruszeniu prawa procesowego w skardze kasacyjnej należy wskazać przepisy tego prawa naruszone przez Sąd I instancji oraz podać, na czym polegało uchybienie tym przepisom i dlaczego uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy oraz uprawdopodobnić, jaki byłby inny wynik sprawy gdyby uchybienia nie popełniono.
Zarzucając Sądowi I instancji naruszenie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. kastor powiązał ten przepis z art. 218 § 1 k.p.a. oraz § 14 i § 15 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 27 lipca 1999 r. w sprawie sposobu i metodologii prowadzenia i aktualizacji rejestru podmiotów gospodarki narodowej, w tym wzorów wniosków, ankiet i zaświadczeń, oraz szczegółowych warunków i trybu współdziałania służb statystyki publicznej z innymi organami prowadzącymi urzędowe rejestry i systemy informacyjne administracji publicznej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. nie naruszył art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. sprawując kontrolę działalności administracji publicznej i stosując środek określony w ustawie. Sądowi I instancji można skutecznie zarzucić naruszenie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. wówczas, gdy kontrolując legalność zaskarżonej decyzji nie dostrzega, że rozstrzygnięcie to narusza przepisy postępowania, bądź odnajdując te błędy prawne niewłaściwie ocenia ich wpływ na wynik sprawy administracyjnej. Wpływanie istotne na wynik sprawy, to prawdopodobieństwo oddziaływania naruszeń prawa procesowego na treść decyzji, a więc ukształtowanie w niej stosunku administracyjnego, materialnego lub procesowego.
Sąd I instancji uchylając z tych powodów decyzję musi wykazać, że gdyby nie było stwierdzonego w postępowaniu sądowym naruszenia przepisów postępowania, to rozstrzygnięcie sprawy najprawdopodobniej mogłoby być inne. Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. nie stwierdził istnienia przesłanki: inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Inaczej mówiąc, Sąd I instancji kierując się kryterium legalności stwierdził, że postępowanie w sprawie wydania zaświadczenia było prowadzone zgodnie z przepisami regulującymi to postępowanie.
Zgodnie z art. 218 § 1 k.p.a., w przypadkach, o których mowa w art. 217 § 2 pkt 2, organ administracji publicznej obowiązany jest wydać zaświadczenie, gdy chodzi o potwierdzenie faktów albo stanu prawnego, wynikających z prowadzonej przez ten organ ewidencji, rejestrów bądź z innych danych znajdujących się w jego posiadaniu. Natomiast według § 14 ust. 1 i 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 27 lipca 1999 r., aktualizacja rejestru podmiotów jest dokonywana przez służby statystyki publicznej na podstawie dokumentów wskazanych w punktach od 1) do 7). Podmioty wpisane do rejestru podmiotów są obowiązane do skorygowania zapisów w ankiecie aktualizacyjnej, którą stanowi wniosek RG-1 zawierający dane z rejestru podmiotów.
Z kolei, § 15 tego rozporządzenia stawowi, że integralną częścią rejestru podmiotów są złożone przez podmiot wnioski i załączone dokumenty (wypis z rejestru sądowego, kopie: decyzji i zaświadczeń, umów, statutów, regulaminów) oraz informacje i ankiety, o których mowa w § 13 i 14.
Naruszenia wskazanych przepisów prawa kasator upatruje w tym, że Sąd I instancji zaakceptował ustalenie przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego, że informacje przekazane przez spółkę we wniosku RG-1 z dnia [...] listopada 2012 r. oraz [...] marca 2013 r. nie mogły stanowić podstawy do wydania zaświadczenia o żądanej przez wnioskodawcę treści.
Odnosząc się do tego zarzutu należy podnieść, że według niekwestionowanego przez kasatora stanu faktycznego, przeważająca działalność gospodarcza firmy S. Sp. z o. o została zaklasyfikowana do grupowań: PKD 2004 - 28.11.B; PKD 2007 - 25.11.Z. w oparciu o wnioski RG-1 złożone przez stronę w dniu 12 lutego 2008 r. i 16 kwietnia 2008 r. Natomiast zmiana rodzaju działalności przeważającej spółki na PKD 2007 46.74.Z dokonana została na podstawie wniosku RG-1 złożonego w dniu [...] listopada 2012 r., przy czym w tym wniosku skarżąca wskazała datę zmiany: [...] grudnia 2008 r.
W sprawie wydania zaświadczenia nie mają zastosowania przepisy regulujące ogólne postępowanie administracyjne, lecz przepisy Działu VII k.p.a. Wydawanie Zaświadczeń. To uproszczone postępowanie w rozpoznawanej sprawie zakończyło się odmową wydania zaświadczenia o żądanej treści (art. 219 k.p.a.) z powodu niepotwierdzenia się w toku postępowania wyjaśniającego istnienia stanu faktycznego, którego potwierdzenia żądała spółka ubiegająca się o zaświadczenie. Żądanie strony nie miało bowiem potwierdzenia w dokumentach posiadanych przez organ administracji publicznej. Zaświadczenie o treści żądanej przez wnioskodawcę jest czynnością faktyczną, rodzajem dokumentu urzędowego (por. wyrok NSA z dnia 18 marca 2011 r., I OSK 1898/10, LEX nr 1079721), urzędowym poświadczeniem określonych faktów. Jako dokument urzędowy zaświadczenie korzysta z domniemania dwojakiego rodzaju: domniemania prawdziwości oraz domniemania zgodności z prawdą oświadczenia organu, od którego dokument pochodzi.
