Uzasadnienie
Stosownie do art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329; dalej "p.p.s.a.") sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Na mocy art. 193 p.p.s.a. przepis ten ma zastosowanie również w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.
W uzasadnieniu wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 17 maja 2022 r., sygn. akt II GSK 2040/18, na stronie 14 wskazano, że "Stosując wykładnie funkcjonalną i systemową ww. przepisów u.o.ź.e., przyjąć należy, że zastosowanie sankcji administracyjnej wskazanej w przepisach art. 55 i art. 188 ust. 5 u.o.ź.e. powodującej utratę uprawnień odbiorcy przemysłowego do wykonywania obowiązku na poziomach określonych w art. 53 ust. 1 u.o.ź.e. uniemożliwia umieszczenie takiego odbiorcy przemysłowego w wykazie sporządzanym przez Prezesa URE, o którym mowa w art. 52 ust. 3 u.o.ź.e.". W wierszu 20 od góry Sąd omyłkowo podał podstawę prawną sporządzenia wykazu – art. 52 ust. 3 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii (Dz. U. z 2017 r. poz. 1148, dalej "u.o.ź.e."). Prawidłowa podstawa prawna jego sporządzenia wynika nie tylko z przepisów prawa obowiązującego (por. art. 52 ust. 4 u.o.ź.e.), lecz również z innych fragmentów uzasadnienia prostowanego wyroku.
Sąd powołał ją, przytaczając stan faktyczny sprawy (por. str. 3 i 4 uzasadnienia), przywołując zarzuty skargi kasacyjnej (str. 5 uzasadnienia) oraz analizując zastosowane w sprawie przepisy i uzasadniając wydane rozstrzygnięcie (str. 7, 9, 12 i 13 uzasadnienia).
W sprawie doszło więc do omyłki pisarskiej polegającej na błędnym przywołaniu ustępu art. 52 u.o.ź.e. na stronie 14 uzasadnienia w wierszu 20 od góry. Podkreślenia wymaga, że sprostowanie tej omyłki nie prowadzi do zmiany rozstrzygnięcia czy istoty uzasadnienia. Ust. 3 omawianego przepisu nie reguluje bowiem wykazu odbiorców przemysłowych, innych niż ust. 4 cyt. przepisu, lecz obowiązek składania Prezesowi URE oświadczeń przez przedsiębiorców. Dlatego sprostowanie ww. omyłki pisarskiej było dopuszczalne i konieczne.
W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 156 § 1 i § 2 w związku z art. 193 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.