Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. wyrokiem z 4 marca 2015 r., (sygn. akt V SA/Wa 2346/14) oddalił skargę R. Sp. z o.o. w W. na decyzję Ministra Infrastruktury i Rozwoju z [...] czerwca 2014 r. nr [...] w przedmiocie określenia kwoty dofinansowania przypadającej do zwrotu.
R. sp. z o.o pismem z [...] maja 2015 r. wniosła skargę kasacyjną od tego wyroku. W skardze został zawarty wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Wojewódzkiego Urzędu Pracy w W. nr [...].
W uzasadnieniu wniosku skarżąca podniosła, że nie posiada oszczędności i nie ma warunków do funkcjonowania. Postępowanie w sprawie zwrotu dotacji pozbawiło spółkę możliwości prowadzenia dalszej działalności. Trudności finansowe spowodowały, że ze spółki zwolnili się wszyscy pracownicy. Aktualnie spółka nie może brać w udziału w przetargach, bowiem po wpisaniu jej przez WUP na listę dłużników jest eliminowana we wszelkiego rodzaju kontraktach. Wskazano także, że jedynym przychodem firmy jest honorarium w wysokości 1.000 złotych miesięcznie za wykonywanie przez prezesa spółki A. S. funkcji rzecznika prasowego firmy W.. Kwota ta jest w całości przejmowana przez komornika. Pozytywne rozpatrzenie przez Sąd wniosku z pewnością pozwoli na poprawę zachwianej już równowagi gospodarczej firmy. Wystąpienie tak znacznej szkody w majątku firmy przy istniejącym już braku płynności finansowej doprowadzi do jej upadku. Z całą stanowczością są to nieodwracalne szkody.
Strona wyjaśniła również, że od czasu wstrzymania przez WUP płatności kolejnych transz za działania szkoleniowe w ramach projektu "[...]" spółka R. sp. z o.o. stopniowo zaczęła tracić płynność finansową i popadać w kłopoty biznesowe. W różnych okresach spółka miała opóźnienia w opłaceniu składek do ZUS oraz należności podatkowych, a prezes spółki – dla utrzymania ciągłości wypłat wynagrodzeń pracowników i pokrywania należności zewnętrznych firmy – rezygnował czasowo z pobierania pensji. W tym czasie wstrzymane zostały też premie, podwyżki, szkolenia oraz wydatki na rozwój i pozyskiwanie nowych klientów, jak m.in. udziały w przetargach, przygotowywanie wymagających zaawansowania projektów i prezentacji.
Wpisanie spółki na listę dłużników bezsprzecznie wpłynęło na wizerunek firmy i nadszarpnęło jej wiarygodność. Aktualnie skarżąca nie jest w stanie pozyskać nowych Klientów albowiem potencjalni kontrahenci otrzymując informację, że na skarżącej ciążą niespłacone zobowiązania publicznoprawne wobec Wojewódzkiego Urzędu Pracy nie chcą nawiązać dalszej współpracy. Powyższe uniemożliwia R. sp. z o.o. pozyskanie nowych przychodów, odzyskanie płynności finansowej, a nadto wyrządza poważne szkody wizerunkowe.
Ponadto wnioskodawczyni wyjaśniła, że wszystkie oszczędności zostały wydatkowane na pokrywanie zobowiązań wynikających z realizacji projektu "[...]" oraz zobowiązań publicznoprawnych (podatki, ZUS). Spółka nie ma żadnych stałych kontraktów.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: p.p.s.a.), katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zamknięty. Sąd jest uprawniony do uwzględnienia wniosku, jeżeli w stosunku do strony zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Z treści wniosku oraz załączonych do niego dokumentów wynika, że spółka uprawdopodobniła możliwość zaistnienia na skutek wykonania zaskarżonej decyzji przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a.
Przede wszystkim należy mieć na uwadze, że kwota dofinansowania (125.600 złotych), o której zwrot wzywa WUP, znacznie przewyższa możliwości finansowe spółki, a częściowa spłata zobowiązania do wysokości całych, zgromadzonych przez stronę na rachunku bankowym środków, grozi spółce wystąpieniem po jej stronie znacznej szkody i spowodowaniem trudnych do odwrócenia skutków. Niewątpliwie sytuacja finansowa skarżącej jest zła, i na skutek wykonania zaskarżonej decyzji może ulec pogorszeniu, a nawet doprowadzić do zakończenia prowadzenia działalności gospodarczej.
W orzecznictwie NSA prezentowany jest pogląd, że likwidacja działalności gospodarczej wskutek egzekwowania decyzji uzasadnia przesłanki wstrzymania wykonania decyzji, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z 17 kwietnia 2009 r., sygn. akt I GSK 220/09).
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zaistniały podstawy do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji i orzekł jak w sentencji postanowienia w oparciu o art. 61 § 3 w związku z art. 193 p.p.s.a.