Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 21 marca 2018 r., sygn. akt III SA/Gl 1039/17, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę G. S. na decyzję Prezesa Wyższego Urzędu Górniczego z dnia [...] października 2017 r., w przedmiocie opłaty za wydobywanie kopaliny bez koncesji.
Skarżący od powyższego wyroku wniósł skargę kasacyjną, w której zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
W uzasadnieniu wniosku wskazał, że po nadaniu rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji, organ zastosował środek egzekucyjny, co stanowi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu i jego rodzinie znacznej szkody. Poza tym podniesiono, że na utrzymaniu skarżącego pozostaje żona oraz dwoje dzieci, a egzekwowana kwota jest na tyle wysoka, że byt rodziny skarżącego może być zagrożony.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
W myśl zaś art. 193 p.p.s.a. jeżeli nie ma szczególnych przepisów postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, do postępowania tego stosuje się odpowiednio przepisy postępowania przed wojewódzkim sądem administracyjnym.
Skarżący zgłaszający wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności powinien wykazać istnienie prawdopodobieństwa doznania niepowetowanej szkody lub wystąpienia trudnych do odwrócenia skutków jego wykonania. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest w stosunku do wnioskodawcy zasadne.
W niniejszej sprawie skarżący w uzasadnieniu swojego wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia nie zawarł żadnych konkretnych okoliczności, faktów ani twierdzeń argumentujących potrzebę zastosowania przez Sąd ochrony tymczasowej wynikającej z treści art. 61 § 3 p.p.s.a.
Podkreślić należy, że wykonanie decyzji nakładającej na stronę obowiązek uiszczenia należności pieniężnej tylko w wyjątkowych przypadkach jest źródłem niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub powstania trudnych do odwrócenia skutków. Nie ulega wątpliwości, że zapłata oznaczonej w decyzji należności ma charakter odwracalny. W przypadku uchylenia zaskarżonej do sądu administracyjnego decyzji uiszczona należność podlega zwrotowi. Z tej też przyczyny strona domagająca się wstrzymania wykonania decyzji nakładającej obowiązek zapłaty należności pieniężnej obowiązana jest wykazać, że występują szczególne okoliczności uzasadniające uwzględnienie jej wniosku.
Sąd, wydając orzeczenie w zakresie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji, opiera swoje rozstrzygnięcie zarówno na ocenie wniosku skarżącego, jak i na materiale dowodowym zgromadzonym w aktach sprawy. Jednakże uprawdopodobnienie przesłanek przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego decyzji spoczywa na skarżącym. W związku z tym, że skarżący nie przedstawił żadnych informacji dotyczących jego sytuacji finansowej i majątkowej, Sąd został w ogóle pozbawiony możliwości oceny, czy w przypadku uiszczenia opłaty podwyższonej w wysokości 54.778 zł, zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu i jego rodzinie znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Sąd, podejmując rozstrzygnięcie, musi opierać się na jakimś materiale pozwalającym zająć stanowisko co do zaistnienia przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Okoliczność, że decyzja może zostać wykonana, nie stanowi sama w sobie przesłanki wstrzymania jej wykonania.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. w zw. z art. 193 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.