Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. wyrokiem z 2 października 2014 r., sygn. akt V SA/Wa 1263/14, oddalił skargę G. P. Sp. z o.o. w likwidacji w P. na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z [...] marca 2014 r. nr [...], w przedmiocie przyznania środków z tytułu pomocy finansowej w ramach działania "Grupa producentów rolnych".
Z uzasadnienia wyroku Sądu pierwszej instancji wynika, że za podstawę rozstrzygnięcia przyjął następujące ustalenia:
Grupa Producentów Rolnych P. Sp. z o.o. w P. [...] sierpnia 2013 r. skierowała do [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa wniosek o płatność w ramach działania "Grupy producentów rolnych", za okres od [...] lipca 2012 r. do [...] lipca 2013 r. to jest za czwarty rok działalności. Z załączonej do wniosku dokumentacji wynikało, że trzech spośród pięciu członków Grupy, w okresie objętym wnioskiem nie dostarczyło produktów do Grupy. Członkowie Grupy w piśmie z [...] sierpnia 2013 r. wyjaśnili, że część produktów ze zbiorów z 2012 r. została sprzedana w poprzednim roku działalności, a pozostała część nie została sprzedana, gdyż członkowie Grupy czekali na korzystniejsze ceny.
Marszałek Województwa [...] decyzją z 28 listopada 2013 r. wykreślił Grupę Producentów Rolnych P. sp. z o.o. z rejestru grup producentów rolnych województwa [...].
Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (dalej: Dyrektor Oddziału ARiMR) decyzją z [...] stycznia 2014 r. nr [...], na podstawie art. 20 ust. 1 oraz ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (t.j. Dz. U. z 2013 r., poz. 173; dalej: ustawa o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich), § 3 ust. 1 pkt 1 oraz § 6 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z 20 kwietnia 2007 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Grup producentów rolnych" objętej Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007–2013 (Dz. U. Nr 81, poz. 550 ze zm.; dalej: rozporządzenie z dnia 20 kwietnia 2007 r.) w związku z art. 11 ustawy z dnia 15 września 2000 r. o grupach producentów rolnych i ich związkach oraz o zmianie innych ustaw (Dz. U. Nr 88, poz. 983, ze zm.; dalej: ustawa o grupach producentów rolnych), odmówił przyznania wnioskodawcy pomocy finansowej w ramach działania "Grupy producentów rolnych". Organ pierwszej instancji uznał, że wobec wykreślenia Grupy Producentów Rolnych P. sp. z o.o. z rejestru producentów rolnych pomoc finansowa nie może być jej udzielona.
Strona wniosła odwołanie od decyzji Dyrektora Oddziału ARiMR.
Prezes Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (dalej: Prezes ARiMR) decyzją z [...] marca 2014 r. utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji.
W uzasadnieniu organ odwoławczy podniósł, że wniosek o płatność za czwarty okres działalności Grupa złożyła [...] sierpnia 2013 r., dołączając do niego zaświadczenie z [...] lipca 2013 r. o wpisie Grupy do Rejestru Grup Producentów Rolnych Województwa [...], jednak Marszałek Województwa [...] grudnia 2013 r. poinformował organ pierwszej instancji o wykreśleniu z dniem [...] listopada 2013 r. Grupy z rejestru. W związku z tym w dniu wydania decyzji przez organ pierwszej instancji Grupa nie spełniała podstawowego warunku uzyskania pomocy, wymienionego w § 3 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia z dnia 20 kwietnia 2007 r., tj. nie była wpisana do rejestru grup producentów rolnych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w W., na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), oddalił skargę na decyzję Prezesa ARiMR z [...] marca 2014 r.
Sąd pierwszej instancji podzielił ustalenia Prezesa ARiMR, że Grupa spełniła warunki wpisania jej do rejestru grup producentów, co wynika z zaświadczenia Marszałka Województwa [...] z [...] grudnia 2009 r. oraz, że kontrola działalności Grupy dokonana przez Dyrektora Oddziału ARiMR pozwoliła na przyznanie jej, decyzją z [...] stycznia 2010 r., pomocy finansowej w zakresie o jakim mowa w art. 3 ustawy z 15 września 2000 r. o grupach producentów rolnych.
