Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 6 września 2010 r., sygn. akt VI SA/Wa 810/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. oddalił skargę "A." Spółki z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] lutego 2010 r. w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym.
W skardze kasacyjnej od powyższego wyroku Spółka "A." zawarła między innymi wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu tego wniosku podniesiono, że łączna kwota kar nałożonych na skarżącą przekracza 500.000 zł. Zdaniem strony, uiszczenie tej kwoty może doprowadzić do bankructwa przedsiębiorstwa i utraty pracy przez współpracujących z nim kierowców. W ocenie skarżącej spowoduje to nie tylko trudne, ale wręcz niemożliwe do odwrócenia skutki. Wyegzekwowanie kar, z zastrzeżeniem, iż podlegać one będą ewentualnemu zwrotowi w przypadku korzystnego dla skarżących rozstrzygnięcia, nie będzie miało żadnego znaczenia, jako że Spółka nie będzie mogła już prawidłowo funkcjonować i zbankrutuje.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej jako: p.p.s.a.), katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zamknięty. Sąd uprawniony jest do uwzględnienia wniosku, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności spoczywa na wnioskodawcy. Do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie jest wystarczające samo stwierdzenie strony. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest w stosunku do wnioskodawcy zasadne.
Przenosząc te uwagi natury ogólnej na grunt rozpoznawanej sprawy, stwierdzić należy, że Spółka, pomimo ciążącego na niej obowiązku, nie wykazała zaistnienia ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Strona ograniczyła się jedynie do ogólnikowych twierdzeń, że wykonanie decyzji nakładających kary pieniężne może znacznie utrudnić prowadzenie działalności gospodarczej, a zapłata łącznej kwoty należności, przekraczającej 500.000 zł może doprowadzić w konsekwencji do bankructwa Spółki oraz utraty pracy przez kierowców współpracujących z firmą.
Tak więc samo wskazanie, iż na Spółkę nałożono w wielu decyzjach kary, które łącznie przekraczają 500.000 zł co utrudnia prowadzenie jej działalności gospodarczej i może przyczynić się do ograniczenia zatrudnienia kierowców – nie jest wystarczające do uznania, iż spełniły się przesłanki z art. 61 § 3 p.p.s.a. uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. w zw. z art. 193 p.p.s.a. nie znalazł podstaw do uwzględnienia wniosku i orzekł jak w sentencji