Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia [...] listopada 2011 r., sygn. akt V SA/Wa 1880/11 odrzucił skargę T. G. Spółki Jawnej z siedzibą w W. na postanowienie Dyrektora M. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. z dnia [...] czerwca 2011 r., nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania w sprawie przyznania płatności na zalesianie gruntów rolnych.
W uzasadnieniu postanowienia Sąd I instancji podał, że skarga wniesiona w niniejszej sprawie przez Spółkę podpisana została przez wspólnika A. G..
Zarządzeniem z dnia [...] września 2011 r. wezwano stronę skarżącą do uzupełnienia braku formalnego skargi - w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwanie - poprzez złożenie dokumentu określającego umocowanie do podpisania skargi tj. pełnego odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego w oryginale lub uwierzytelnionej kopii, potwierdzającego takie umocowanie w dacie wniesienia skargi. Wezwanie doręczono Spółce w dniu [...] września 2011 r., a w dniu [...] września 2011 r. skarżąca złożyła kopię umowy spółki T. G. Spółka Jawna potwierdzoną za zgodność z oryginałem przez A. G. W dniu [...] października 2011 r. skarżąca Spółka złożyła odpis pełny z Krajowego Rejestru Sądowego.
W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (dalej: p.p.s.a.), sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. W myśl art. 29 p.p.s.a. przedstawiciel ustawowy, organ lub inne osoby uprawnione do działania w imieniu osoby mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności procesowej. Niedołączenie do skargi dokumentu stwierdzającego umocowanie do reprezentacji strony skarżącej, w szczególności oryginału lub poświadczonej za zgodność z oryginałem kopii pełnego odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego, należy uznać za brak formalny skargi, który uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu. Nadesłana kserokopia umowy spółki jawnej z dnia [...] października 2009 r. nie potwierdza uprawnień osoby, która podpisała skargę do reprezentowania spółki na dzień wniesienia skargi tj. na dzień [...] sierpnia 2011 r. Umowa spółki mogła być bowiem w powyższym – nieomal dwuletnim – okresie wielokrotnie zmieniana, a co za tym idzie zmienić mógł się również sposób reprezentacji spółki. Wezwaniem Spółka została zobligowana do nadesłania odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego a w odpowiedzi nadesłała kserokopię umowy spółki, która może jedynie świadczyć o zawiązaniu spółki.
Spółka na powyższe rozstrzygnięcie wniosła skargę kasacyjną, którą zaskarżyła orzeczenie w całości, domagając się zmiany zaskarżonego orzeczenia poprzez jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania oraz o przyznanie Spółce zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła:
- 1. naruszenie przepisów prawa materialnego, mianowicie art. 29 ustawy z dnia 15 września 2000 r. kodeks spółek handlowych (Dz. U. Nr 94, poz. 1037 ze zm., dalej: k.s.h.), poprzez jego niezastosowanie i uznanie, że umowa spółki nie jest dokumentem wystarczającym dla ustalenia, że wspólnik spółki jawnej jest samodzielnie umocowany do wniesienia skargi w imieniu skarżącej spółki i tym samym nie jest dokumentem, o którym mowa w art. 29 ustawy p.p.s.a.
- 2. naruszenie przepisów postępowania, a mianowicie art. 28 § 1 i art. 29 p.p.s.a., poprzez uznanie, że dokumentem koniecznym dla udokumentowania umocowania wspólnika spółki jawnej do reprezentowania tej spółki na zewnątrz jest odpis pełny z Krajowego Rejestru Sądowego w oryginale lub uwierzytelnionej kopii, potwierdzającej takie umocowanie w dacie wniesienia skargi, a tym samym poprzez bezpodstawne uznanie, że nie wykazano umocowania wspólnika spółki jawnej do reprezentowania tej spółki, w sposób, który mógł mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
- 3. naruszenia przepisów postępowania, a mianowicie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. poprzez uznanie, że brak złożenia przez stronę będącą spółką jawną wraz ze skargą dokumentu określającego umocowanie do podpisania skargi, tj. odpisu pełnego z Krajowego Rejestru Sądowego w oryginale lub uwierzytelnionej kopii, potwierdzającej takie umocowanie w dacie wniesienia skargi i niewykonanie wezwania do przedłożenia tego dokumentu przez spółkę jest brakiem formalnym stanowiącym podstawę odrzucenia skargi, w sposób, który mógł mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
W uzasadnieniu skargi kasacyjnej skarżąca przedstawiła argumentację na poparcie prezentowanego wyżej stanowiska.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie.
W rozpoznawanej sprawie wezwanie Sądu I instancji o uzupełnienie braku formalnego skargi poprzez przedłożenie odpisu pełnego z Krajowego Rejestru Sądowego, zostało jasno i precyzyjnie sformułowane. Skarżąca Spółka nie zrealizowała wezwania Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego i w wyznaczonym terminie nie uzupełniła braku formalnego skargi we wskazany przez sąd sposób (przedłożenie odpisu pełnego z KRS). Przedmiotem rozważań jest zatem kwestia czy skarga strony rzeczywiście zawierała wskazane braki formalne i tym samym czy Sąd miał prawo po bezskutecznym wezwaniu strony do ich uzupełnienia skargę tę odrzucić.
Przechodząc do zbadania zasadności postawionych zarzutów kasacyjnych, podnieść należy, że w myśl art. 28 § 1 p.p.s.a. osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Stosownie natomiast do treści art. 29 p.p.s.a. przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Przepisy te regulują istotne kwestie procesowe. Po pierwsze właściwe ich zastosowanie daje sądowi administracyjnemu pewność, że dana osoba lub pełnomocnik są rzeczywiście upoważnieni do dokonania konkretnej czynności, po drugie stanowi gwarancję dla strony, iż będzie należycie reprezentowana w toczącym się postępowaniu.
A. G. wspólnik spółki jawnej w odpowiedzi na wezwanie Sądu I instancji przesłał do sądu potwierdzoną za zgodność z oryginałem kopię umowy spółki, jednakże dokumentem tym nie uzupełnił braku formalnego skargi. Przesłana umowa z dnia [...] października 2009 r. nie potwierdza uprawnień osoby, która podpisała skargę do reprezentowania spółki na dzień wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie tj. na dzień [...] sierpnia 2011 r. Przedstawiona umowa spółki z dnia [...] października 2009 r. mogła być bowiem (do dnia złożenia skargi) kilkukrotnie zmieniona/ poprawiona jak również sposób reprezentacji spółki mógł się kilkukrotnie zmienić. Powołany w skardze kasacyjnej zarzut naruszenia przez Sąd I instancji art. 29 Ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (dalej: k.s.h.) należy uznać za niezasadny, gdyż postanowienie Sądu I instancji nie odbiera wspólnikom ustawowych uprawnień reprezentacji Spółki. W niniejszej sprawie, kwestią sporną jest fakt potwierdzenia sposobu reprezentacji Spółki przez wspólników w chwili złożenia skargi.
Stąd też, nieuzupełnienie braków formalnych skargi w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a. poprzez nienadesłanie na wezwanie Sądu odpisu pełnego z KRS lub innego dokumentu (umowy spółki) z daty złożenia skargi skutkowało odrzuceniem skargi przez Sąd I instancji.
Z tych względów nie można zatem uznać za zasadny zarzut naruszenia przez Sąd I instancji art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.
W tym stanie rzeczy, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 p.p.s.a. w związku z art. 182 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.