Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 22 listopada 2016 r. sygn. akt I SA/Kr 1093/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę J. G. na decyzję Dyrektora Małopolskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Krakowie z [...] sierpnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu renty strukturalnej.
W skardze kasacyjnej od powyższego wyroku skarżący kasacyjnie zawarł między innymi wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji podnosząc, że wykonanie decyzji spowodowałoby niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub doprowadziłoby do powstania trudnych do odwrócenia skutków. Skarżący podniósł, że jest osobą w podeszłym wieku, cierpiącą na liczne choroby o niskim budżecie domowym. Składając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji skarżący nie przedstawił żadnych dokumentów potwierdzających sytuację, w której się znajduje.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., powoływanej dalej jako p.p.s.a.) po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
W myśl zaś art. 193 p.p.s.a. jeżeli nie ma szczególnych przepisów postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, do postępowania tego stosuje się odpowiednio przepisy postępowania przed wojewódzkim sądem administracyjnym.
Skarżący zgłaszając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności winien wykazać istnienie prawdopodobieństwa doznania niepowetowanej szkody lub wystąpienia trudnych do odwrócenia skutków jego wykonania. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest w stosunku do wnioskodawcy zasadne.
W niniejszej sprawie skarżący w uzasadnieniu swojego wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia wskazał okoliczności argumentujące potrzebę zastosowania przez Sąd ochrony tymczasowej wynikającej z treści art. 61 § 3 p.p.s.a. powołując się jedynie na fakty, którego jego zdaniem mogą stanowić podstawę do jej zastosowania.
Przede wszystkim podkreślić należy, że wykonanie decyzji nakładającej na stronę obowiązek uiszczenia należności pieniężnej tylko w wyjątkowych przypadkach jest źródłem niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub powstania trudnych do odwrócenia skutków, natomiast strona domagająca się wstrzymania wykonania decyzji nakładającej obowiązek zwrotu należności pieniężnej obowiązana jest wykazać, że występują szczególne okoliczności uzasadniające uwzględnienie jej wniosku.
Sąd, wydając orzeczenie w zakresie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji, opiera swoje rozstrzygnięcie zarówno na ocenie wniosku skarżącego, jak i na materiale dowodowym zgromadzonym w aktach sprawy. Jednakże uprawdopodobnienie przesłanek przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego decyzji spoczywa na stronie skarżącej. W związku z tym, że skarżący nie przedstawił żadnych informacji dotyczących jego sytuacji finansowej i majątkowej, Naczelny Sąd Administracyjny został w ogóle pozbawiony możliwości oceny, czy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Sąd, podejmując rozstrzygnięcie, musi opierać się na materiale pozwalającym zająć stanowisko co do zaistnienia przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Okoliczność, że decyzja może zostać wykonana, nie stanowi sama w sobie przesłanki wstrzymania jej wykonania.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. w zw. z art. 193 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.