Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w K. postanowieniem z dnia 26 czerwca 2015 r., sygn. akt III SA/Kr 989/14 odrzucił skargę A. N. na pismo Dyrektora Wojewódzkiego Urzędu Pracy w K. z dnia [...] kwietnia 2014 r. znak [...] w przedmiocie informacji o rozstrzygnięciu w zakresie nieuwzględnienia protestu.
Ze stanu faktycznego sprawy przyjętego przez Sąd I instancji wynika, że A. N. prowadząca Niepubliczne Przedszkole [...] ubiegała się o dofinansowanie projektu pn. "[...] - nowy oddział przedszkolny w gminie C." w ramach Poddziałania 9.1.1 Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki 2007-2013.
Pismem z dnia [...] marca 2014 r. znak: [...] Kierownik Zespołu Promocji Konkursów i Naboru Projektów Wojewódzkiego Urzędu Pracy w K. poinformował stronę, że jej wniosek o dofinansowanie realizacji projektu został odrzucony na etapie oceny formalnej. Jednocześnie strona została pouczona, że przysługuje jej środek odwoławczy w postaci protestu do Wojewódzkiego Urzędu Pracy w K. Protest A. N. z dnia [...] marca 2014 r. został rozpatrzony negatywnie przez Instytucję Wdrażającą - Wojewódzki Urząd Pracy w K., o czym poinformowano wnioskodawczynię pismem z dnia [...] kwietnia 2014 r., znak: [...].
Zgodnie z udzielonym przez WUP w K. pouczeniem, strona wniosła odwołanie z dnia [...] maja 2014 r. od informacji o negatywnym rozstrzygnięciu protestu, podtrzymując w nim argumenty zawarte uprzednio w proteście.
Powyższe odwołanie zostało przez IP PO KL – Departament Polityki Regionalnej Urzędu Marszałkowskiego Województwa [...] rozpatrzone negatywnie, o czym poinformowano stronę pismem z dnia [...] czerwca 2015 r. znak: [...]. Organ pouczył stronę, że przysługuje jej prawo do wniesienia skargi na niezgodność z prawem tego rozstrzygnięcia bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w K. w terminie 14 dni od jego doręczenia. Rozstrzygnięcie organu zostało doręczone stronie w dniu 10 czerwca 2014 r.
Pismem z dnia 24 czerwca 2014 r. zatytułowanym "Skarga dotycząca niezgodnego z prawem rozstrzygnięcia w sprawie protestu od oceny wniosku nr: [...], złożonego [...] lutego 2014 r. w ramach konkursu dla Działania 9.1.1 PO KL 2007-2013" A. N. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w K. Skarżąca podniosła, że składa skargę "w zakresie wszystkich zarzutów zawartych w piśmie Wojewódzkiego Urzędu Pracy z dnia [...] marca 2014 r. znak: [...] informującym o odrzuceniu wniosku o dofinansowanie na etapie oceny formalnej, a także w kolejnych pismach odrzucających protest i kolejne etapy postępowania".
W odpowiedzi na skargę Zarząd Województwa [...] wniósł o jej odrzucenie, z uwagi na jej niedopuszczalność. Zdaniem organu, z treści skargi wynika, że została ona wniesiona na negatywne rozstrzygnięcie protestu, tj. pismo z dnia [...] kwietnia 2014 r., podczas gdy stronie przysługiwało prawo do wniesienia skargi na negatywne rozpatrzenie odwołania z dnia [...] czerwca 2014 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w K., uzasadniając swoje rozstrzygnięcie, podniósł, że w ramach procedury odwoławczej w Programie Operacyjnym Kapitał Ludzki przewidziane są dwa środki odwoławcze: protest i w przypadku jego negatywnego rozstrzygnięcia odwołanie. Dopiero na negatywne rozstrzygnięcie odwołania przysługuje skarga do sądu, co wynika wprost z przepisów art. 2 ust. 7 i 8 ustawy z dnia 19 kwietnia 2013 r. o zmianie ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2013 r., poz. 714).
Tymczasem zarówno z oznaczenia przez skarżącą przedmiotu jej skargi w piśmie z dnia 24 czerwca 2014 r. (jak i w kolejnym piśmie z tej samej daty dołączonym do akt sprawy), jak i z treści tego pisma wynika, że skarżąca kwestionuje pismo Dyrektora Wojewódzkiego Urzędu Pracy w K. z dnia [...] kwietnia 2014 r. zawierające informację o rozstrzygnięciu w przedmiocie nieuwzględnienia protestu. Świadczy o tym określenie przez skarżącą przedmiotu zaskarżenia ("niezgodne z prawem rozstrzygnięcie w sprawie protestu") i zakresu zaskarżenia: "składam skargę w zakresie wszystkich zarzutów zawartych w piśmie Wojewódzkiego Urzędu Pracy z dnia [...] marca 2014 r. znak: [...] informującym o odrzuceniu wniosku o dofinansowanie na etapie oceny formalnej, a także w kolejnych pismach odrzucających protest i kolejne etapy postępowania". W uzasadnieniu skargi skarżąca odwołuje się do zarzutów poszczególnych punktów tego pisma. Treść skargi nie nawiązuje natomiast do pisma Urzędu Marszałkowskiego Województwa [...].
Wobec powyższego, w ocenie Sądu I instancji, skarga jako wniesiona na negatywne rozstrzygnięcie protestu, a nie na negatywne rozpatrzenie odwołania nie dotyczyła sprawy należącej do właściwości sądów administracyjnych i jako taka podlegała odrzuceniu.
