Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnegoz 29 stycznia 2015 r., sygn. akt II GSK 2052/13

Uzasadnienie

Wyrokiem z dnia 26 lutego 2013 r. (sygn. akt VI SA/Wa 2537/12) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu sprawy ze skargi V. S.A. z siedzibą w K. na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] września 2012 r. w przedmiocie rozstrzygnięcia konkursu ofert, w punkcie 1) uchylił zaskarżoną decyzję oraz utrzymaną nią w mocy decyzję Dyrektora W. Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] lutego 2012 r.; w punkcie 2) stwierdził, że uchylone decyzje nie podlegają wykonaniu; w punkcie 3) orzekł o kosztach postępowania.

I

Sąd pierwszej instancji orzekał w następującym stanie prawnym i faktycznym sprawy.

W dniu 9 października 2011 r. W. Oddział Wojewódzki Narodowego Funduszu Zdrowia ogłosił konkurs ofert o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej na okres obowiązywania umowy od dnia 1 lutego 2012 r. do dnia 31 grudnia 2016 r. w rodzaju: ambulatoryjna opieka specjalistyczna - ambulatoryjne świadczenia diagnostyczne kosztochłonne w zakresie badania rezonansu magnetycznego na obszarze gmin: P.. Organ określił jednocześnie szczegółowe wymagania, których spełnienia oczekiwał od podmiotów przystępujących do konkursu.

Skarżąca spółka złożyła w terminie ofertę. W części jawnej postępowania w dniu 23 stycznia 2012 r. skarżąca została skutecznie zawiadomiona o planowanej na dzień 24 stycznia 2012 r. kontroli i poinformowana o konieczności obecności podczas kontroli osoby upoważnionej do podpisania w imieniu oferenta protokołu z przeprowadzonej kontroli, a także udostępnienia do oględzin wszelkiej dokumentacji dotyczącej sprzętu diagnostycznego, wykazanego w ofercie skarżącej. Kontrola w siedzibie NZOZ Medyczne Centra Diagnostyczne V. została przeprowadzona w dniu 24 stycznia 2012 r. przez upoważnionych członków komisji konkursowej.

Z protokołu kontroli wynika, że strona skarżąca przedstawiła kontrolerom aparat posiadający system MR o następujących o parametrach: wartość indukcji pola magnetycznego równą 1,5T, amplitudę gradientu równą 39,1 mT/m oraz szybkość narastania gradientu (tzw. Slew Rate) równą maksymalnie 85 mT/m/ms. Kontrolerzy stwierdzili, iż aparat nie posiada cewki 12-kanałowej do badań klatki piersiowej i jamy brzusznej, a także fakt, iż brakuje oprogramowania aplikacyjnego do oceny czynnościowej serca w zakresie badania perfuzji i przepływów naczyń wieńcowych oraz brakuje oprogramowania postprocessingowego dedykowanego do badań serca. Protokół z przeprowadzonej kontroli został podpisany przez kontrolerów oraz wskazaną osobę, reprezentującą stronę skarżącą.

W związku z powyższymi ustaleniami kontroli, komisja konkursowa, działając na podstawie art. 149 ust. 1 pkt 2 i pkt 7 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz. U. z 2008 r. Nr 164, poz. 1027 ze zm. – dalej także: "ustawa o świadczeniach"), podjęła w dniu 25 stycznia 2012 r. decyzję o odrzuceniu oferty strony skarżącej. Z protokołu posiedzenia komisji konkursowej z dnia 25 stycznia 2012 r. wynika, że komisja odrzuciła ofertę strony skarżącej, albowiem jej oferta nie spełniała wymaganych warunków określonych w przepisach prawa oraz warunków określonych przez Prezesa Funduszu. Ponadto, powołując się na przepis art. 146 ust. 1 pkt 3 ustawy o świadczeniach, komisja konkursowa uznała, że skarżąca Spółka podała nieprawdziwe dane w formularzu ofertowym.

W dniu 30 stycznia 2012 r. skarżąca Spółka złożyła protest wobec czynności komisji konkursowej.

W dniu 31 stycznia 2012 r. komisja konkursowa oddaliła protest. Komisja konkursowa wyjaśniła, iż parametr 85 mT/m/ms nie spełnia warunku określonego w części VIII Lp. 22-25, załącznika nr 2 do rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 27 maja 2011 r. w sprawie świadczeń gwarantowanych z zakresu ambulatoryjnej opieki specjalistycznej (Dz. U. z 2011 r. Nr 111, poz. 653 ze zm.), zwanym dalej "rozporządzeniem koszykowym", a także w zarządzeniu 81/2011/DSOZ, gdyż zgodnie z przepisami maksymalna szybkość narastania gradientów powinna wynosić dla badań określonych w załączniku 2 VIII lp. 22-25 rozporządzenia Ministra Zdrowia min. (w aparatach MR dla III poziomu referencyjnego badań) powinna wynosić minimalnie 120 mT/m/ms. Komisja konkursowa stwierdziła, że zgodnie z powołanym załącznikiem nr 3 część b do zarządzenia nr 81/2011/DSOZ Prezesa NFZ, w przypadku badań określonych w zał. 2 VIII lp. 22-25 rozporządzenia Ministra Zdrowia, oferent powinien zapewnić "oprogramowanie i wyposażenie dostosowane do zakresu klinicznego wykonywanych badań".

