Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 11 września 2014 r., sygn. akt I SA/Łd 783/14, Wojewódzki Sąd Administracyjny w G. oddalił skargę J.P. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. w przedmiocie odmowy zwolnienia z egzekucji rachunku bankowego.
W skardze kasacyjnej od powyższego wyroku skarżący zawarł wniosek o zawieszenie postępowania na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) z uwagi na to, że rozstrzygniecie przedmiotowej sprawy zależy od wyniku postępowania toczącego się przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Ł., zarejestrowanej pod sygn. I SA/Łd 1088/14 dotyczącej umorzenia postępowania egzekucyjnego, w trakcie którego nastąpiło zajęcie rachunku bankowego skarżącego. Stwierdził, że w sytuacji, gdy w powyższej sprawie stwierdzone zostanie, że istniały podstawy do umorzenia postępowania egzekucyjnego, tym samym organy administracji będą zobowiązane do zwolnienia z egzekucji zajętego rachunku bankowego wobec bezpodstawności wszczęcia i prowadzenia egzekucji administracyjnej.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do treści art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Związek pomiędzy sprawą rozpoznawaną w postępowaniu przed sądem administracyjnym, a kwestią będącą przedmiotem postępowania prejudycjalnego musi cechować się tym, że rozstrzygnięcie zagadnienia wstępnego stanowi podstawę rozstrzygnięcia sprawy głównej.
Zawieszenie z przyczyn wymienionych w powyższym przepisie następuje z urzędu, lecz jego celowość została pozostawiona ocenie sądu. Uznanie sądu w tym zakresie nie może być dowolne. Musi on rozważyć, czy w konkretnym przypadku zachodzą przesłanki uzasadniające zawieszenie. W judykaturze (por. uchwałę Naczelnego Sądu Administracyjnego z 24 listopada 2008 r., II FPS 4/08, publ. w ONSAiWSA z 2009 r., nr 4, poz.
62) podkreśla się, że przepis ten ma zastosowanie wówczas, gdy sąd orzekający nie jest władny samodzielnie rozstrzygnąć zagadnienia wstępnego, jakie wyłoniło się lub powstało w toku postępowania sądowego. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego rozstrzygnięcie tego zagadnienia musi być istotne z punktu widzenia realizacji celu postępowania sądowoadministracyjnego oraz powinno mieć bezpośredni wpływ na wynik tego postępowania. Zawieszenie postępowania powinno być również uzasadnione ze względów celowości, sprawiedliwości, jak i ekonomiki procesowej. Powyższe okoliczności sąd podejmujący rozstrzygnięcie na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. powinien oceniać w kontekście konieczności rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki, co ma niebagatelne znaczenie w świetle konstytucyjnego nakazu rozpoznawania spraw bez zbędnej zwłoki (art. 45 ust. 1 Konstytucji RP) oraz zasady szybkości postępowania sądowoadministracyjnego (art. 7 p.p.s.a.).
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego w niniejszej sprawie powyższe warunki nie zostały spełnione. Dlatego też Sąd nie znalazł podstaw do zawieszenia postępowania, w konsekwencji czego wniosek w tym przedmiocie postanowił oddalić na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 i art. 131 w związku z art. 193 p.p.s.a.