Zgodnie z art. 42 ust 1 i 3 pkt 4) ustawy o statystyce publicznej, wpisowi do krajowego rejestru urzędowego podmiotów gospodarki narodowej podlegają informacje o tych podmiotach w zakresie prowadzonej przez nie działalności. Między innymi: wykonywana działalność, w tym rodzaj przeważającej działalności. Według art. 42 ust. 5 tej ustawy, podmioty gospodarki narodowej mają obowiązek wypełniania i składania wniosku o wpis do rejestru podmiotów oraz informowania o zachodzących zmianach w zakresie danych określonych w ust. 3 pkt 1-6. Z kolei, według art. 42 ust. 6 ustawy o statystyce publicznej, podmioty gospodarki narodowej są zobowiązane do składania w urzędzie statystycznym województwa, na terenie którego mają siedzibę albo adres zamieszkania, wniosku o wpis do rejestru podmiotów, wniosku o zmianę cech objętych wpisem oraz wniosku o skreślenie - w ciągu 14 dni od zaistnienia okoliczności uzasadniających wpis, zmianę lub skreślenie.
Do wniosku dołącza się dokumenty określone przepisami innych ustaw, potwierdzające powstanie podmiotu albo podjęcie działalności, zmianę cech objętych wpisem bądź skreślenie podmiotu. Wpis do rejestru podmiotów następuje po zakodowaniu cech podmiotu według obowiązujących standardów klasyfikacyjnych, z jednoczesnym nadaniem niepowtarzalnego numeru identyfikacyjnego (art. 42 ust. 10). Wynika z tych przepisów, że jeśli wykonywana działalność, w tym rodzaj przeważającej działalności ulegnie zmianie, podmiot gospodarki narodowej ma obowiązek informowania o tej zmianie organ rejestracyjny przez złożenie w ustawowym terminie wniosku o zmianę cech objętych wpisem..
Zgodnie z art. 43 ust. 3 ustawy o statystyce publicznej, urzędy statystyczne wydają na żądanie wpisanych do rejestru podmiotów osób prawnych, jednostek organizacyjnych niemających osobowości prawnej oraz osób fizycznych prowadzących działalność gospodarczą zaświadczenia o nadanym im i ich jednostkom lokalnym numerze identyfikacyjnym, nie później niż w terminie 7 dni roboczych od dnia otrzymania żądania. Zaświadczenie wydane w tym trybie odzwierciedla wcześniej zakodowane cechy podmiotu gospodarki narodowej, któremu nadano niepowtarzalny numer identyfikacyjny. Zaświadczenie stanowi urzędowe potwierdzenie faktów będących informacjami o podmiocie gospodarki narodowej w zakresie prowadzonej działalności. Oczywistym jest, że zaświadczenie może potwierdzić jedynie fakty wynikające z prowadzonej przez ten organ ewidencji, rejestrów bądź z innych danych znajdujących się w jego posiadaniu. W tym wypadku są to dane zawarte we wniosku o wpis do rejestru podmiotów oraz dane zawarte we wniosku (wnioskach) o zmianę cech objętych wpisem, który podmiot gospodarki narodowej ma obowiązek złożyć w ciągu 14 dni od zaistnienia okoliczności uzasadniających zmianę.
Natomiast sposób aktualizacji został ściśle określony w przepisach rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 27 lipca 1999 r. Krajowy rejestr urzędowy podmiotów gospodarki narodowej obejmuje osoby prawne; jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej; osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą. Wpisowi do rejestru podlegają informacje o tych podmiotach w zakresie prowadzonej przez nie działalności. Integralną częścią rejestru podmiotów są złożone przez podmiot wnioski i załączone dokumenty. Na podstawie wniosków RG-1 złożonych [...] lutego 2008 r. i [...] kwietnia 2008 r. S. Sp. z o. o została zaklasyfikowana najpierw do grupowania: PKD 2004 - 28.11.B, a potem do grupowania PKD 2007 - 25.11.Z. Kolejny wniosek o zmianę cech objętych wpisem na PKD 2007 46.74.Z spółka złożyła [...] listopada 2012 r. Ostatnia zmiana cech objętych wpisem stała się skuteczna z dniem dokonania wpisu w krajowym rejestrze urzędowym podmiotów gospodarki narodowej, a nie jak to wskazała spółka - z dniem [...] grudnia 2008 r., ponieważ wpis do rejestru nie wywołuje skutku w okresie przed złożeniem wniosku na formularzu RG-1.
Skarga kasacyjna nie ma również usprawiedliwionej podstawy z art. 174 pkt 1) p.p.s.a, ponieważ Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. nie naruszył prawa materialnego tj. art. 42 ust. 6 i 10 ustawy o statystyce publicznej przez błędną wykładnię. Błędna wykładnia to mylne zrozumienie treści przepisu. Sąd I instancji przedstawił prawidłową wykładnię tych przepisów, które są jasne i czytelne. Z woli ustawodawcy na podmioty gospodarki narodowej nałożono obowiązki rejestracyjne polegające na złożeniu we właściwym urzędzie statystycznym województwa wniosku o wpis do rejestru podmiotów; wniosku o zmianę cech objętych wpisem oraz wniosku o skreślenie - w ciągu 14 dni od zaistnienia okoliczności uzasadniających wpis, zmianę lub skreślenie. Do wniosku dołącza się dokumenty określone przepisami innych ustaw, potwierdzające powstanie podmiotu albo podjęcie działalności, zmianę cech objętych wpisem bądź skreślenie podmiotu. Dysponując tymi danymi urząd statystyczny województwa dokonuje wpisu do rejestru według obowiązujących standardów klasyfikacyjnych, z jednoczesnym nadaniem niepowtarzalnego numeru identyfikacyjnego.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny uznał skargę kasacyjną jako nie mającą usprawiedliwionych podstaw, podlegającą oddaleniu na mocy art. 184 p.p.s.a.