Uzasadnienie
Wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 13 marca 2014 r. sygn. akt VIII SA/Wa 824/13, wydanym w sprawie ze skargi J.K. na rozstrzygnięcie Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. z dnia 9 sierpnia 2013 r. nr. w przedmiocie przyznania pomocy w ramach działania "Tworzenie i rozwój mikroprzedsiębiorstw", oddalono skargę.
Sąd pierwszej instancji przyjął następujące ustalenia w sprawie:
W dniu 11 października 2011 r. J. K., dalej "skarżący" złożył do Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. wniosek o przyznanie pomocy w ramach działania "Tworzenie i rozwój mikroprzedsiębiorstw" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013.
Skarżący był wzywany przez organ do uzupełnienia wniosku. Wnioskował o przedłużenie terminu, na co organ wyrażał zgodę.
W dniu 22 kwietnia 2013 r. (data nadania) skarżący złożył poprawiony wniosek o przyznanie pomocy finansowej. W wyniku tych uzupełnień dokonał zmiany kodu PKD z 46.32.Z sprzedaż hurtowa mięsa, gdzie kwota pomocy wynosiła 100.000 zł, na PKD 46.38.Z sprzedaż hurtowa pozostałej żywności, włączając ryby, skorupiaki i mięczaki, a to w celu uzyskania dotacji w kwocie 300.000,00 zł.
Pismem z dnia 20 czerwca 2013 r. nr. Agencja, działając na postawie art. 22 ust. 3 ustawy z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (Dz. U. z 2013 r. poz. 173,) w związku z § 18 ust. 5 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 17 lipca 2008 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłaty pomocy finansowej w ramach działania "Tworzenie i rozwój mikroprzedsiębiorstw" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007 - 2013 (Dz. U. z 2008 r. Nr 139, poz. 883 ze zm., zwane dalej rozporządzeniem), odmówiła przyznania wnioskowanej pomocy z uwagi na nieuzupełnienie braków wniosku.
W ocenie Agencji, pomimo zmiany kodu PKD na 46.38.Z, zakres rzeczowy operacji zasadniczo pozostał ten sam, a jedynie dodano zakup myjki ciśnieniowej i agregatu prądotwórczego. Ponadto, jak wskazano, organ nie posiada możliwości oceny, jaki rodzaj produktów (usług/towarów) będzie świadczony w związku ze zmianą kodu PKD na 46.38.Z. W Ekonomicznym Planie Operacji nie sprecyzowano bowiem asortymentu towarowego, a jedynie ogólnie zapisano "sprzedaż asortymentu towarowego spożywczego". Oceniając wniosek organ stwierdził, że kod PKD 46.32.Z sprzedaż hurtowa mięsa jest prawidłowym kodem wynikającym ściśle z charakteru działalności gospodarczej, którą skarżący prowadzi od 5 stycznia 2005 r. Zakres rzeczowy operacji (również po zmianie dokonanej w ramach uzupełnień z dnia 22 kwietnia 2013 r.) będzie wykorzystywany do prowadzenia dotychczasowej działalności gospodarczej w ramach kodu 46.32.Z. Nie podzielono też stanowiska skarżącego, że ten kod wpisano omyłkowo do wniosku i Ekonomicznego Planu Operacji. Dlatego zmiana kodu PKD na 46.38.Z nie jest uzasadniona, a mogący wchodzić w grę limit pomocy podlega ograniczeniu do kwoty 100.000,00 zł.
Wprawdzie skarżący dokonał uzupełnienia wniosku o przyznanie pomocy w ostatecznie zakreślonym terminie do dokonania tej czynności, jednak nie usunął wszystkich błędów oraz nie złożył pełnej dokumentacji niezbędnej do merytorycznego rozpoznania wniosku.
W wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa na powołane wyżej rozstrzygnięcie skarżący wniósł o ponowne rozpatrzenie sprawy. Wskazał, iż wytyczne dotyczące naboru w 2011 r. zgodnie z § 18 ust. 7 rozporządzenia dopuszczają zmianę kodu PKD w trakcie procesowania złożonej dokumentacji aplikacyjnej. Ponadto zmiana kodu była konsultowana z organem.
W piśmie z dnia 9 sierpnia 2013 r. Agencja podtrzymała stanowisko prezentowane w poprzednim rozstrzygnięciu z dnia 20 czerwca 2013 r. Powodem nie uwzględnienia wniosku pomocowego była niespójność dokumentacji aplikacyjnej w kontekście zmienionego przez skarżącego kodu.
W następstwie skargi na powyższe rozstrzygnięcie Wojewódzki Sąd
Administracyjny w W., jak to wskazano na wstępie, oddalił skargę.
Sąd pierwszej instancji w zaskarżonym rozstrzygnięciu nie dopatrzył się naruszenia prawa.
