Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. postanowieniem z dnia 27 czerwca 2013 r., sygn. akt V SA/Wa 1252/13, odrzucił skargę Wojewódzkiego Szpitala Psychiatrycznego w A. (dalej jako skarżący) na decyzję Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] marca 2013 r. w przedmiocie odmowy wypłaty miesięcznego dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. wskazał, że Przewodniczący Wydziału V zarządzeniem z dnia 15 maja 2013 r. wezwał pełnomocnika skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi przez złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącego oraz odpisu pełnego z krajowego rejestru sądowego, w terminie siedmiu dni od odebrania zawiadomienia, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie to pełnomocnik skarżącego odebrał w dniu 27 maja 2013 r.
Sąd pierwszej instancji w zaskarżonym postanowieniu stwierdził, że skarżący nie nadesłał żądanych dokumentów w wyznaczonym terminie i na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej jako p.p.s.a.) odrzucił skargę, z uwagi na nieuzupełnienie jej braków formalnych w wyznaczonym terminie.
Wojewódzki Szpital Psychiatryczny w A. zaskarżył powyższe postanowienie skargą kasacyjną domagając się jego uchylenia w całości oraz zasądzenie kosztów postępowania sądowoadministracyjnego.
Zarzucił naruszenie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. polegające na mylnym przyjęciu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w W., że skarżący nie uzupełnił w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi, co doprowadziło w konsekwencji do bezzasadnego odrzucenia skargi. Podniósł, że w przesyłce zaadresowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. oprócz dokumentów dotyczących uzupełnienia skargi w sprawie o sygn. akt V SA/Wa 1251/13, znajdował się także drugi komplet analogicznych dokumentów w sprawie o sygn. akt V SA/Wa 1252/13.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W okolicznościach sprawy istota sporu sprowadza się do rozstrzygnięcia czy skarżący uzupełnił w zakreślonym terminie braki skargi.
W rozpoznawanej sprawie, jak wskazał Wojewódzki Sąd Administracyjny w W., wezwał pełnomocnika skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi przez złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącego oraz odpisu pełnego z krajowego rejestru sądowego, w terminie siedmiu dni od odebrania zawiadomienia, pod rygorem odrzucenia skargi.
Należy podnieść, że wbrew ustaleniom poczynionym przez Sąd pierwszej instancji w zaskarżonym postanowieniu, dokumenty, do których został wezwany skarżący zostały przesłane do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. Skarżący, jak stwierdził w skardze kasacyjnej dokumenty te przesłał omyłkowo w jednej kopercie z analogicznymi dokumentami przesłanymi do sprawy V SA/Wa 1251/13. Okoliczność ta wynika z notatki służbowej sporządzonej przez Kierownika Sekretariatu Wydziału V Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. w dniu 2 października 2013 r., w której stwierdzono, że w dniu 3 czerwca 2013 r. wpłynęła do sprawy V SA/Wa 1251/13 korespondencja, w której jako odpis, bez prezenty Sądu, została omyłkowo umieszczona korespondencja do sprawy V SA/Wa 1252/13. Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału V z dnia 2 października 2013 r. przesłał w załączeniu pismo pełnomocnika skarżącej z dnia 29 maja 2013 r. wraz z załącznikami w postaci pełnomocnictwa oraz odpisu pełnego z KRS. Braki te zostały nadane w polskim urzędzie pocztowym w dniu 29 maja 2013 r., a więc w zakreślonym siedmiodniowym terminie.
Wobec tego, że skarżący, przesłał do Sądu żądane dokumenty, skargę kasacyjną należało uznać za uzasadnioną, gdyż Sąd pierwszej instancji odrzucając skargę, której braki strona uzupełniła w zakreślonym terminie naruszył art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.
Z tych wszystkich względów Naczelny Sąd Administracyjny - działając na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 182 § 1 p.p.s.a. - orzekł jak w sentencji.
Na uwzględnienie nie zasługuje zawarte w skardze kasacyjnej żądanie zasądzenia kosztów postępowania. Stosownie do art. 209 p.p.s.a. wniosek strony o zwrot kosztów sąd rozstrzyga w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę oraz w orzeczeniu, o którym mowa w art. 201, 203 i 204 powołanej ustawy. Brak jest zatem podstaw do orzekania w tym zakresie w innych orzeczeniach.