Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 9 marca 2017 r., sygn. akt V SA/Wa 315/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w sprawie ze skargi A. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Ministra Finansów (następnie Ministra Rozwoju i Finansów, obecnie Szefa Krajowej Administracji Skarbowej) z dnia [...] grudnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia zezwolenia na urządzanie turnieju pokera 1. uchylił zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Ministra Finansów z dnia [...] września 2015 r. nr [...];
- 2. zasądził od Ministra Rozwoju i Finansów na rzecz A. Sp. z o.o. z siedzibą w W. kwotę 997 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Pełnomocnik organu wniósł skargę kasacyjną od powyżej wskazanego wyroku. Do skargi kasacyjnej załączył upoważnienie do reprezentowania Ministra Rozwoju i Finansów oraz Szefa Krajowej Administracji Skarbowej.
Pismem z dnia [...] maja 2017 r. pełnomocnik Szefa Krajowej Administracji Skarbowej cofnął skargę kasacyjną od wskazanego na wstępie wyroku.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Od dnia 1 marca 2017 r. w sprawach służb celno – skarbowych zastosowanie mają przepisy ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. 1947, ze zm.) oraz ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. - Przepisy wprowadzające ustawę o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. poz. 1948, ze zm.; dalej: ustawa wprowadzająca).
Zgodnie z art. 159 ustawy wprowadzającej ustawa o Krajowej Administracji Skarbowej zastąpiła dotychczas obowiązujące: ustawę z 28 września 1991 r. o Kontroli skarbowej, ustawę z dnia 21 czerwca 1996 r. o urzędach i izbach skarbowych, ustawę z 27 sierpnia 2009 r. o Służbie celnej, ustawę z 10 lipca 2015 r. o administracji podatkowej.
Z art. 162 ust 1. pkt 1 ustawy wprowadzającej wynika, iż ustanawia się organy Krajowej Administracji Skarbowej: 1. Szefa Krajowej Administracji Skarbowej;
- 2. dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej;
- 3. dyrektora izby administracji skarbowej;
- 4. naczelnika urzędu celno-skarbowego.
Zgodnie z regulacją zawartą w art. 206 ust. 3 ustawy wprowadzającej w postępowaniach sądowych w sprawach związanych z wydawaniem interpretacji indywidualnych, w których stroną jest lub mógłby być na podstawie przepisów dotychczasowych dyrektor izby skarbowej, prawa i obowiązki strony przejmuje dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, jeżeli odrębne przepisy nie stanowią inaczej.
Natomiast zgodnie z art. 206 ust. 6 tej ustawy w postępowaniach sądowych w sprawach innych niż określone w ust. 3, w których stroną jest lub mógłby być na podstawie przepisów dotychczasowych minister właściwy do spraw finansów publicznych, prawa i obowiązki strony przejmuje Szef Krajowej Administracji Skarbowej, jeżeli odrębne przepisy nie stanowią inaczej.
Tak więc, wobec przejęcia przez Szefa Krajowej Administracji Skarbowej praw i obowiązków ministra właściwego do spraw finansów publicznych - oświadczenie o cofnięciu skargi kasacyjnej złożone przez pełnomocnika działającego z umocowania Szefa Krajowej Administracji Skarbowej skutkowało cofnięciem skargi kasacyjnej.
Wobec powyższego, Naczelny Sąd Administracyjny uznając, że cofnięcie skargi kasacyjnej jest skuteczne i dopuszczalne, na podstawie art. 60 i art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 193 oraz na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) postanowił jak w sentencji.