Uzasadnienie
Postanowieniem z 23 lipca 2013 r. o sygn.akt I SA/Ol 495/13, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie odrzucił skargę M. C. na postanowienie Dyrektora [...] Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w O. z [...] maja 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie przyznania pomocy finansowej z tytułu realizacji programu rolnośrodowiskowego na 2002 r. i zwrócił Skarżącemu wpis w wysokości 100 zł. (słownie: stu złotych).
W uzasadnieniu postanowienia Sąd I instancji wskazał, iż Skarżący [...] maja 2013 r. odebrał osobiście postanowienie Dyrektora [...] Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w O. (dalej: "Dyrektor Agencji") o nr [...]. Zawierało ono pouczenie o sposobie i terminie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.
Skarga na powyższe postanowienie wpłynęła bezpośrednio do Sądu 20 czerwca 2013 r. i 21 czerwca 2013 r. została przez Sąd przesłana do Dyrektora Agencji.
Sąd I instancji odrzucając skargę wskazał, iż zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi"(Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej "p.p.s.a.") skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Na podstawie art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Powołując się na postanowienia NSA z dnia 19 listopada 2008r., sygn. akt I FSK 1668/08, z dnia 16 września 2008r., sygn. akt II OSK 1489/07 Sąd ten podkreślił, że w przypadku wniesienia skargi bezpośrednio do sądu, o zachowaniu ustawowego trzydziestodniowego terminu decyduje data nadania skargi w urzędzie pocztowym przez sąd celem doręczenia właściwemu organowi administracji publicznej.
Z uwagi na fakt doręczenia zaskarżonego postanowienia Skarżącemu 20 maja 2013r., trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upływał 19 czerwca 2013r. W dniu 20 czerwca 2013r. skarga wpłynęła do sądu, który nadał ją do organu właściwego 21 czerwca 2012r. Sąd stwierdził, iż doszło tym samym do uchybienia ustawowego terminu do wniesienia skargi i wobec tego skargę odrzucił.
Na powyższe postanowienie Skarżący wniósł skargę kasacyjną wnosząc o jego uchylenie w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie.
Przedmiotowemu postanowieniu Skarżący zarzucił naruszenie przepisów postępowania – art.58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. – poprzez niewłaściwe zastosowanie, tj. odrzucenie skargi na postanowienie Dyrektora Agencji z [...] maja 2013 r. bez uwzględnienia słusznego interesu skarżącego oraz szczególnych okoliczności zachodzących w sprawie, wyłączających zastosowanie art.58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Skarga kasacyjna nie zawiera usprawiedliwionych podstaw.
Zgodnie z treścią art. 53 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni, za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 p.p.s.a.). Określony w art. 53 § 1 p.p.s.a. termin jest terminem ustawowym, tj. nie może być skracany ani przedłużany przez sąd, prekluzyjnym w tym znaczeniu, że jego upływ sąd uwzględnia z urzędu i z tej przyczyny odrzuca wniesioną skargę, oraz terminem procesowym, a więc w razie jego uchybienia dopuszczalne jest jego przywrócenie skarżącemu (por. postanowienie NSA z 20 września 2012 r., sygn. akt I GSK 1143/12). Do prawidłowego wniesienia skargi niezbędne jest zatem zachowanie terminu i trybu określonego w art. 54 § 1 p.p.s.a, tj. złożenie skargi za pośrednictwem organu, którego działanie jest przedmiotem zaskarżenia. Ustawa w tym zakresie żadnych wyjątków nie przewiduje.
Zasada wnoszenia skargi za pośrednictwem organu administracji publicznej oznacza, że w przypadku wniesienia skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego, sąd ten powinien ją przekazać właściwemu organowi administracji publicznej. O zachowaniu terminu do wniesienia skargi decyduje wówczas data nadania skargi przez sąd na adres właściwego organu administracji publicznej (por. wyroki NSA: z 3 grudnia 2007 r., sygn. akt I OSK 248/07, LEX nr 470146 i z 20 maja 2008 r., sygn. akt II FSK 426/07, LEX nr 489100; postanowienia NSA: z 30 stycznia 2008 r., sygn. akt II FSK 1724/06, LEX nr 453371; z 15 kwietnia 2008 r., sygn. akt II GSK 295/08, LEX nr 505331; z 29 maja 2008 r., sygn. akt I FSK 631/08, LEX nr 505351; z 26 czerwca 2008r., sygn. akt I OZ 463/08, LEX nr 493793).
W rozpoznawanej sprawie skarżący został prawidłowo pouczony o terminie i sposobie wniesienia środka prawnego do sądu administracyjnego. Przesłanie skargi bezpośrednio na adres Sądu spowodowało konieczność przekazania jej przez ten Sąd do właściwego organu, co nastąpiło bez zbędnej zwłoki, ale już po upływie terminu do wniesienia skargi, a to spowodowało jej odrzucenie. Wniesienie skargi po upływie terminu do jej wniesienia powoduje obligatoryjne odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.
Odnosząc się do zarzutów podniesionych w skardze kasacyjnej podkreślić należy, że przedmiotem zaskarżonego postanowienia była wyłącznie kwestia zachowania ustawowego terminu do wniesienia skargi. Wbrew opinii autora skargi kasacyjnej na podstawę odrzucenia nie ma wpływu słuszny interes strony czy szczególne okoliczności, ale jedynie ustalenie, czy Skarżący pomimo ciążącego na nim obowiązku i pomimo prawidłowego pouczenia wniósł skargę, za pośrednictwem organu, w terminie. Okoliczność ta nie została w skardze kasacyjnej podważona.
Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że Wojewódzki Sąd Administracyjny prawidłowo uznał, że Skarżący złożył skargę po upływie ustawowego, trzydziestodniowego terminu do jej wniesienia, który upłynął z dniem 19 czerwca 2013 r. W przypadku stwierdzenia uchybienia terminowi do wniesienia skargi, Sąd miał obowiązek skargę odrzucić, co też uczynił. Kwestia zaś przyczyny w uchybieniu terminu może mieć ewentualnie znaczenie jedynie przy rozpatrywaniu wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi na akt organu.
W oparciu o art. 184 w zw. z art. 182 § 1 i 3 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w postanowieniu.