Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 12 grudnia 2012 r., sygn. akt V SA/Wa 2417/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w W., w sprawie ze skargi Powiatu O., wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji Ministra Finansów z dnia [...] sierpnia 2012 r., nr [...], w przedmiocie zwrotu do budżetu państwa nienależnie uzyskanej części oświatowej subwencji ogólnej.
W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., zwanej dalej: p.p.s.a.), podstawową przesłanką wstrzymania wykonania aktu lub czynności jest wykazanie we wniosku niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W ocenie Sądu I instancji taka właśnie sytuacja ma miejsce w rozpoznawanej sprawie, bowiem uregulowanie aktualnie żądanych należności może wpłynąć na budżet skarżącego Powiatu O. Zdaniem Sądu okoliczność ta przemawia za uwzględnieniem złożonego przez powiat wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji Ministra Finansów.
Wyrokiem z dnia 14 marca 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. oddalił skargę Powiatu O. na wskazaną powyżej decyzję Ministra Finansów.
Od wyroku tego Powiat O. złożył skargę kasacyjną, w której wniósł o wstrzymanie w całości wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku podniesiono, że skarżący powiat, jako jednostka samorządu terytorialnego realizująca na podstawie powszechnie obowiązujących przepisów prawa uchwałę budżetową na rok 2013, obecnie nie jest w stanie dokonać zapłaty (zwrotu) kwoty 2.693.485 zł. Wykonanie nałożonego zobowiązania poprzez zwrot żądanej kwoty stanowiłoby bowiem nadmierną uciążliwość dla budżetu powiatu, a także niebezpieczeństwo naruszenia dyscypliny budżetowej (założonego na rok 2013 bilansu dochodów i wydatków).
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 6 p.p.s.a., wstrzymanie wykonania aktu lub czynności przez organ albo sąd pierwszej instancji upada w razie wydania przez sąd orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji, a więc zarówno wyroku wydanego w wyniku rozpoznania skargi (uwzględniającego albo oddalającego skargę), jak i postanowień o odrzuceniu skargi albo o umorzeniu postępowania sądowoadministracyjnego.
W rozpoznawanej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. wyrokiem z dnia 14 marca 2013 r. oddalił skargę Powiatu O., wskutek czego upadło postanowienie tego Sądu z dnia 12 grudnia 2012 r. wstrzymujące wykonanie zaskarżonej decyzji. Tym samym wniosek Powiatu O. złożony na obecnym etapie postępowania i skierowany do Naczelnego Sądu Administracyjnego był dopuszczalny (por. J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Komentarz, Lexis Nexis, Warszawa 2006 r., s. 191, uchwała składu 7 sędziów NSA z dnia 16 kwietnia 2007 r., sygn. akt I GPS 1/07, publ. ONSAiWSA 2007/4/77).
Stosownie do art. 61 § 3 p.p.s.a. Sąd może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli skarżący wykaże, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego w rozpatrywanym przypadku przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji zostały spełnione. Zgodzić należy się bowiem z tym, że konieczność wypłacenia przez skarżący powiat przypadającej do zwrotu kwoty części oświatowej subwencji ogólnej w wysokości 2.693.485 zł wiązałaby się z przesunięciem środków finansowych rozdzielonych w ramach budżetu przyjętego na 2013 r., co w konsekwencji mogłoby doprowadzić do ograniczenia wykonania niezbędnych zadań na rzecz ogółu mieszkańców, należących do kompetencji powiatu. Naczelny Sąd Administracyjny uznał zatem – podzielając stanowisko zaprezentowane już przez Sąd I instancji w powołanym wyżej postanowieniu wstrzymującym zaskarżony akt administracyjny – że przytoczone okoliczności wskazują na istnienie niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Potrzeba ochrony tymczasowej skarżącego powiatu – przez wstrzymanie wykonania kwestionowanej decyzji – jest więc aktualna także na etapie postępowania kasacyjnego.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia