Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w G. postanowieniem z dnia 16 grudnia 2011 r., sygn. akt III SA/Gl 1866/11 odrzucił skargę K. Spółki z o. o. w P. na pismo Zarządu Województwa Ś. z dnia [...] października 2011 r. nr [...] w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie projektu z budżetu Unii Europejskiej.
W uzasadnieniu postanowienia Sąd I instancji podał, że skarżąca wniosła skargę na pisemny pozytywny wynik procedury odwoławczej toczącej się w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Ś. na lata 2007-2013. Tymczasem pisemna informacja o pozytywnym wyniku procedury odwoławczej nie podlega zaskarżeniu do wojewódzkiego sądu administracyjnego na podstawie art. 30 c ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (tekst jedn. Dz. U. z 2009 r., Nr 84, poz. 712 ze zm., dalej: z.p.p.r.), ponieważ nie jest rozstrzygnięciem kończącym postępowanie w sprawie, jak również nie jest pisemną informacją o negatywnym wyniku procedury odwoławczej. Jest to jedynie informacja o tym, że środek odwoławczy spełnia warunki formalne i zostanie merytorycznie rozpoznany w przyszłości. Możliwość wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego w trybie art. 30c ust. 4 w związku z art. 30c ust. 1 tej ustawy przysługuje tylko na pisemną informację o negatywnym wyniku procedury odwoławczej, którą jest informacja o pozostawienie protestu bez rozpoznania na podstawie art. 30b ust. 5 z powodu zaistnienia jednej z trzech wskazanych tam przesłanek (pkt 1-3).
Skarżąca może wnieść skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego jedynie wówczas, kiedy wyczerpała przysługujące jej środki zaskarżenia. W świetle tych przepisów skarga podlega odrzuceniu, kiedy skarżąca nie wyczerpała środków zaskarżenia służących mu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Skoro w rozpoznawanej sprawie bezspornym jest, że pismem z [...] października 2011 r. Zarząd Województwa Ś. poinformował stronę skarżącą o pozytywnym wyniku procedury odwoławczej, to tym samym w sprawie nie zostały jeszcze wyczerpane środki odwoławcze przewidziane w systemie realizacji programu operacyjnego – Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Ś. na lata 2007-2013 oraz strona nie otrzymała jeszcze informacji o negatywnym wyniku procedury odwoławczej. Brak jest zatem obu przesłanek z art. 30c ust. 1 z.p.p.r. uzasadniających wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego.
Skargę kasacyjną od powyższego postanowienia wniosła K. Sp. z o.o. w P., zaskarżając go w całości i zarzucając mu naruszenie:
- 1. prawa materialnego tj.:
- a) art. 30b ust. 4 w zw. z art. 30b ust. 5 z.p.p.r poprzez błędną wykładnię w wyniku której Sąd uznał, iż jedynie informacja o pozostawieniu protestu bez rozpoznania jest informacją kończącą procedurę odwoławczą natomiast informacja o merytorycznym rozpoznaniu środka odwoławczego nie kończy procedury odwoławczej w sytuacji gdy w rzeczywistości przepis art. art. 30b ust. 4 odnosi się do każdej informacji o sposobie zakończenia procedury odwoławczej traktowanej jako rozpoznanie środka odwoławczego natomiast art. 30b ust. 5 ustawy wskazuje jedynie przypadki, w których środek odwoławczy pozostaje bez merytorycznego rozpoznania,
- b) art. 30b ust. 4 i art. 30b ust. 5 w zw. z art. 30c ust. 1 z.p.p.r. poprzez błędną wykładnię w wyniku której Sąd uznał, iż jedynie informacja o pozostawieniu protestu bez rozpoznania jest informacją negatywną kończącą procedurę odwoławczą w sytuacji gdy w rzeczywistości każda informacja o sposobie rozpoznania środka odwoławczego kończy procedurę odwoławczą traktowaną jako rozpoznanie środka odwoławczego, jak również każda informacja o nie uwzględnieniu środka odwoławczego (w całości lub w części) stanowi negatywny wynik procedury odwoławczej i zarazem kończy w tym zakresie proces oceny wniosku,
- 2. przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy tj.:
- a) art. 58 § 1 pkt. 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi poprzez niewłaściwe zastosowanie w sytuacji braku podstaw do zastosowania tego przepisu bowiem skarga została wniesiona prawidłowo i jest dopuszczalna,
- b) art. 30c ust. 1 z.p.p.r. poprzez błędną wykładnię w wyniku której Sąd uznał, iż skarga nie przysługuje na informację w której Instytucja podała, że protest został rozpatrzony pozytywnie w sytuacji gdy z treści Informacji wynika, że w zakresie zarzutów dotyczących dwóch kryteriów informacja jest negatywna,
- c) art. 30c ust. 4 ustawy zw. z art. 30c ust. 1 ustawy i art. 30b ust. 5 ustawy poprzez błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, iż skarga przysługuje tylko na pisemną informację o negatywnym wyniku procedury odwoławczej, którą jest informacja o pozostawieniu protestu bez rozpoznania (co w niniejszej sprawie nie miało miejsca), w sytuacji gdy z treści art. 30c ust. 1 ustawy nie można wyprowadzić wniosku o takim ograniczeniu prawa do wniesienia skargi,
- d) art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) poprzez zaniechanie rozpoznania istoty sprawy,