W sprawie nie było też kwestionowane, że Marszałek Województwa [...] decyzją z [...] listopada 2013 r. wykreślił skarżącą, na jej wniosek z [...] października 2013 r., z rejestru grup producentów rolnych województwa [...], z uwagi na zmiany w kapitale zakładowym spółki. Oznacza to, że skarżąca na dzień wydania decyzji przez organ pierwszej instancji ([...] stycznia 2014 r.) nie spełniała warunku określonego w § 3 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia z dnia 20 kwietnia 2007 r., który jest konieczny do przyznania pomocy za dany rok działalności grupy producentów rolnych. Sąd zauważył, że stosownie do § 7 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia z dnia 20 kwietnia 2007 r. do wniosku o płatność za dany rok wnioskodawca ma obowiązek dołączyć aktualne zaświadczenie o wpisie do rejestru grup producentów rolnych.
Sąd pierwszej instancji podkreślił, że wydanie decyzji o przyznaniu pomocy finansowej grupie producentów nie zwalnia organów rozpatrujących wnioski o przyznanie płatności w kolejnych latach, od badania spełnienia przez beneficjenta wszystkich warunków koniecznych do uzyskania wsparcia, w tym wpisu do rejestru grup producentów rolnych. Wpisanie Grupy do rejestru grup producentów zależy od spełnienia przez nią wymogów formalnych określonych w art. 3 ustawy o grupach producentów rolnych, zaś wydanie decyzji o przyznaniu pomocy finansowej, jest wynikiem spełnienia wymogów wymienionych w § 3 ust. 1 rozporządzenia z 20 kwietnia 2007 r. Badanie zasadności wypłaty pomocy za konkretny okres obejmuje przede wszystkim ustalenie poprawności złożonego wniosku a dopiero po jego spełnieniu, badane są cele działania Grupy określone przepisami krajowymi i unijnymi.
Zdaniem WSA, w sprawie brak było możliwości zastosowania § 6 rozporządzenia z dnia 20 kwietnia 2007 r., gdyż skarżąca nie spełniała podstawowego warunku jakim jest wpis do rejestru. Samo prowadzenie działalności statutowej spółki, w tym przypadku produkcji ziaren zbóż i nasion roślin oleistych nie wypełnia przesłanki do otrzymania pomocy finansowej.
Sąd pierwszej instancji uznał za niezasadny zarzut naruszenia art. 35 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005 z 20 września 2005 r. w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (Dz. Urz. WE L 277/1 Nr 277, poz. 1 ze zm.; dalej: rozporządzenie Rady (WE) nr 1698/2005), który zobowiązuje organ, orzekający w sprawie przyznania pomocy, do kontroli ułatwiania tworzenia i działalności grup producentów w celu wspólnego wprowadzania towarów do obrotu. Organ bada bowiem warunki przyznania pomocy w sytuacji gdy Grupa wpisana jest do rejestru, a zatem gdy spełnia podstawowy warunek formalny.
G. P. Sp. z o.o. w likwidacji w P. zaskarżyła powyższy wyrok w całości, wniosła o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w W., oraz zasądzenie kosztów postępowania.
Zaskarżonemu wyrokowi zarzuciła:
- 1. na podstawie art. 174 pkt. 2 p.p.s.a., naruszenie przez Sąd przepisów prawa procesowego, które miało istotny wpływ na wynik sprawy – art. 3 § 1 i art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. w związku z art. 110 k.p.a., przejawiające się w tym, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w wyniku nieprawidłowego dokonania kontroli legalności działania organów administracji publicznej nie zastosował środka określonego w ustawie i oddalił skargę, uznając za słuszne rozstrzygnięcie i twierdzenia Prezesa ARiMR, mimo iż Dyrektor Oddziału ARiMR wydał wcześniej decyzję z [...] stycznia 2010 r. nr [...] o przyznaniu spółce pomocy finansowej w ramach działania "Grupy producentów rolnych" w okresie od [...] lipca 2009 r. do [...] lipca 2014 r. (decyzja ta stała się ostateczna), a więc organ pierwszej instancji był związany tą decyzją w konsekwencji czego organ drugiej nie mógł wydać decyzji w sprawie utrzymania w mocy decyzji organu pierwszej instancji o odmowie przyznania środków z tytułu pomocy finansowej nr [...], bez uprzedniego skutecznego wzruszenia decyzji z [...] stycznia 2010 r. nr [...] o przyznaniu spółce pomocy finansowej w ramach działania "Grupy producentów rolnych";
- 2. na podstawie art. 174 pkt. 1 p.p.s.a:
