Uzasadnienie
Wyrokiem z 26 maja 2022 r. (sygn. akt II SA/Sz 232/22) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie (dalej zwany "WSA") oddalił skargę A. Sp. z o.o. w G. (dalej zwaną "Skarżącą") na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego (dalej zwanego "GITD") z 17 grudnia 2021 r. (nr BP.501.1908.2021.1091.GR4.156497) w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym.
Skarżąca (zastępowana przez adwokata) wniosła skargę kasacyjną od powyższego wyroku WSA, w której zawarła m.in. wniosek "o wstrzymanie wykonania wyroku, na podstawie art. 61 par. 3 p.p.s.a. w zw. z art. 193 p.p.s.a.". Autor skargi kasacyjnej nie przedstawił żądnego uzasadnienia ww. wniosku.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Wniosek Skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonego wyroku podlega odrzuceniu jako niedopuszczalny.
Na wstępie należy wskazać, że zaskarżony wyrok WSA nie stał się prawomocny, co oznacza, że nie wywołuje on skutków prawnych związanych z przedmiotem rozstrzygnięcia (art. 168 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jedn. Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm.; dalej zwanej "p.p.s.a."). Wniesienie przez stronę skargi kasacyjnej powoduje wstrzymanie uprawomocnienia zaskarżonego wyroku (art. 168 § 1, art. 170 i art. 171 p.p.s.a.).
Naczelny Sąd Administracyjny nie został wyposażony w kompetencję do wstrzymania wykonania zaskarżonego skargą kasacyjną orzeczenia wojewódzkiego sądu administracyjnego. Możliwość wstrzymania wykonania prawomocnego orzeczenia sądu administracyjnego jest natomiast przewidziana w wypadku wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego (art. 284 p.p.s.a.), co w niniejszej sprawie nie miało miejsca.
Oznacza to, że brak jest podstawy prawnej do wstrzymania wykonania wyroku, którego dotyczy skarga kasacyjna. Skoro wyrok ten jest nieprawomocny, to nie podlega wykonaniu. W konsekwencji wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego wyroku WSA należało odrzucić.
Naczelny Sąd Administracyjny zauważa, że w podstawie prawnej, na którą się powołuje autor skargi kasacyjnej przy wniesieniu ww. wniosku, odniósł się nie tyle do wstrzymania wykonania wyroku WSA, co wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, mimo że takiego żądania w skardze kasacyjnej nie sformułowano. Abstrahując od poprawności skonstruowania żądań skargi kasacyjnej w tym zakresie, Naczelny Sąd Administracyjny wskazuje na marginesie, że wykonanie zaskarżonej decyzji zostało wstrzymane na mocy postanowienia GITD z 3 marca 2022 r. wydanego na podstawie art. 93 ust. 2 ustawy z 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r., poz.
- 58) i stosownie do art. 61 § 6 p.p.s.a. utraci moc dopiero z dniem uprawomocnienia się orzeczenia oddalającego skargę lub wydania przez sąd orzeczenia uwzględniającego skargę.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 64 § 3 i art. 193 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.