Jak podkreślił podstawą prawną dla przyznania wnioskowanej pomocy finansowej jest wspomniana ustawa o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów
Wiejskich. Na podstawie art. 6 ust. 1 pkt 3 tej ustawy Agencja Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa wykonuje zadania instytucji zarządzającej w zakresie wdrażania m.in. działania "Tworzenie i rozwój mikroprzedsiębiorstw". Szczegółowe warunki i tryb przyznawania oraz wypłaty pomocy finansowej w ramach działania "Tworzenie i rozwój mikroprzedsiębiorstw" określa ww. rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 17 lipca 2008 r.
Odnosząc się do kwestii zmiany przez skarżącego kodu z PKD 46.32.Z na PKD 46.38.Z zmiana ta powodowała zwiększenie limitu pomocy ze 100.000,00 zł na 300.000,00 zł. Tym niemniej zmiana ta sama przez się nie była powodem odmowy przyznania skarżącemu wnioskowanej pomocy. Jej odmowa, podzielając stanowisko organu, była bowiem uzasadniona niespójnością dokumentacji aplikacyjnej w kontekście wskazanego kodu po wspomnianej zmianie. Dlatego rozstrzygnięcie organu jest zgodne z prawem.
Skarżący od powyższego wyroku wywiódł skargę kasacyjną, wnosząc o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w W., ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i uwzględnienie skargi poprzez stwierdzenie, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i jednocześnie przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez właściwą instytucję.
Zaskarżonemu wyrokowi zarzucono naruszenie przepisów o postępowaniu w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, w rozumieniu art. 174 pkt 2 p.p.s.a., tj. art. 26 ust. 2 i art. 30c ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 roku o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2009 r. Nr 84 poz. 712 ze zm.) poprzez uznanie, iż organ prawidłowo odmówił skarżącemu przyznania wnioskowanej pomocy, zaś przedstawione w skardze zarzuty nie są uzasadnione.
Agencja Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. złożyła odpowiedź na skargę kasacyjną, wnosząc o jej oddalenie i zasądzenie zwrotu kosztów postępowania.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna nie jest oparta na usprawiedliwionych podstawach.
Na wstępie niniejszych rozważań podkreślić należy, że zgodnie z treścią art. 174 p.p.s.a. skargę kasacyjną można oprzeć na następujących podstawach: 1) naruszeniu prawa materialnego przez jego błędną wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie;
2) naruszeniu przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Naczelny Sąd Administracyjny nie rozpoznaje sprawy w jej całokształcie, lecz jest związany podstawami skargi kasacyjnej. Stosownie do treści art. 183 § 1 p.p.s.a., rozpoznając sprawę w granicach skargi kasacyjnej, Naczelny Sąd Administracyjny bierze pod rozwagę z urzędu jedynie nieważność postępowania, która zachodzi w przypadkach przewidzianych w § 2 tego artykułu. W niniejszej sprawie nie występują jednak żadne z wad wymienionych we wspomnianym przepisie, które powodowałyby nieważność postępowania prowadzonego przez Sąd pierwszej instancji.
Jak to trafnie podniósł organ w odpowiedzi na skargę kasacyjną wskazane w skardze kasacyjnej przepisy prawa, których naruszenie zarzuca skarga kasacyjna, nie miały w sprawie zastosowania, a tym samym Sąd pierwszej instancji nie mógł ich naruszyć.
W myśl art. 1 ust. 2 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, w brzmieniu obowiązującym w dacie wydania zaskarżonego rozstrzygnięcia oraz wyroku Sądu pierwszej instancji, ustawy tej nie stosuje się do programów współfinansowanych z Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich i Europejskiego Funduszu Rybackiego, z wyłączeniem przepisów rozdziałów 1, 2 i 7.
W sprawie, co jest niesporne, złożony przez skarżącego wniosek o przyznanie pomocy dotyczył działania "Tworzenie i rozwój mikroprzedsiębiorców" w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013, którego podstawę stanowiła powołana ustawa ustawy z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich, a więc nie mająca zastosowania na gruncie ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, za wyjątkiem rozdziałów 1, 2 i 7. Wskazane w skardze kasacyjnej przepisy art. 26 ust. 2 i art. 30c ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju stanowią przedmiot regulacji zawartych w rozdziale 5 tej ustawy.
Zatem, powołane w skardze kasacyjnej przepisy prawa nie mają zastosowania do programów współfinansowanych z Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich i Europejskiego Funduszu Rybackiego, jak to ma miejsce w odniesieniu do spornego programu, którego dotyczył wniosek pomocowy skarżącego.
Z powyższych względów skarga kasacyjna, jako nie oparta na usprawiedliwionych podstawach, podlega oddaleniu (art. 184 p.p.s.a.).
O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 204 pkt 1 p.p.s.a.