- a) naruszenie przez Sąd przepisów prawa materialnego poprzez jego błędną wykładnię polegającą na uznaniu, że organ prawidłowo zinterpretował przepisy § 6 rozporządzenia z dnia 20 kwietnia 2007 r., poprzez bezpodstawne przyjęcie, że przyznanie i wypłata środków finansowych z tytułu pomocy finansowej w ramach działania "Grupy producentów rolnych" objętej PROW na lata 2007–2013 za czwarty rok korzystania z pomocy, w wysokości adekwatnej do rocznej produkcji grupy skierowanej na rynek, uzależniona jest od wpisu spółki do rejestru grup producentów rolnych w dniu wydania decyzji w sprawie przyznania i wypłaty środków za dany rok działalności grupy producentów rolnych, a w konsekwencji uznanie, że Grupa nie spełniła tego warunku, podczas gdy powyższy przepis takiego wymogu, na dzień wydania decyzji przyznającej płatność za dany rok, nie wprowadza;
- b) naruszenie przez Sąd przepisów prawa materialnego poprzez jego błędną wykładnie, a w konsekwencji niewłaściwe zastosowanie, polegające na uznaniu, że organ prawidłowo przyjął, iż przepis § 3 ust. 1 rozporządzenia z dnia 20 kwietnia 2007 r., obejmuje swym zakresem postępowanie w sprawie "przyznania środków finansowych z tytułu pomocy finansowej" za dany rok działalności jako grupa producentów rolnych, w konsekwencji czego znajduje on zastosowanie w niniejszej sprawie, podczas gdy przepis ten normuje swym zakresem inne postępowanie, tj. w sprawie "przyznania pomocy finansowej" na okres kolejnych 5 lat działalności jako grupa producentów rolnych, w konsekwencji czego nie może mieć on zastosowania w sprawie jak błędnie przyjął Sąd pierwszej instancji;
- c) naruszenie przez Sąd przepisów prawa materialnego poprzez jego błędną wykładnię polegającą na uznaniu, że organ prawidłowo zinterpretował art. 35 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005 i zasadnie odmówił przyznania środków finansowych z tytułu pomocy finansowej w ramach działania "Grupy producentów rolnych" objętej PROW na lata 2007–2013 za czwarty rok korzystania z pomocy, w wysokości adekwatnej do rocznej produkcji grupy skierowanej na rynek, podczas gdy z zebranego w sprawie materiału dowodowego wynika, że Grupa w czwartym roku działalności, tj. w okresie [...] lipca 2012 r. do [...] lipca 2013 r. realizowała wynikające z przepisów prawa cele stawiane grupom producentów rolnych oraz zostały spełnione przesłanki do przyznania Grupie pomocy finansowej.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zarzuty skargi kasacyjnej, zmierzają do zakwestionowania stanowiska Sądu pierwszej instancji, że warunkiem uwzględnienia wniosku o płatność, na podstawie § 6 rozporządzenia z dnia 20 kwietnia 2007 r., jest, by wnioskodawca w dniu wydania decyzji był wpisany do rejestru grup producentów – miał status grupy producentów.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego zarzuty te są nietrafne z następujących przyczyn:
W prawie unijnym problematyka wspierania rozwoju obszarów wiejskich została uregulowana w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1698/2005. Zgodnie z art. 20 lit. d) ppkt. ii rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005 – wsparcie rozwoju obszarów wiejskich ukierunkowane na konkurencyjność sektora rolnego i leśnego dotyczy wspierania tworzenia grup producentów. Stosownie do art. 35 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005 jest ono udzielane w celu ułatwienia tworzenia i działalności administracyjnej grup producentów do celów: a) dostosowania do wymogów rynkowych procesu produkcyjnego i produkcji producentów, którzy są członkami takich grup; b) wspólnego wprowadzania towarów do obrotu, w tym przygotowania do sprzedaży, centralizacji sprzedaży i dostawy do odbiorców hurtowych; c) ustanowienia wspólnych zasad dotyczących informacji o produkcji, ze szczególnym uwzględnieniem zbiorów i dostępności. Wsparcia udziela się w postaci zryczałtowanej pomocy w formie rocznych rat przez okres pierwszych 5 lat przypadających po dacie, w której grupa producentów została uznana.
Oblicza się je na podstawie rocznej produkcji grupy skierowanej na rynek do pułapu określonego w załączniku I (art. 35 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005). W myśl art. 35 ust. 3 rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005, wsparcia udziela się grupom producentów, które zostały oficjalnie uznane przez właściwy organ Państwa Członkowskiego najpóźniej w dniu 31 grudnia 2013 r.
