Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 22 października 2008 r., sygn. akt V SA/Wa 1464/08 Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. oddalił skargę A. W. i A. W. – wspólników spółki cywilnej "W." na postanowienie Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] marca 2008 r., w przedmiocie uznania zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym za nieuzasadnione oraz stwierdzenia niedopuszczalności wniesienia zażalenia na postanowienie w zakresie stanowiska co do kontynuowania egzekucji administracyjnej.
W skardze kasacyjnej A. W. i A. W. – wspólnicy spółki cywilnej "W." zaskarżyli powyższy wyrok w całości wnosząc o jego uchylenie w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w W. oraz zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych, a także o wstrzymanie wykonania decyzji.
W skardze kasacyjnej skarżący nie wskazali numeru i daty decyzji, o której wstrzymanie wykonania wnioskowali ani też nie przedstawili uzasadnienia tegoż wniosku.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: p.p.s.a.), katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zamknięty. Sąd jest uprawniony do uwzględnienia wniosku, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, spoczywa na wnioskodawcy. Do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, nie jest wystarczające samo twierdzenie strony. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy.
Przenosząc te uwagi natury ogólnej na grunt rozpoznawanej sprawy stwierdzić należy, że skarżący po pierwsze nie wskazali jednoznacznie, o wstrzymanie wykonania jakiego aktu wnoszą, a ponadto w żaden sposób nie uzasadnili tego wniosku, co uniemożliwiło jego merytoryczną ocenę. Podkreślić należy, że Sąd I instancji orzekał w sprawie skargi na postanowienie Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] marca 2008 r., które utrzymało w mocy postanowienie M. Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] lutego 2008 r., w którym uznano zarzuty dłużnika za bezzasadne oraz wniesiono o kontynuowanie egzekucji administracyjnej wobec skarżących.
Zauważyć należy, iż w innych sprawach wszczętych wskutek skarg kasacyjnych skarżących wnioski o wstrzymanie wykonania decyzji uzasadnione zostały argumentem o możliwości powstania trudnych do odwrócenia skutków z uwagi na obowiązek zapłacenia wysokich kar za naruszenie przepisów ustawy o transporcie drogowym. W rozpoznawanej sprawie skarżący nie uprawdopodobnili jednak zaistnienia powyższych okoliczności, co skutkowało oddaleniem wniosku.
Stwierdzić należy, że każda decyzja administracyjna zobowiązująca do uiszczenia należności pieniężnych pociąga za sobą dolegliwość rodzącą określony skutek w finansach zobowiązanego do ich uiszczenia. Nie jest to jednak sytuacja, która sama z siebie uzasadnia zastosowanie wyjątkowego rozwiązania prawnego, jakim jest ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 p.p.s.a. oddalił wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.