Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. postanowieniem z dnia 16 maja 2013 r., sygn. akt VI SA/Wa 1012/13, odrzucił skargę A. P. na uchwałę Komisji Egzaminacyjnej II stopnia przy Ministrze Sprawiedliwości do spraw odwołań od wyników egzaminu radcowskiego z dnia 18 stycznia 2013 r. w przedmiocie ustalenia wyniku egzaminu radcowskiego.
W uzasadnieniu Sąd podał, że Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału VI Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 29 marca 2013 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 200 złotych, w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Z akt sprawy wynika, że wezwanie do uiszczenia wpisu zostało prawidłowo doręczone skarżącemu 18 kwietnia 2013 r., zatem termin do wykonania tej czynności upłynął w dniu 25 kwietnia 2013 r., a skarżący żądany wpis uiścił w dniu 6 maja 2013 r.
Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 220 § 3 oraz art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. odrzucił skargę i zwrócił uiszczony wpis od skargi.
A. P. skargą kasacyjną zaskarżył powyższe postanowienie w całości wnosząc o jego uchylenie i zasądzenie kosztów postępowania. Postanowieniu zarzucono naruszenie przepisów postępowania – art. 58 § 1 pkt 3, art. 82 i art. 83 p.p.s.a. w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
W uzasadnieniu skarżący wskazał, że przesyłkę nadaną listem poleconym R (00) 559007731508103608 otrzymał w dniu 29 kwietnia 2013 r., a w związku z tym termin do uiszczenia wpisu upływał dnia 6 maja 2013 r., a nie jak przyjął Sąd – 25 kwietnia 2013 r. Na poparcie tego skarżący przedstawił potwierdzoną za zgodność z oryginałem kopię karty doręczeń przesyłek poleconych wydanych przez Pocztę Polską S.A. Urząd Pocztowy Nr 9 w S. oraz wydruk ze strony internetowej poczta polska – śledzenie przesyłek pocztowych.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 65 p.p.s.a. Sąd dokonuje doręczeń w postępowaniu sądowoadministracyjnym przez pocztę, przez swoich pracowników lub przez inne upoważnione przez sąd osoby lub organy. Jeżeli stroną jest osoba fizyczna, doręczenia dokonuje się jej osobiście w mieszkaniu, w miejscu pracy lub tam, gdzie się adresata zastanie (art. 67 § 1 i art. 69 p.p.s.a.). W razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 67 - 72 p.p.s.a., pismo składa się na okres siedmiu dni w placówce pocztowej lub w urzędzie gminy, a zawiadomienie o tym umieszcza się w skrzynce na korespondencję, a gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje zawodowe czynności. W tym przypadku doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia tego okresu (art. 73 p.p.s.a.).
Jak wynika ze znajdującego się w aktach sprawy poświadczenia odbioru zarządzenia z dnia 29 marca 2013 r. odbiór przesyłki potwierdziła osoba której podpis zaczynał się od liter "Ost...." I "A....".
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego wyjaśnić należy, kiedy skarżący odebrał przesyłkę – załączone przez niego do skargi kasacyjnej dokumenty, w tym karta przesyłek pocztowych z dnia 29 kwietnia 2013 r. wyraźnie wskazują, że skarżący odebrał przesyłkę w tym właśnie dniu.
Ze wskazanych wyżej względów zachodzi konieczność dokonania ponownej oceny przez Sąd I instancji, kiedy kierowana do skarżącego korespondencja została prawidłowo doręczona.
W związku z powyższym Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 185 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.
Odnosząc się do wniosku o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego, Naczelny Sąd Administracyjny zauważa, że zgodnie z art. 209 p.p.s.a. wniosek strony o zwrot kosztów sąd rozstrzyga w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę oraz w orzeczeniu, o którym mowa w art. 201, art. 203 i art. 204. Naczelny Sąd Administracyjny co do zasady nie jest zatem uprawniony do zasądzenia zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego w orzeczeniu, które nie jest jednym z orzeczeń, o których mowa w art. 209 p.p.s.a. Zwrot kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu zażaleniowym, jako kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw (art. 200 p.p.s.a.), może zostać zasądzony w przedmiotowej sprawie dopiero w razie wydania jednego z orzeczeń, o których mowa w art. 209 p.p.s.a.