W prawie krajowym wsparcie grup producentów przewiduje art. 5 ust. 1 pkt 10 ustawy o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich. Stosownie do art. 10 ust. 1 tej ustawy pomoc jest przyznawana na wniosek osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej (pkt 1) jeżeli wnioskodawca spełnia warunki przyznania pomocy określone w przepisach, o których mowa w art. 1 pkt 1, oraz w przepisach wydanych na podstawie art. 29 ust. 1 pkt 1 (pkt 2).
Szczegółowe warunki i tryb przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Grupy producentów rolnych" objętej Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007–2013 reguluje rozporządzenie z dnia 20 kwietnia 2007 r., wydane na podstawie upoważnienia ustawowego wynikającego z art. 29 ust. 1 pkt 1 ustawy o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich. Zgodnie z § 3 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia z dnia 20 kwietnia 2005 r. pomoc jest udzielana grupie producentów rolnych prowadzącej działalność na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, wpisanej do rejestru grup producentów rolnych zgodnie z przepisami ustawy o grupach producentów rolnych. Udzielenie pomocy jest uzależnione także od spełnienia przez grupę warunków wymienionych w § 3 ust. 1 pkt 2 i 3 rozporządzenia z dnia 20 kwietnia 2007 r. Kwestia wypełnienia tych wymogów przez skarżącą, z uwagi na przyczynę odmowy wypłaty pomocy za czwarty rok działalności Grupy, jest w sprawie nieistotna.
Stosownie do § 4 rozporządzenia z dnia 20 kwietnia 2007 r. decyzja w sprawie przyznania pomocy jest wydawana w terminie 60 dni od dnia złożenia wniosku w tej sprawie. Z kolei § 6 ust. 1 omawianego rozporządzenia stanowi, że pomoc wypłacana w formie rocznych płatności obejmuje okres kolejnych 12 miesięcy prowadzenia działalności przez grupę, liczone od dnia wydania decyzji o wpisie grupy do rejestru. Z § 6 ust. 3 rozporządzenia z dnia 20 kwietnia 2007 r. wynika, że wypłata pomocy za dany okres jest dokonywana: 1) na podstawie decyzji dyrektora oddziału regionalnego Agencji, która jest wydawana w terminie 90 dni od dnia złożenia wniosku o płatność;
- 2) w terminie 60 dni od dnia, w którym decyzja, o której mowa w pkt 1, stała się ostateczna.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego z treści przytoczonych unormowań wynika jednoznacznie, że podmiotem uprawnionym do dochodzenia wsparcia i uzyskania pomocy są, uznane przez właściwy organ, grupy producentów.
W skardze kasacyjnej słusznie podniesiono, że prawodawca krajowy w sposób wyraźny odróżnia udzielenie pomocy, określone w § 3 ust. 1 rozporządzenia z dnia 20 kwietnia 2007 r., od wypłaty tej pomocy, o czym stanowi § 6 ust. 1 tego aktu. Przyznanie pomocy decyzją, o jakiej mowa w § 4 rozporządzenia wykonawczego nie daje grupie producentów gwarancji wypłaty przyznanej pomocy. Wnioski o przyznanie pomocy (§ 5 ust. 1 i 2) oraz wnioski o wypłatę pomocy (§ 6 ust. 3 i § 7 ust. 1 i 2) rozpoznawane są w odrębnych postępowaniach kończących się wydaniem odrębnych decyzji (§ 4 i § 6 ust. 3). Podkreślenia wymaga, że obie przewidziane rozporządzeniem z dnia 20 kwietnia 2007 r. decyzje służą realizacji wsparcia grup producentów przewidzianego prawem unijnym i ustawą o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich. Określony w akcie wykonawczym (rozporządzeniu z dnia 20 kwietnia 2007 r.) sposób realizacji tego wsparcia poprzez wydanie decyzji o przyznaniu pomocy, a następnie o wypłacie pomocy, stanowi uszczegółowienie trybu przyznawania pomocy finansowej, dokonane na mocy delegacji ustawowej zawartej w art. 29 ust. 1 pkt 1 ustawy o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich.
