Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. wyrokiem z dnia 14 lutego 2012 r., sygn. akt VI SA/Wa 2171/11, oddalił skargę [...] Spółki z o.o. w K. na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczpospolitej Polskiej z dnia [...] czerwca 2011 r., nr Sp. [...] w przedmiocie unieważnienia prawa z rejestracji wzoru przemysłowego.
W skardze kasacyjnej od powyższego wyroku [...] Spółka z o.o. w K., zwana dalej skarżącą lub spółką zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Jak podnosi skarżąca pozbawienie jej możliwości korzystania z przysługującego prawa z rejestracji, narazi spółkę na powstanie znacznej szkody. W tym kontekście skarżąca podkreśliła, że jest jednym z największych producentów płyt styropianowych na polskim rynku. Przez długi okres swojej działalności spółka wypracowała niezwykle wysoki stopień rozpoznawalności wśród konsumentów. W związku z tym pozbawienie skarżącej możliwości wyłącznego korzystania z przedmiotowego wzoru przemysłowego w znacznym stopniu może podważyć jej dotychczasową pozycję rynkową. Dochodzi bowiem do sytuacji, w której rozmywane będą zdolności odróżniające produkty skarżącej w stosunku do produktów, które na ich wzór są produkowane i oferowane przez inne podmioty. Wszystko to wpływa także na zmniejszenie wysokości dochodu uzyskiwanego przez spółkę.
Wobec tego skarżąca poniesie znaczną szkodę w znaczeniu zarówno szkody o charakterze niemajątkowym, jak i majątkowym. Poza tym brak wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji spowoduje również w ocenie skarżącej trudne do odwrócenia skutki, bowiem renoma spółki oraz fakt, że jest ona wiodącą na rynku płyt styropianowych firmą, uległa znacznemu osłabieniu przez to, iż inne firmy zaczęły produkcję przedmiotowych płyt styropianowych, na wzór płyty stworzonej przez skarżącą.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 270), dalej powoływanej jako p.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. Wprowadzona w omawianym przepisie ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym stanowi wyjątek od zasady wynikającej z art. 61 § 1 p.p.s.a., w myśl której wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności.
Obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, spoczywa na wnioskodawcy. Oznacza to, że wnioskodawca powinien wskazać na konkretne okoliczności, uzasadniające twierdzenie, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w związku z wykonaniem decyzji, której wniosek o wstrzymanie dotyczy. Nie jest w tym zakresie wystarczające samo twierdzenie strony. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do określonych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy.
Skarżąca we wniosku podniosła, że pozbawienie jej możliwości korzystania z przysługującego prawa z rejestracji, narazi spółkę na powstanie znacznej szkody. Według skarżącej dochodzi bowiem do sytuacji, w której rozmywane będą zdolności odróżniające produkty skarżącej w stosunku do produktów, które na ich wzór są produkowane i oferowane przez inne podmioty. To natomiast wpływa na zmniejszenie wysokości dochodu uzyskiwanego przez spółkę.
Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, podniesiona przez stronę argumentacja, nie stanowi uprawdopodobnienia wystąpienia przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Unieważnione zaskarżoną decyzją prawo z rejestracji wzoru przemysłowego pt.: [...] - nie powoduje, że skarżąca nie może nadal wytwarzać płyt izolacyjnych objętych ww. wzorem przemysłowym. Wprawdzie unieważnienie powyższego prawa z rejestracji wzoru przemysłowego może mieć wpływ na osiągane przez skarżącą przychody i może skutkować powstaniem szkody, jednakże brak jest podstaw do twierdzenia, że szkoda ta będzie znaczna, a tylko taka – stosownie do treści art. 61 § 3 p.p.s.a. – uzasadniałaby zastosowanie ochrony tymczasowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Spółka nie przedstawiła w szczególności żadnych danych na poparcie swojej argumentacji, np. stanowiących porównanie uzyskiwanych dochodów ze sprzedaży produktu objętego prawem z rejestracji wzoru przemysłowego pt.: [...] w stosunku do dochodów uzyskiwanych ze sprzedaży tego produktu sprzed dnia wydania zaskarżonej decyzji. Innymi słowy, skarżąca w żaden sposób nie uprawdopodobniła, że korzystanie przez inne podmioty z prawa do powyższego wzoru przemysłowego narazi spółkę na znaczną szkodę.
Nie ma również podstaw do uznania, że wykonanie decyzji doprowadzi do znacznego osłabienia renomy skarżącej i że ta okoliczność będzie trudna do odwrócenia. Argumenty strony w tym zakresie mają charakter wyłącznie subiektywny i jako takie nie mogą być zweryfikowane w postępowaniu o udzielenie ochrony tymczasowej.
Reasumując, podniesiona przez skarżącą argumentacja nie przemawia za zastosowaniem określonej w art. 61 § 3 p.p.s.a. ochrony tymczasowej w postępowaniu sądowoadminsitracyjnym.
Mając powyższe na względzie, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.