Uzasadnienie
I
Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. wyrokiem z dnia 3 grudnia 2010 r., sygn. akt IV SA/Wa 1712/10, oddalił skargi Z. S. na decyzje Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] lipca 2010 r., w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów o rybołówstwie.
II
Od powyższego orzeczenia Z. S. wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego skargę kasacyjną, zaskarżając wyrok w całości oraz domagając się jego uchylenia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w W., a ponadto wstrzymania wykonania decyzji. W uzasadnieniu wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji skarżący podał, że znajduje się w trudnej sytuacji finansowej oraz że istnieją uzasadnione wątpliwości, co do zasadności zaskarżonego wyroku.
III
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej powoływanej jako p.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. Wprowadzona w omawianym przepisie ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym stanowi wyjątek od zasady wynikającej z art. 61 § 1 p.p.s.a., w myśl której wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności.
W literaturze przedmiotu podkreśla się, że przesłanki wstrzymania wykonania decyzji dotyczą zdarzeń przyszłych, będących spodziewanym skutkiem wykonania aktu lub czynności, czy to w drodze egzekucji administracyjnej, czy to w wyniku działań osób trzecich realizujących swoje uprawnienia lub obowiązki. Zaznacza się przy tym, że skutki te mają znaczenie niejako potencjalne. Nie jest wymagane, żeby w jakimś zakresie, mniejszym lub większym rzeczywiście wystąpiły. Przepis art. 61 § 3 zd. 1 in fine p.p.s.a. wymaga jedynie zagrożenia ich wystąpienia ("zachodzi niebezpieczeństwo"), czyli można się ich spodziewać na podstawie racjonalnej oceny zakresu, zasad i tytułu wykonania aktu lub czynności w czasie zawisłości sprawy w sądzie administracyjnym (por. postanowienie NSA z dnia 9 marca 2009 r., sygn. akt I GSK 40/10, Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych - www.orzeczenia.nsa.gov.pl).
Rozpatrując wniosek Z. S. Naczelny Sąd Administracyjny wziął pod uwagę fakt, iż w jego przypadku przesłanki wstrzymania wykonania decyzji wskazane w art. 61 § 3 p.p.s.a. były już przedmiotem rozważań Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. w postanowieniach z dnia 26 października 2010 r.: sygn. akt IV SA/Wa 1712/10, sygn. akt IV SA/Wa 1713/10, sygn. akt IV SA/Wa 1714/10, sygn. akt IV SA/Wa 1715/10. W orzeczeniach tych Sąd I instancji wskazał, że za uwzględnieniem wniosków przemawia łączna kwota wymierzonych skarżącemu kar pieniężnych (80.000 zł).
W ocenie Sądu I instancji wykonanie powyższych decyzji nakładających na skarżącego kary może spowodować wystąpienie okoliczności o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. W przypadku niewstrzymania wykonania zaskarżonych decyzji, kary podlegałyby ściągnięciu w trybie egzekucji administracyjnej należności pieniężnych, co mogłoby skutkować wystąpieniem znacznej szkody dla skarżącego.
Naczelny Sąd Administracyjny w pełni podziela stanowisko prezentowane w postanowieniach z dnia 26 października 2010 r. uznając, że sytuacja wnioskodawcy uzasadnia udzielenie mu tymczasowej ochrony sądowej w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonych decyzji.
Mając powyższe na względzie Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 193 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.