- e) art. 141 § 4 p.p.s.a. poprzez przedstawienie w uzasadnieniu sprzecznych ustaleń, iż zaskarżona informacja jest informacją o której mowa w art. 30b ust. 4 ustawy (str. 2 uzasadnienia) oraz że jest to jedynie informacja o spełnieniu przez środek odwoławczy warunków formalnych umożliwiających jego merytoryczne rozpoznanie w przyszłości (str. 3 uzasadnienia),
- f) art. 141 § 4 p.p.s.a. poprzez wadliwe ustalenie stanu faktycznego w zakresie:
- - uznania informacji z dnia [...] października 2011 r. za informację o pozytywnym wyniku procedury odwoławczej w sytuacji gdy z treści Informacji wynika, że w zakresie zarzutów dotyczących dwóch kryteriów informacja jest negatywna,
- - uznania, że informacja z dnia [...] października 2011 r. nie jest rozstrzygnięciem kończącym postępowanie w sprawie w sytuacji gdy w zakresie oceny dwóch kryteriów informacja kończy postępowanie odwoławcze,
- - uznania, że informacja z dnia [...] października 2011 r. nie jest pisemną informacją o negatywnym wyniku procedury odwoławczej w sytuacji gdy z treści Informacji wynika, że w zakresie zarzutów dotyczących dwóch kryteriów informacja jest negatywna,
- - ustalenia, że w sprawie nie zostały jeszcze wyczerpane środki odwoławcze przewidziane w systemie realizacji programu operacyjnego w sytuacji gdy w sprawie nie przysługuje już skarżącej, jak też nie będzie w przyszłości przysługiwał żaden środek odwoławczy, a w zakresie dwóch kryteriów wyniki procedury odwoławczej są ostateczne,
- - ustalenia, że strona nie otrzymała jeszcze informacji o negatywnym wyniku procedury odwoławczej w sytuacji, gdy taką informację otrzymała w piśmie z dnia [...] października 2011 r. w zakresie dwóch ocenianych kryteriów,
- g) art. 30c ust. 3 pkt. 1 ustawy poprzez jego niezastosowanie w sytuacji gdy istniały ku temu podstawy.
Wskazując na powyższe, spółka wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w G. do ponownego rozpoznania i zasądzenie zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych.
W uzasadnieniu spółka rozszerzyła argumentację zawartą w petitum skargi kasacyjnej.
W odpowiedzi na skargę kasacyjną organ wniósł o jej oddalenie jako bezzasadnej i zwrot kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 30c ust. 1 z.p.p.r., po wyczerpaniu środków odwoławczych przewidzianych w systemie realizacji programu operacyjnego i po otrzymaniu informacji o negatywnym wyniku procedury odwoławczej przewidzianej w systemie realizacji programu operacyjnego, o której mowa w art. 30b ust. 4, wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym zwrócono uwagę na dwa różne (aczkolwiek podobnie brzmiące) pojęcia: negatywna ocena projektu i negatywny wynik postępowania odwoławczego. Negatywną ocenę projektu utożsamia się z oceną niedającą możliwości zakwalifikowania projektu do dofinansowania (a taki jest ostateczny cel składania danego projektu), a która jest przedmiotem środka odwoławczego określonego w art. 30b ust. 1 z.p.p.r. To drugie pojęcie jest pojęciem szerszym i podlega zaskarżeniu do wojewódzkiego sądu administracyjnego.
Negatywny wynik postępowania odwoławczego zawiera więc w sobie zarówno negatywną ocenę projektu, jak również pozostawienie protestu bez rozpatrzenia. Zaskarżenie negatywnego wyniku postępowania odwoławczego umożliwia zatem poddanie sądowej kontroli zarówno negatywnej oceny projektu, jak również pozostawienie projektu bez rozpatrzenia (por. wyrok NSA z dnia 31 sierpnia 2011 r., sygn. akt II GSK 1661/11.
Warto też zwrócić uwagę, że ustawa o zasadach prowadzenia polityki rozwoju nie definiuje wprost pozytywnej ani negatywnej oceny projektu. Posiłkując się jednak wykładnią gramatyczną oraz systemową NSA uznał, że przez "pozytywną ocenę projektu", uniemożliwiającą stronie wniesienie środków odwoławczych, należy rozumieć takie zakończenie procedury wyboru projektu, które jest równoznaczne ze skierowaniem projektu do dofinansowania. Ocena pozytywna będzie zatem przeciwieństwem negatywnej oceny, którą jest taka ocena (lub dany jej etap), której wyniki nie pozwalają na skierowanie do dalszego etapu oceny bądź do dofinansowania. Chodzi bowiem o negatywny charakter wyniku konkursu dla danego wnioskodawcy (tak: postanowienie NSA z dnia 13 stycznia 2011 r., sygn. akt II GSK 1494/10).
W rozpoznawanej sprawie pozytywne rozpatrzenie protestu skarżącej spółki, wskazane zaskarżonym pismem z dnia [...] października 2011 r. powoduje, że wniosek o dofinansowanie jej projektu będzie oceniany ponownie we wskazanym zakresie. Słusznie więc Sąd I instancji uznał to pismo za pozytywny wynik procedury odwoławczej, nie podlegający kognicji sądu administracyjnego. Dopiero wyczerpanie środków odwoławczych przewidzianych w systemie realizacji programu operacyjnego oraz po otrzymaniu informacji o negatywnym wyniku procedury odwoławczej przysługuje skarga do sądu administracyjnego.
Złożenie więc skargi do sądu było przedwczesne i podlegało odrzuceniu, z tych względów skarga nie podlegała ocenie merytorycznej.
Z tych powodów Naczelny Sąd Administracyjny działając na podstawie art. 184 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.
Przepisy ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie wiążą zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego z rozpoznawaniem skargi kasacyjnej od postanowienia odrzucającego skargę (v. wyrok NSA z dnia 25 lipca 2005 r., sygn. akt II OSK 552/05).