Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 15 lutego 2017 r., sygn. akt II GSK 167/16 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną [A] Sp. z o.o. w W. wywiedzioną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 22 czerwca 2015 r. sygn. akt II SA/Bd 269/15.
Odpis tego wyroku został doręczony organowi w dniu 31 marca 2017 r. (k. 168 akt sprawy).
Wnioskiem z dnia 7 kwietnia 2017 r., nadanym przesyłką poleconą w dniu 10 kwietnia 2017 r. (k. 180-182), pełnomocnik Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Bydgoszczy (następca prawny Dyrektora Izby Celnej w Toruniu), wniósł o uzupełnienie wyroku w zakresie zgłoszonego w odpowiedzi na skargę kasacyjną wniosku organu o zwrot kosztów postępowania kasacyjnego.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z odpowiednio stosowanym w postępowaniu kasacyjnym art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm. - dalej jako p.p.s.a.) strona może, w ciągu 14 dni od dnia doręczenia jej wyroku z urzędu, zgłosić wniosek o jego uzupełnienie, jeżeli nie orzeczono o całości skargi albo niezamieszczone zostało w wyroku dodatkowe orzeczenie, które według przepisów ustawy powinno było zostać zamieszczone z urzędu.
Naczelny Sąd Administracyjny zauważa, że w wyroku z dnia 15 lutego 2017 r., sygn. akt II GSK 167/16 nie orzeczono o kosztach postępowania kasacyjnego. Wprawdzie pełnomocnik organu - radca prawny, nie był obecny na rozprawie przed Sądem, to jednak złożył w terminie przewidzianym w art. 179 p.p.s.a. odpowiedź na skargę kasacyjną. Skargę kasacyjną doręczono bowiem organowi w dniu 10 grudnia 2015 r. (k. 136 akt sprawy) zaś odpowiedź na ten środek odwoławczy nadana została przesyłką poleconą w dniu 24 grudnia 2015 r. (k. 138-140 akt sprawy).
Wobec tego należało uzupełnić wyrok o rozstrzygnięcie w przedmiocie kosztów postępowania kasacyjnego i zasądzić na rzecz organu od strony skarżącej kasacyjnie - [A] Sp. z o.o. w W. zwrot niezbędnych kosztów postępowania. Naczelny Sąd Administracyjny wskazuje przy tym na fakt istotnego zreformowania administracji skarbowej i celnej (powstanie Krajowej Administracji Skarbowej) i związane z tym przekształcenia podmiotowe. W wyniku tej zmiany dotychczasowe prawa i obowiązki Dyrektora Izby Celnej w Toruniu przejął Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Bydgoszczy. Istota żądania uzupełnienia wyroku, które ma niewątpliwie charakter konstytutywny, zakres żądania strony (uzupełnienie wyroku w zakresie kosztów sądowych), a także wejście w życie reformy aparatu skarbowo-celnego, nakazuje uwzględnienie przy orzekaniu co do uzupełnienia dokonanych przekształceń podmiotowych. Zasadne jest więc uzupełnienie wyroku poprzez zasądzenie zwrotu kosztów na rzecz Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Bydgoszczy, a nie poprzedniego organu, pomimo, że uzupełniany wyrok wydany został jeszcze przed wejściem reformy administracji skarbowo-celnej w życie.
Stosownie do mającego w sprawie zastosowanie § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (tekst jednolity Dz. U. z 2013 r., poz. 490 ze zm.), należne koszty wynoszą 75% stawki minimalnej o której mowa w § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c) - czyli 180 złotych.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 157 §§ 1, 2 i 3 w zw. z art. 193 p.p.s.a. oraz art. 204 pkt 1 p.p.s.a. i art. 16 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.