Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 27 kwietnia 2011 r., sygn. akt V SA/Wa 236/11, po rozpoznaniu sprawy ze skargi Instytutu Ch. B. P. A. N. na informację Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia [...] lipca 2010 r. nr [...] w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu na podstawie art. 30c ust. 3 pkt 2 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (tekst jednolity: Dz. U. z 2009 r. Nr 84, poz. 712 ze zm.) zwanej dalej: u.z.p.p.r., oddalił skargę.
Na powyższy wyrok skarżąca wniosła bezpośrednio do Naczelnego Sądu Administracyjnego skargę kasacyjną (8 sierpnia 2011 r. – data prezentaty NSA). Domagała się uchylenia zaskarżonego wyroku i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania przez Sąd pierwszej instancji oraz zwrotu kosztów postępowania.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 30e u.z.p.p.r. w zakresie nieuregulowanym w tej ustawie do postępowania przed sądami administracyjnymi stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej: p.p.s.a. dotyczące aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 z wyłączeniem art. 52-55, art. 61 § 3-6, art. 115-122, 146, 150 i 152 tej ustawy. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjęto, że taki sposób wyłączenia stosowania przepisów p.p.s.a. nie oznacza, że wszystkie niewymienione w tym przepisie jednostki redakcyjne p.p.s.a. znajdują zastosowanie w postępowaniach sądowoadministracyjnych w sprawach, do jakich odnosi się u.z.p.p.r. Ustawodawca wprowadził w u.z.p.p.r. regulacje szczególne, zastępujące i przez to wyłączające stosowanie niewymienionych w art. 30e u.z.p.p.r. przepisów p.p.s.a., względnie powodujące ich daleko idące modyfikacje.
W art. 30e u.z.p.p.r. ustawodawca nie wyłącza wprost stosowania przepisów działu IV p.p.s.a., natomiast w art. 30d ust. 1 zdanie pierwsze u.z.p.p.r. wprowadza szczególny w stosunku do art. 177 § 1 p.p.s.a., czternastodniowy termin do wniesienia skargi kasacyjnej, liczony od dnia doręczenia rozstrzygnięcia sądu pierwszej instancji. W zdaniu drugim art. 30d ust. 1 u.z.p.p.r. nakazuje natomiast odpowiednio stosować do skargi kasacyjnej art. 30c ust. 2 u.z.p.p.r., regulujący sposób wnoszenia skargi do sądu administracyjnego pierwszej instancji.
Zgodnie z art. 30c ust. 2 u.z.p.p.r.: "Skarga, o której mowa w ust. 1 (do sądu pierwszej instancji), jest wnoszona (...) bezpośrednio do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego (...). Skarga podlega opłacie sądowej". Z tego odesłania wynika, że skarga kasacyjna powinna być wniesiona bezpośrednio do Naczelnego Sądu Administracyjnego w terminie 14 dni liczonych od dnia doręczenia skarżącemu wyroku sądu pierwszej instancji wraz z uzasadnieniem.
Zgodnie z art. 30c ust. 5 pkt 1 u.z.p.p.r. wniesienie skargi (do sądu pierwszej instancji) po terminie, o którym mowa w ust. 2 powoduje pozostawienie jej bez rozpatrzenia. Odpowiednie zastosowanie tego przepisu na mocy odesłania z art. 30d ust. 2 u.z.p.p.r. prowadzi do wniosku, że wniesienie skargi kasacyjnej z uchybieniem 14 dniowego terminu wywołuje skutek w postaci pozostawienia skargi kasacyjnej bez rozpatrzenia.
W rozpoznawanej sprawie wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. został doręczony pełnomocnikowi Instytutu Ch. B. P. A. N. – r. pr. B. M. w dniu [...] lipca 2011 r. Skarga kasacyjna została złożona w biurze podawczym Naczelnego Sądu Administracyjnego w dniu 8 sierpnia 2011 r. (karta 2 akt sądowych). Termin do wniesienia skargi kasacyjnej – wynoszący 14 dni – upłynął w dniu 4 sierpnia 2011 r. W tym czasie pełnomocnik skarżącej nie nadał przesyłki ze skargą kasacyjną w urzędzie pocztowym, ani nie złożył tej skargi w Naczelnym Sądzie Administracyjnym.
Na marginesie trzeba zauważyć, że strona wnosząca skargę kasacyjną nie skorzystała z możliwości przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej (przepisy działu III, rozdziału 6 p.p.s.a nie są wyłączone przez regulacje u.z.p.p.r.). Podkreślić jeszcze należy, że sąd administracyjny jest kompetentny do rozpatrzenia wniosku o przywrócenie terminu złożonego przez stronę, nie orzeka zaś w przedmiocie przywrócenia terminu z urzędu.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny pozostawił skargę kasacyjną bez rozpatrzenia na podstawie art. 30c ust. 5 pkt 1 w związku z art. 30d ust. 2 zd. 2 u.z.p.p.r. z uwagi na wniesienie skargi kasacyjnej po terminie.