A. N. wniosła skargę kasacyjną od powyższego postanowienia, wnosząc o jego uchylenie w całości i przekazanie sprawy do ponownego do rozpoznania oraz o zasądzenie kosztów postępowania.
Postanowieniu zarzuciła naruszenie prawa materialnego i przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy poprzez:
- - naruszenie art. 45 ust. 1 Konstytucji RP poprzez niezapewnienie stronie możliwości sprawiedliwego rozpatrzenia sprawy,
- - naruszenie art. 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – powoływanej dalej jako p.p.s.a.), poprzez brak wezwania do uzupełnienia lub sprecyzowania skargi,
- - błędne przyjęcie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. jako podstawy odrzucenia skargi skarżącej, mimo iż art. 30c ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju czyni taką podstawę (odrzucenia) niedopuszczalną,
- - brak podstawy prawnej w regulującej tryb rozpatrywania skargi ustawie o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (art. 30, art. 30a-30i) do uznania, że skarga powinna dotyczyć wyłącznie rozstrzygnięcia odwołania, przy treści przepisów ww. ustawy sugerującej złożenie skargi na rozstrzygnięcie protestu (a nie odwołania).
W uzasadnieniu skargi kasacyjnej skarżąca podkreśliła, że występowała przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym bez profesjonalnego pełnomocnika. Skargę przygotowała sama, zgodnie z wytycznymi dostępnymi na stronie Wojewódzkiego Urzędu Pracy.
Zdaniem skarżącej, Sąd I instancji mógł wezwać ją do doprecyzowania pisma, jednak, bez takiego wezwania, na podstawie wyłącznie pisma organu, postanowił odrzucić skargę.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna zasługuje na uwzględnienie.
Przyczyną odrzucenia skargi przez Sąd I instancji było uznanie, że przedmiotem skargi A. N. uczyniła informację z dnia [...] kwietnia 2014 r. o negatywnym rozstrzygnięciu jej protestu.
Z tym stwierdzeniem Sądu I instancji nie można się zgodzić.
W pierwszej kolejności należy zauważyć, że skarżąca w postępowaniu dotyczącym jej wniosku o dofinansowanie realizacji projektu składała środki odwoławcze zgodnie z pouczeniami organów. Po otrzymaniu informacji z dnia [...] marca 2014 r. o odrzuceniu jej wniosku złożyła protest do Wojewódzkiego Urzędu Pracy w K. Z kolei na negatywne rozpatrzenie jej protestu złożyła odwołanie do Urzędu Marszałkowskiego Województwa [...]. Dopiero po otrzymaniu informacji o negatywnym rozpatrzeniu jej odwołania złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w K. Warto podkreślić, że skarga do sądu została złożona w terminie do złożenia skargi od negatywnego rozpatrzenia odwołania z dnia [...] czerwca 2014 r.
Ponadto, wbrew twierdzeniu Sądu I instancji, z treści skargi nie wynika jednoznacznie, że jej przedmiotem jest rozstrzygnięcie w sprawie negatywnego rozpatrzenia protestu. W pierwszym zdaniu skargi, skarżąca stwierdziła bowiem, że składa skargę "w zakresie wszystkich zarzutów zawartych w piśmie WUP z dnia [...] marca 2014 r. [...], a także kolejnych pismach odrzucających protest i kolejne etapy postępowania." To, że skarżąca – działając bez pomocy profesjonalnego pełnomocnika – postawiła w skardze do sądu zarzuty dotyczące całego postępowania dotyczącego jej wniosku o dofinansowanie, nie oznacza, że w istocie przedmiotem jej skargi nie jest negatywne rozstrzygnięcie jej odwołania.
Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, biorąc pod uwagę fakt złożenia skargi w terminie 14 dni od dnia doręczenia skarżącej rozstrzygnięcia Urzędu Marszałkowskiego Województwa [...] z dnia [...] czerwca 2014 r. oraz podanie przez skarżącą, że jej skarga dotyczy kolejnych pism odrzucających protest i kolejnych etapów postępowania, należy przyjąć, że skarga A. N. z dnia 24 czerwca 2014 r. została złożona na rozstrzygnięcie z dnia [...] czerwca 2014 r. dotyczące jej odwołania od negatywnego rozstrzygnięcia przez WUP w K. jej protestu na negatywną ocenę wniosku o dofinansowanie.
Ponadto, nawet gdyby uznać, że sformułowanie skargi w zakresie przedmiotu zaskarżenia jest niejednoznaczne, Sąd I instancji winien wówczas zastosować procedurę przewidzianą w art. 49 § 1 p.p.s.a. i wezwać skarżącą do sprecyzowania skargi poprzez jednoznaczne wskazanie przedmiotu zaskarżenia, czego jednak w rozpoznawanej sprawie nie uczynił.
Z tego względu Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 182 § 1 i 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.
Odnosząc się do wniosku skarżącej o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego, należy zauważyć, że Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z dnia 4 lutego 2008 r., sygn. akt I OPS 4/07 (ONSAiWSA 2008, nr 3, poz. 42), wyjaśnił, iż przepisy art. 203 i 204 p.p.s.a. nie mają zastosowania, gdy przedmiotem skargi kasacyjnej jest postanowienie Sądu pierwszej instancji kończące postępowanie w sprawie.