Uzasadnienie
Wnioskiem z dnia 22 grudnia 2016 r. Główny Inspektor Transportu Drogowego wystąpił o sprostowanie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 listopada 2012 r. o sygn. akt II GSK 1440/11 oddalającego skargę kasacyjną Spółki A w W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 marca 2011 r. sygn. akt V SA/Wa 1505/10 oddalającego skargę Spółki A na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] kwietnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym.
Główny Inspektor Transportu Drogowego wskazał, że w wyroku w odniesieniu do podmiotu skarżącego, jak i w punkcie 2 sentencji błędnie została oznaczona siedziba skarżącej Spółki "w W." zamiast "w W.".
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm. (powoływana jako: p.p.s.a.) sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki, natomiast z treści § 2 tego artykułu wynika, że sprostowanie sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym.
Sprostowanie wyroku może nastąpić z urzędu, ale także na żądanie strony i nie jest ograniczone żadnym terminem.
Jak trafnie podniósł wnioskujący o sprostowanie, w sentencji wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 listopada 2012 r. o sygn. akt II GSK 1440/11 w pkt 2 na skutek oczywistej omyłki wskazano W. jako siedzibę. Spółki A. Ze znajdującego się w aktach sprawy odpisu pełnego z Rejestru Przedsiębiorców Spółki A z dnia 6 lutego 2014 r. wynika, że w dacie wyrokowania siedzibą Spółki była W., a zatem w punkcie 2 sentencji wyroku w miejsce: "w W." wpisać należało: "w W.".
Z ww. odpisu pełnego KRS Spółki wynika ponadto, że w dacie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Spółka miała siedzibę w W., natomiast w dacie wniesienia skargi kasacyjnej w W. Tak też wskazano w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego, stąd wniosek organu o sprostowanie orzeczenia w tym zakresie podlegał oddaleniu.
Z uwagi na powyższe na podstawie art. 156 § 1 i 2 w związku z art. 193 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny postanowił jak w sentencji.