Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 10 maja 2006 r., sygn. akt VI SA/Wa 534/06 oddalił skargę J.S. na decyzję Ministra Sprawiedliwości z dnia 6 lutego 2006 r., nr [...] w przedmiocie odwołania ze stanowiska notariusza.
W uzasadnieniu podniesiono, że Minister Sprawiedliwości decyzją z dnia 6 lutego 2006 r., po rozpoznaniu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, utrzymał w mocy wcześniejszą decyzję z dnia 6 stycznia 2006 r. o odwołaniu J. S. ze stanowiska notariusza z dniem 20 stycznia 2006 r. z uwagi na pozbawienie skarżącego prawa prowadzenia kancelarii orzeczeniem Sądu Dyscyplinarnego Izby Notarialnej w K. z dnia 5 stycznia 2005 r., utrzymanym w mocy orzeczeniem Wyższego Sądu Dyscyplinarnego przy Krajowej Radzie Notarialnej, które stało się prawomocne po oddaleniu kasacji przez Sąd Najwyższy. Minister Sprawiedliwości podniósł, iż ustalenie terminu odwołania z dniem wskazanym w decyzji, związane było z prośbą skarżącego o umożliwienie mu likwidacji kancelarii notarialnej w terminie jednego miesiąca od otrzymania zawiadomienia o wszczęciu postępowania o odwołanie go ze stanowiska notariusza.
Na powyższą decyzję skarżący wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego zarzucając Ministrowi Sprawiedliwości nie ustosunkowanie się do jego prośby o zmianę terminu likwidacji kancelarii.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalając skargę J. S. na decyzję Ministra Sprawiedliwości z dnia 6 lutego 2006 r. podniósł, iż skarżący nie kwestionował samego faktu odwołania ze stanowiska, wnosił jedynie o ustalenie innego terminu jego odwołania.
W ocenie Sądu I instancji decyzja o odwołaniu notariusza jest jedynie konsekwencją orzeczonej kary pozbawienia prawa prowadzenia kancelarii, zaś Minister Sprawiedliwości jest związany wydanym orzeczeniem sądu dyscyplinarnego.
Minister uwzględniając prośbę skarżącego wskazał datę jego odwołania uznając, iż dalsze przedłużanie funkcjonowania kancelarii jest bezzasadne.
Zdaniem Sądu I instancji, skarżący już w dacie orzeczonej kary dyscyplinarnej został pozbawiony prawa prowadzenia kancelarii i powinien powstrzymywać się od czynności notarialnych. Żądanie dalszego przedłużenia pracy kancelarii nie znajduje żadnego uzasadnienia w przepisach prawa.
J. S. zaskarżył skargą kasacyjną powyższy wyrok zarzucając Sądowi I instancji naruszenie prawa materialnego, tj. art. 16 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 14 lutego 1991 r. - Prawo o notariacie (tekst jednolity Dz. U. z 2002 r., Nr 42, poz. 369) poprzez błędną wykładnię tego przepisu polegającą na przyjęciu, że postanowienie Sądu oddalające kasację od orzeczenia Wyższego Sądu Dyscyplinarnego, a nie decyzja administracyjna Ministra Sprawiedliwości powoduje zaprzestanie pracy kancelarii.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie.
W myśl art. 16 § 1 pkt 4 ustawy - Prawo o notariacie Minister Sprawiedliwości odwołuje notariusza, jeżeli notariusz został pozbawiony prawa prowadzenia kancelarii orzeczeniem sądu dyscyplinarnego. Działanie Ministra jest w tym zakresie obligatoryjne.
Do orzekania w sprawach dyscyplinarnych powołane są sądy dyscyplinarne: w pierwszej instancji sąd dyscyplinarny izby notarialnej. W drugiej instancji - Wyższy Sąd Dyscyplinarny przy Krajowej Radzie Notarialnej. Od orzeczenia wydanego przez Wyższy Sąd Dyscyplinarny przysługuje obwinionemu kasacja do Sądu Najwyższego.
Poza sporem w niniejszej sprawie jest to, iż skarżący prawomocnym orzeczeniem Wyższego Sądu Dyscyplinarnego został pozbawiony prawa prowadzenia kancelarii notarialnej. W tej sytuacji Minister Sprawiedliwości obligowany był przepisem art. 16 § 1 pkt 4 ustawy - Prawo o notariacie do odwołania notariusza.
Niezasadny jest więc zarzut skarżącego, iż Wojewódzki Sąd Administracyjny zaskarżonym wyrokiem naruszył przepis art. 16 § 1 pkt 4 Prawa o notariacie oddalając skargę na decyzję Ministra Sprawiedliwości z dnia 6 lutego 2006 r.
Sąd I instancji w uzasadnieniu wyroku odniósł się do wszystkich zarzutów podniesionych w skardze uznając, iż nie zostały naruszone przepisy prawa.
Z tych względów skarga kasacyjna jest niezasadna i podlega oddaleniu na podstawie art. 184 p.p.s.a.