Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 29 czerwca 2010 r., sygn. akt VI SA/Wa 397/10, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę "M. S. K. Spółki z o.o." z siedzibą w S. na postanowienie Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej z dnia [...] grudnia 2009 r., nr [...], w przedmiocie ograniczenia prawa do wglądu do materiału dowodowego w sprawie unieważnienia przetargu na rezerwację częstotliwości.
W uzasadnieniu postanowienia Sąd pierwszej instancji stwierdził, że zarządzeniem z dnia 29 kwietnia 2010 r. skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 100 zł, w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie to zostało doręczone stronie skarżącej w dniu 28 maja 2010 r., a więc termin do wykonania tej czynności upłynął w dniu 4 czerwca 2010 r. Skoro w terminie tym wpis nie został uiszczony, to Sąd pierwszej instancji odrzucił skargę na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.; dalej powoływana jako: p.p.s.a.).
Skargę kasacyjną od postanowienia Sądu pierwszej instancji złożyła "M. S. K. Spółka z o.o." z siedzibą w S., wnosząc o uchylenie tego orzeczenia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi pierwszej instancji.
Zaskarżonemu postanowieniu strona wnosząca skargę kasacyjną zarzuciła mające wpływ na wynik sprawy naruszenie prawa procesowego (art. 174 pkt 2 p.p.s.a.) poprzez niezastosowanie art. 67 § 5 p.p.s.a. oraz błędne zastosowanie art. 220 § 3 p.p.s.a.
W uzasadnieniu strona stwierdziła, że w niniejszej sprawie ustanowiła pełnomocnikiem pracownika – M. B. Wprawdzie zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego skierowano do wspomnianego pełnomocnika, to jednak osoba ta nie odebrała przedmiotowej korespondencji. Przesyłkę odebrała natomiast osoba nieuprawniona. W tej sytuacji odebranie korespondencji należy uznać za prawnie bezskuteczne. W tym stanie rzeczy nie sposób uznać, aby skarżąca była skutecznie wezwana do uiszczenia wpisu sądowego, a tym samym by mogła znaleźć zastosowanie dyspozycja normy określonej w art. 220 p.p.s.a.
W odpowiedzi na skargę kasacyjną Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej wniósł o oddalenie skargi kasacyjnej oraz o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
W odpowiedzi na skargę kasacyjną uczestnik postępowania – A. [...] Sp. z o.o. z siedzibą w W. wniósł o oddalenie skargi kasacyjnej w całości.
W piśmie procesowym z dnia 8 grudnia 2010 r. strona wnosząca skargę kasacyjną odniosła się do argumentów podniesionych w odpowiedzi organu administracji na skargę kasacyjną.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna zasługuje na uwzględnienie.
Na wstępie rozważań wskazać należy, iż Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej zgodnie z art. 183 § 1 p.p.s.a., a zatem w zakresie wyznaczonym w podstawach kasacyjnych przez stronę wnoszącą ten środek odwoławczy, z urzędu biorąc pod rozwagę tylko nieważność postępowania, której przesłanki w sposób enumeratywny wymienione zostały w art. 183 § 2 p.p.s.a., a które w niniejszej sprawie nie występują.
Skarga kasacyjna zarzuca naruszenie przepisów postępowania, to jest art. 67 § 5 p.p.s.a. poprzez niezastosowanie oraz art. 220 § 3 p.p.s.a. poprzez błędne zastosowanie. Podnosząc te zarzuty strona wnosząca skargę kasacyjną zmierza do wykazania, że brak było podstaw do odrzucenia skargi z powodu nieuiszczenia wpisu sądowego w terminie w sytuacji, gdy wezwanie do uiszczenia tego wpisu nie zostało skutecznie doręczone ustanowionemu przez stronę pełnomocnikowi.
Zarzuty te są zasadne.
Zgodnie z art. 67 § 5 p.p.s.a. jeżeli ustanowiono pełnomocnika lub osobę upoważnioną do odbioru pism w postępowaniu sądowym, doręczenia należy dokonać tym osobom. Z kolei art. 69 p.p.s.a. stanowi, że doręczenia dokonuje się w mieszkaniu, w miejscu pracy lub tam, gdzie się adresata zastanie. W niniejszej sprawie skarżąca spółka ustanowiła swoim pełnomocnikiem pracownika – M. B. (vide pełnomocnictwo - k. 25 akt Sądu pierwszej instancji). Pismo zawierające odpis zarządzenia Przewodniczącego o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego zostało skierowane do pełnomocnika skarżącej spółki na adres tejże spółki, skoro jako adresata wpisano: "M. B., M. S. K. Sp. z o.o., ul. [...], [...] S.". Ze zwrotnego poświadczenia odbioru tej przesyłki (k. 33 akt Sądu pierwszej instancji) wynika, że korespondencja ta była awizowana, zaś następnie w dniu 28 maja 2010 r. odebrała ją osoba określona jako "peł. 17/09 G. Ł.", która odbiór poświadczyła własnoręcznym podpisem i pieczątką z danymi adresowymi skarżącej spółki.
Zgodnie z art. 26 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 12 czerwca 2003 r. Prawo pocztowe (tekst jednolity: Dz. U. z 2008 r. Nr 189, poz. 1159 ze zm.) przesyłka, jeżeli nie jest nadana na poste restante, może być także wydana ze skutkiem doręczenia przedstawicielowi ustawowemu adresata lub pełnomocnikowi adresata: a) pod adresem wskazanym na przesyłce, przekazie pocztowym lub w umowie o świadczenie usługi pocztowej, b) w placówce operatora. Skoro przesyłka zawierająca wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego, której adresatem był M. B. została awizowana, to dla oceny skuteczności doręczenia tej korespondencji niezbędne jest ustalenie, czy została ona odebrana w placówce operatora przez pełnomocnika adresata (vide art. 26 ust. 2 pkt 2 lit. b Prawa pocztowego). Z akt sprawy nie wynika, by osoba, która odebrała przedmiotową przesyłkę, to jest Ł. G., posiadała pełnomocnictwo pocztowe uprawniające do odbierania korespondencji w imieniu M. B. Ustalenie tej kwestii jest niezbędne dla oceny, czy wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego zostało skutecznie doręczone. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, odrzucenie skargi z powodu nieuiszczenia wpisu sądowego bez wyjaśnienia tej kwestii należało uznać za przedwczesne, a przez to wadliwe.
Rozpoznając ponownie sprawę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie ustali, czy osoba odbierająca przesyłkę z wezwaniem do uiszczenia wpisu od skargi była uprawniona do odbioru korespondencji w imieniu pełnomocnika skarżącej spółki – M. B. Mając na uwadze wskazane powody Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.
PG
- - ---------------------- 2