W świetle dotychczasowych uwag nietrafne jest stanowisko skarżącej, że wnioskodawca ubiegający się o wypłatę pomocy w dniu wydania decyzji nie musi posiadać statusu grupy producentów. Jak już wspomniano, w myśl art. 35 rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005 oraz art. 5 ust. 1 pkt. 10 i art. 10 ustawy o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich, podmiotem uprawnionym do uzyskania wsparcia są wyłącznie grupy producentów. Status grupy producentów potwierdza wpis do rejestru grup (art. 7 ust. 1 ustawy o grupach producentów rolnych). Legitymowanie się wpisem do grup producentów jest zatem warunkiem koniecznym nie tylko wydania decyzji o przyznaniu pomocy (§ 4), ale także decyzji o wypłacie pomocy na podstawie § 6 ust. 3 rozporządzenia z dnia 20 kwietnia 2007 r. Beneficjent zatem musi mieć status podmiotu uprawnionego na każdym etapie ubiegania się o wsparcie. Przemawia za tym § 7 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia z dnia 20 kwietnia 2007 r., zgodnie z którym do wniosku o płatność dołącza się zaświadczenie marszałka województwa o wpisie grupy do rejestru, wydane nie wcześniej niż 3 miesiące przed dniem złożenia wniosku o płatność.
Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, nie ma podstaw do uznania, że warunek wpisu do rejestru grup – który należy spełnić przy ubieganiu się o przyznanie pomocy i jest badany przed wydaniem decyzji w tym przedmiocie – staje się nieistotny wówczas, gdy dochodzi do wypłaty pomocy. Uwzględniając, że organ administracji publicznej załatwia sprawę na podstawie stanu faktycznego i prawnego istniejącego w dniu wydania decyzji, stwierdzić należy, że ma on obowiązek uwzględnić ustanie, w toku postępowania administracyjnego, bytu prawnego wnioskodawcy (grupy producentów). Inaczej rzecz ujmując pomoc dla grupy producentów w formie rocznych płatności nie może być zrealizowana w przypadku, gdy po złożeniu wniosku, a przed wydaniem decyzji o wypłacie pomocy wnioskodawca przestał być podmiotem uprawnionym. Dodać trzeba, że z chwilą utraty statusu grupy producentów na skutek wykreślenia z rejestru producentów rolnych przestaje istnieć podmiot uprawniony do uzyskania wsparcia.
Z przepisów prawa unijnego i krajowego nie wynika, by w takim przypadku było możliwe przeniesienie prawa do pomocy w formie rocznej płatności na inny podmiot (podmioty), w tym członków nieistniejącej grupy producentów.
Wobec powyższego, wbrew twierdzeniom skarżącej nie sposób przyjąć, że status beneficjenta po zakończeniu okresu za który ubiega się on o płatność jest irrelewantny. Z podanych przyczyn nie jest bowiem możliwe udzielenie wsparcia, przez wypłatę przyznanej pomocy, grupie producentów, która przestała spełniać warunki określone w art. 3 lub 3a ustawy o producentach rolnych i decyzją marszałka województwa wydaną na podstawie art. 11 tej ustawy została skreślona z rejestru grup. Przyjmując, że wolą prawodawcy unijnego i krajowego jest udzielanie wsparcia w formie rocznych rat to zasadność udzielenia tego wsparcia przez dokonywanie wypłat przyznanej pomocy musi podlegać kontroli przy okazji corocznie składanych wniosków. Wprowadzenie jako zasady wypłaty pomocy za okresy kolejnych 12 miesięcy prowadzenia działalności przez grupę, liczone od dnia wydania decyzji o wpisie grupy do rejestru, jest jedynie konsekwencją uregulowanego w art. 35 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005 sposobu obliczania rocznej raty (na podstawie rocznej produkcji).
Z tego względu na beneficjanta nałożono obowiązek podawania we wniosku określonych danych i ich udokumentowanie, stosownie do § 7 ust. 1 i 2 rozporządzenia z dnia 20 kwietnia 2007 r. Nie znaczy to jednak, że wnioskodawca ubiegający się o wypłatę pomocy, w dacie podejmowania decyzji w tym przedmiocie, nie musi być podmiotem uprawnionym do uzyskania wsparcia – grupą producentów wpisaną do rejestru.
Za trafnością prezentowanego poglądu przemawia też cel wsparcia grup producentów.
