Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 16 października 2007 r., sygn. akt II GSK 138/07, w sprawie ze skarg kasacyjnych R. B. GmbH z siedzibą w F. an S., A. oraz P. P. L. "K." J. K. S. j. w L. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 7 września 2006 r., sygn. akt VI SA/Wa 557/06, Naczelny Sąd Administracyjny odroczył rozprawę oraz przedstawił do rozstrzygnięcia składowi siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego zagadnienie prawne budzące poważne wątpliwości "Czy w sytuacji, gdy okres rzeczywistego nieużywania zarejestrowanego znaku towarowego, o którym mowa w art. 169 ust 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej (Dz. U. 2003 r. Nr 119, poz. 1117 ze zm.) – dalej zwanej p.w.p. – przypadający przed datą złożenia wniosku o stwierdzenie wygaśnięcia prawa ochronnego na ten znak jest dłuższy niż pięć lat, za datę stwierdzenia wygaśnięcia tego prawa, o której mowa w art. 172 powołanej ustawy, należy przyjąć ostatni dzień pięcioletniego okresu liczonego od początkowej daty nieużywania znaku, czy dzień złożenia powyższego wniosku".
Pismem z dnia 26 października 2007 r. pełnomocnik skarżącej Spółki PPL "K." J. K. wniósł o wydzielenie do odrębnego rozstrzygnięcia, a w razie potrzeby także do odrębnego rozpatrzenia, skargi kasacyjnej R. B. GmbH – uprawnionego z rejestracji znaku towarowego – od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 września 2006 r.
W uzasadnieniu pełnomocnik Spółki wskazał, iż pomiędzy wnioskodawcą, a uprawnionym toczą się przed Urzędem Patentowym RP trzy sprawy sporne: [...], [...] i [...].
Podjęte na rozprawie w dniu 16 października 2007 r. postanowienie o skierowaniu pytania prawnego, zdaniem wnioskodawcy, spowoduje opóźnienie w rozstrzygnięciu sprawy II GSK 138/07. W ocenie wnioskodawcy treść pytania prawnego związana jest ze skarga kasacyjną wnioskodawcy, dotyczy daty wygaśnięcia prawa z rejestracji, nie ma więc wpływu na rozstrzygnięcie w zakresie skargi kasacyjnej uprawnionego. W związku z tym wydzielenie ze sprawy II GSK 138/07 zagadnień zaskarżonych przez uprawnionego i wydanie przez sąd odrębnego orzeczenia w tym zakresie pozwoli przyspieszyć postępowania administracyjne we wszystkich wskazanych sprawach toczących się przed Urzędem Patentowym, zależnych od rozstrzygnięcia w przedmiocie wpływu ewentualnej renomy znaku towarowego na możliwość stwierdzenia wygaśnięcia albo unieważnienia ochrony tego znaku.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Wniosek pełnomocnika Spółki "K." nie może zostać uwzględniony.
Zgodnie z treścią art. 172 w zw. z art. 169 ust 1 pkt 1 p.w.p. organ ma obowiązek potwierdzenia w decyzji stwierdzającej wygaśnięcie prawa ochronnego na znak towarowy, daty wygaśnięcia tego prawa. Zatem wskazanie daty wygaśnięcia prawa ochronnego na znak towarowy stanowi integralną i obligatoryjną część decyzji stwierdzającej wygaśnięcie prawa ochronnego na znak towarowy.
Jest to więc jedna sprawa administracyjna rozstrzygnięta przez Urząd Patentowy w postępowaniu spornym – art. 255 ust 1 pkt 3 p.w.p.. Z powodu zaskarżenia decyzji przez każdą ze stron tego postępowania oddzielnymi skargami Wojewódzki Sąd Administracyjny połączył je na podstawie art. 111 § 2 p.p.s.a. do łącznego rozpoznania i rozstrzygnięcia, co w tym przypadku – z przyczyn wskazanych na wstępie było konieczne.
Tym samym skargi kasacyjne wniesione oddzielnie dotyczą wyroku rozstrzygającego jedną sprawę sądowoadministracyjną w rozumieniu przepisów art. 3 § 2 pkt 1 oraz art. 132 i 134 § 1 p.p.s.a.. Z tego względu, gdyby nawet te oddzielnie wniesione skargi kasacyjnej zostały zarejestrowane pod oddzielnymi sygnaturami, to należałoby je połączyć do łącznego rozpoznania i rozstrzygnięcia przy odpowiednim zastosowaniu art. 111 § 2 w zw. z art. 193 p.p.s.a.
Skoro zatem wskazanie daty wygaśnięcia prawa ochronnego na znak towarowy stanowi integralną część decyzji stwierdzającej wygaśnięcie tego prawa, co oznacza, że jest to jedna sprawa sądowoadministracyjna, o czym była mowa powyżej, to niezasadny jest wniosek o rozłączenie wniesionych skarg kasacyjnych od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, rozstrzygającego tę jedna sprawę, do ich oddzielnego rozpoznania i rozstrzygnięcia. Nadto zauważyć należy, iż w tej sprawie orzeczenie wydane na skutek wyłączenia do oddzielnego rozpoznania i rozstrzygnięcia jednej ze skarg kasacyjnych odnoszących się do wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego obejmującego jedna sprawę sądowoadministracyjną stanowiłoby orzeczenie częściowe, a takiej formy orzeczenia przepisy ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewidują.
W tym stanie rzeczy przedstawione przez skład orzekający zagadnienie prawne związane jest z całością rozstrzygnięcia sprawy.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny oddalił powyższy wniosek.