Uzasadnienie
W skardze kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w P. z dnia 13 marca 2013 r., sygn. akt I SA/Po 792/12, oddalającego skargę O. S.A. w P. (dalej: skarżąca) na decyzję Dyrektora Izby Celnej w P. z dnia [...] czerwca 2012 r., nr [...], w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu urządzania loterii audioteksowej bez wymaganego zezwolenia, skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
W uzasadnieniu wniosku skarżąca podniosła, że w rozpoznawanej sprawie występuje zarówno ryzyko wyrządzenia znacznej szkody, jak i możliwość spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wskazując na treść orzecznictwa sądów administracyjnych, spółka stwierdziła, że już sam fakt znacznej kwoty zobowiązania wystarcza do zastosowania art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) Zdaniem spółki, kwota nałożonej przez organ kary pieniężnej w rozpoznawanej sprawie jest istotnie wysoka.
Ponadto skarżąca podniosła, że znajduje się obecnie w wyjątkowo niekorzystnej sytuacji finansowej, mającej bezpośredni wpływ na płynność finansową. Wskazała, że nie posiada żadnych aktywów trwałych, które mogłaby zbyć celem pozyskania środków pieniężnych z przeznaczeniem na zapłatę kwoty wynikającej z zaskarżonej decyzji. Na rachunkach bankowych skarżącej również brak jest wystarczających środków do wykonania decyzji, a ponadto rachunki te zostały zajęte w toku czynności egzekucyjnych przez organ.
W świetle przedstawionych okoliczności skarżąca spółka stwierdziła, że przystąpienie do przymusowego wykonania zaskarżonej decyzji przez organy egzekucyjne będzie równoznaczne z koniecznością zgłoszenia wniosku o upadłość. Z uwagi zaś na okoliczność, że spółka notowana jest na warszawskiej Giełdzie Papierów Wartościowych, będzie się to wiązało z wymiernymi stratami po stronie jej akcjonariuszy. Odmowa wstrzymania wykonania będzie zatem skutkować powstaniem znacznej szkody oraz wystąpieniem trudnych do odwrócenia skutków nie tylko dla skarżącej, ale również dla akcjonariuszy oraz dla finansów publicznych. W konsekwencji wstrzymania wykonania decyzji skarżąca uzyska zaś możliwość kontynuowania działalności gospodarczej, generującej przychody i zyski.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.), Sąd może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli skarżący wykaże, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, w rozpatrywanym przypadku przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji zostały spełnione. Zważyć bowiem należy, że wysokość należności powstałej względem organu wskutek nałożenia na spółkę kary pieniężnej wynosi 3.460.386,00 zł. W obliczu tak dużego zobowiązania, konieczność uiszczenia przez skarżącą przypadającej do zapłaty kwoty, wiązałaby się ze znacznym obciążeniem materialnym i ryzykiem zachwiania płynności finansowej w prowadzonej działalności gospodarczej. W konsekwencji mogłoby to doprowadzić do utraty wszelkich środków finansowych spółki, skutkującej nawet ogłoszeniem jej upadłości. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, w złożonym wniosku w sposób przekonujący wykazano zatem spełnienie ustawowych przesłanek, warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, tym bardziej jeśli weźmie się pod uwagę fakt zajęcia rachunków bankowych skarżącej.
Ponadto na uwadze należy mieć również ryzyko wystąpienia znacznych strat po stronie osób posiadających akcje wnioskującej spółki, co nabiera w tym przypadku wymiaru ogólnego, wykraczającego poza wyłączną ochronę interesu skarżącej.
Wskazać należy, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w P. postanowieniem z dnia 29 stycznia 2013 r. - wstrzymującym wykonanie zaskarżonej decyzji – także uznał, że przytoczone okoliczności wskazują na istnienie niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z uwagi na fakt, że ww. postanowienie upadło wskutek wydania przez WSA orzeczenia kończącego postępowanie w I instancji, potrzeba ochrony tymczasowej skarżącego – przez wstrzymanie wykonania kwestionowanej decyzji - jest więc aktualna także na etapie postępowania kasacyjnego.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.