Jak już wspomniano, reguła wypłat przyznanej pomocy za okresy kolejnych 12 miesięcy prowadzenia działalności przez grupę, liczone od dnia wydania decyzji o wpisie grupy do rejestru, po jego upływie wynika z uregulowanego prawem sposobu obliczania rocznych rat. Z przyjętego sposobu wypłat pomocy nie można natomiast wywodzić, że wsparcie (przez wypłatę pomocy) ma za zadanie jedynie zrefundowanie działalności prowadzonej w okresie za jaki płatność jest dochodzona. Przeciwnie wypłacona pomoc powinna być przeznaczona na realizację celów określonych w przepisach prawa, w szczególności w art. 35 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005 a więc ułatwienie tworzenia i działalność grupy producentów celem dostosowywania do wymogów rynkowych procesu produkcyjnego i produkcji producentów, którzy są członkami takich grup, wspólnego wprowadzania towarów do obrotu, w tym przygotowania do sprzedaży, centralizacji sprzedaży i dostawy do odbiorców hurtowych czy ustanowienia wspólnych zasad dotyczących informacji o produkcji, ze szczególnym uwzględnieniem zbiorów i dostępności.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego brak jest podstaw do przyjęcia, że wypłata pomocy na rzecz nieistniejącej już grupy producentów może służyć realizacji wymienionych celów. Nie sposób także uznać, że pomoc wypłacona wnioskodawcy, który zaprzestał prowadzenia działalności w preferowanej formie (w ramach grupy producentów) będzie mogła wspierać konkurencyjność sektora rolnego i leśnego.
W świetle dotychczasowych rozważań stwierdzić należy, że całokształt regulacji dotyczących wsparcia grup producentów (art. 35 ust. 1–3 rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005, art. 5 ust. 1 pkt. 10 i 10 ust. 1 ustawy o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich oraz § 3–4 i § 6 rozporządzenia z dnia 20 kwietnia 2007 r.), przemawia za przyjęciem, że na wszystkich etapach udzielania wsparcia, a nie tylko wydawania decyzji o przyznaniu pomocy (§ 4 rozporządzenia z dnia 20 kwietnia 2007 r.), przysługuje ono wyłącznie grupom producentów wpisanym do rejestru grup, na zasadach określonych art. 7 ust. 1 ustawy o producentach rolnych.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego chybiony jest także zarzut naruszenia przepisów postępowania tj. art. 3 § 1 i art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. w związku z art. 110 k.p.a. Ostatnio powołany przepis stanowi, że organ administracji publicznej, który wydał decyzję, jest nią związany od chwili jej doręczenia lub ogłoszenia, o ile kodeks nie stanowi inaczej. Według skarżącej Sąd pierwszej instancji niesłusznie uznał za zgodną z prawem decyzję odmawiającą wypłaty pomocy za czwarty rok działalności grupy, w sytuacji gdy została ona wydana pomimo istnienia w obowiązującym porządku prawnym decyzji Dyrektora Oddziału ARiMR z [...] stycznia 2010 r. o przyznaniu jej pomocy w ramach działania "Grupy producentów rolnych". W związku z tak sformułowanym stanowiskiem strony skarżącej należy zauważyć, że przedstawiony już system wsparcia grup producentów polegający na wydawaniu w niezależnych postępowaniach, odrębnych decyzji o przyznaniu pomocy (§ 4 rozporządzenia z dnia 20 kwietnia 2007 r.) i wypłacie pomocy za kolejne okresy działalności grupy (§ 6 rozporządzenia z dnia 20 kwietnia 2007 r.) nie wymaga by odmowa wypłaty została poprzedzona wzruszeniem decyzji o przyznaniu płatności.
Wymienione decyzje są zależne w tym znaczeniu, że bez wydania decyzji o przyznaniu pomocy nie jest możliwa jej realizacja przez podjęcie decyzji o wypłacie rocznej płatności. W przypadku jednak gdy wnioskodawca nie spełni warunków wypłaty pomocy za kolejny okres nie ma podstaw do wzruszenia decyzji o przyznaniu pomocy. Obowiązuje ona bowiem przez cały okres, na który pomoc została przyznana i stanowi podstawę do wypłaty rocznej płatności za te okresy, gdy beneficjent spełnia wymogi jej uzyskania.
W związku z powyższym nie sposób uznać, że organ podejmując decyzję w postępowaniu z wniosku o wypłatę pomocy naruszył zasadę związania wydaną przez siebie decyzją o przyznaniu pomocy.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 p.p.s.a. oddalił skargę kasacyjną.
O kosztach orzeczono w myśl art. 204 pkt 1 p.p.s.a. i § 14 ust. 2 pkt 2 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (t.j. Dz. U. z 2013 r., poz. 490).