Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, wyrokiem z 9 października 2019 r., sygn. akt III SA/Łd 551/19, oddalił skargę B. J. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. z [...] kwietnia 2019 r. w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automacie poza kasynem gry.
Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniósł B. J. W skardze kasacyjnej zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek nie mógł zostać uwzględniony.
W myśl bowiem z art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
W rozpoznawanej sprawie tymczasem nie zachodzą przesłanki określone przytoczonym przepisem, bowiem wykonanie zaskarżonej decyzji wstrzymano już postanowieniem WSA w Łodzi z 11 lipca 2019 r., sygn. akt III SA/Łd 551/19 i postanowienie to, na obecnym etapie postępowania sądowoadministracyjnego, pozostaje w mocy.
Stosownie do art. 61 § 6 p.p.s.a., wstrzymanie wykonania aktu lub czynności traci moc z dniem: 1) wydania przez sąd orzeczenia uwzględniającego skargę;
- 2) uprawomocnienia się orzeczenia oddalającego skargę.
W rozpatrywanym przypadku wprawdzie po wydaniu wskazanego wyżej postanowienia WSA o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji, Sąd I instancji wyrokiem z 9 października 2019 r., sygn. akt III SA/Łd 551/19, oddalił skargę, jednak wyrok ten, jak dotąd, nie uprawomocnił się, ponieważ skarżący złożył od niego skargę kasacyjną.
W takiej sytuacji - stosownie do przytoczonego art. 61 § 6 pkt 2 p.p.s.a. - skoro wykonanie zaskarżonej decyzji pozostaje wstrzymane do czasu uprawomocnienia się wydanego w sprawie wyroku oddalającego skargę, to nie można mówić o istniejącym niebezpieczeństwie wyrządzenia znacznej szkody lub możliwości spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (w rozumieniu art. 61 § 3 p.p.s.a.).
Fakt udzielenia pozostającej w mocy ochrony tymczasowej na wcześniejszym etapie postępowania sądowoadministracyjnego w istocie świadczy też o bezprzedmiotowości wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Nie zachodzą jednak przesłanki do umorzenia postępowania z wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Nie dość bowiem, że bezprzedmiotowość wniosku istniała już w chwili jego wniesienia, to - przede wszystkim - umorzenie dotyczy tylko pism wszczynających postępowanie sądowoadministracyjne (skarg i wniosków w rozumieniu art. 63 p.p.s.a.), a postępowanie o ochronę tymczasową jest postępowaniem wpadkowym, zatem wniosek w tym przedmiocie nie jest wnioskiem wszczynającym postępowanie w sprawie.
Mając powyższe na uwadze, nie ma też podstaw do odrzucenia wniosku, bowiem nie można mówić o jego niedopuszczalności - w rozumieniu art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.
W przedstawionym stanie faktycznym i prawnym sprawy - wobec braku istnienia ustawowych przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu - wniosek należało oddalić.
Z tych wszystkich względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 193 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.