Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim, wyrokiem z dnia 7 czerwca 2023 r., oddalił skargę D. B. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Zielonej Górze z dnia 23 listopada 2022 r., w przedmiocie kary pieniężnej za niewykonanie obowiązków określonych w przepisach ustawy o systemie monitorowania drogowego przewozu towarów.
W wywiedzionej od tego wyroku skardze kasacyjnej D. B. zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania w całości decyzji organu II instancji z uwagi na brak możliwości płatniczych skarżącego i niebezpieczeństwo wyrządzenia mu znacznej szkody.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji nie znajduje uzasadnionych podstaw, wobec czego nie mógł zostać uwzględniony.
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t.: Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej: p.p.s.a.), sąd, przed którym toczy się postępowanie kontrolujące akt lub czynność organu administracji publicznej jest uprawniony do uwzględnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu w całości lub w części, jeżeli w stosunku do strony – wnioskodawcy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przez pojęcie szkody użyte w przywołanym przepisie należy rozumieć taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego.
Natomiast trudne do odwrócenia skutki to takie skutki prawne lub faktyczne, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków.
Warunkiem zastosowania w stosunku do wnioskodawcy ochrony tymczasowej wynikającej z powołanego przepisu jest wykazanie przez stronę, że w związku z wykonaniem decyzji lub aktu administracji publicznej zachodzić będzie niebezpieczeństwo wyrządzenia jej znacznej szkody bądź jej wykonanie spowoduje trudne do odwrócenia skutki. Skoro zaś sąd orzeka o wstrzymaniu aktu lub czynności na wniosek skarżącego, to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek uzasadnienia wniosku, tak aby przekonać sąd do zasadności zastosowania ochrony tymczasowej. Dla wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie jest wystarczające samo stwierdzenie strony. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy.
Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy, stwierdzić należy, że wniosek skarżącego pomieszczony w petitum skargi kasacyjnej pozbawiony jest jakiejkolwiek argumentacji czy uzasadnienia wskazującego na możliwość wyrządzenia wnioskodawcy znacznej szkody lub wystąpienia trudnych do odwrócenia skutków w związku z wykonaniem zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Zielonej Górze. Wniosek ogranicza się bowiem wyłącznie do stwierdzenia, że konieczność wstrzymania powołanego rozstrzygnięcia organu wynika z braku możliwości płatniczych strony – wnioskodawcy oraz niebezpieczeństwa wyrządzenia mu znacznej szkody. Skarga kasacyjna w zakresie omawianego wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji organu, poza żądaniem zastosowania wobec strony ją wnoszącej oraz wskazaniem na powołane okoliczności braku możliwości płatniczych i niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody nie zawiera jakiegokolwiek uzasadnienia rzeczonego żądania, w tym jakiegokolwiek uzasadnienia rzeczonych przesłanek.
Taki brak wniosku, jego nieuzasadnienie, czyni niemożliwym dokonanie jakiejkolwiek oceny żądania stron w aspekcie przytoczonych przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a., warunkujących zastosowanie ochrony przewidzianej tym przepisem.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 w zw. z art. 193 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.