Komisja konkursowa uznała, że wobec braku systemu MR min. 120 mT/m/ms, a także niedysponowania oprogramowaniem aplikacyjnym koniecznym do realizacji wszystkich badań MR serca oraz niedysponowaniem oprogramowaniem postprocessingowym do badań serca, przy jednoczesnej deklaracji wykonywania wszystkich typów badań w określonym zakresie świadczeń, zdefiniowanych w zał. 1b do zarządzenia w sprawie określenia warunków zawierania i realizacji umów w rodzaju AOS, - skarżący oferent udzielił informacji nieprawdziwej.

Skarżąca Spółka w związku z dokonanym przez komisję konkursową wyborem innego oferenta oraz odrzuceniem jej oferty, wniosła do Dyrektora W. Oddziału Wojewódzkiego NFZ odwołanie od rozstrzygnięcia spornego konkursu.

W odwołaniu strona skarżąca podniosła, że w trakcie kontroli organ błędnie ustalił parametry techniczne aparatu RM, którym dysponowała skarżąca Spółka. Strona skarżąca wyjaśniła, że aparatem wskazanym w ofercie (nazwa zasobu: 0010225 System MR, General Electric, Signa HDE 1,5T, 2008, R6291) dysponowała w dniu kontroli i dysponuje w dniu składania odwołania.

W wyniku rozpatrzenia odwołania Dyrektor W. Oddziału Wojewódzkiego NFZ decyzją z dnia [...] lutego 2012 r., nr [...], oddalił w całości odwołanie złożone przez skarżącą Spółkę.

Od powyższej decyzji Dyrektora WOW NFZ z dnia [...] lutego 2012 r. skarżąca Spółka złożyła odwołanie do Prezesa NFZ.

W wyniku rozpoznania odwołania strony skarżącej, Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia, działając na podstawie art. 104 § 1 i art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm. - dalej: "k.p.a.") oraz art. 154 ust. 6 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach - decyzją z dnia 17 września 2012 r., nr 2012/676/DSOZ, utrzymał w mocy decyzję Dyrektora W. Oddziału Wojewódzkiego NFZ z dnia [...] lutego 2012 r.

W uzasadnieniu decyzji Prezes NFZ stwierdził, że strona skarżąca nie udowodniła uchybień ani w zakresie pracy komisji konkursowej podczas prowadzonego postępowania, ani też naruszenia prawa w zakresie wydanej przez organ I instancji decyzji.

Odnosząc się do przedstawionych przez stronę skarżącą zarzutów organ odwoławczy wyjaśnił, że komisja konkursowa w ramach dyspozycji wydanej przez Prezesa Funduszu (procedura kontraktowania), realizowanej na podstawie art. 102 ust. 5 pkt 25 ustawy o świadczeniach, przeprowadziła weryfikację złożonych w postępowaniu konkursowym ofert w zakresie wykazanych zasobów.

Organ odwoławczy podkreślił, że komisja konkursowa ustaliła, iż strona skarżąca dysponuje aparatem Signa HDe 1,5 T i zadeklarowała wykonywanie wszystkich typów badań rezonansu magnetycznego określonych w części VIII Lp. 1-25 załącznika nr 2 do rozporządzenia koszykowego. Organ II instancji zauważył, że strona w swoim odwołaniu podniosła, że pomimo złożonego przez odwołującą się protestu, ustalenia komisji konkursowej ostatecznie oparto na błędnym oświadczeniu osoby upoważnionej przez odwołującego do reprezentowania go w czasie kontroli, pomimo ewidentnej rozbieżności jego oświadczenia z dokumentacją pochodzącą z dokumentów, a które są kardynalnym źródłem dowodowym każdego postępowania, tak cywilnego, administracyjnego, czy karnego. Prezes NFZ podkreślił, że w treści oferty strona skarżąca wskazała, iż będzie wykonywała wszystkie typy badań w określonym zakresie, zdefiniowanych w załączniku 1 b do zarządzenia 81/2011/DSOZ.

Ponadto strona zaznaczyła, że posiada oprogramowanie i wyposażenie dostosowane do zakresu klinicznego wykonywanych zadań. Organ odwoławczy jednocześnie zauważył, że w toku kontroli ustalono, że maksymalna wartość szybkości narastania gradientów w kontrolowanym systemie MR, tj. w aparacie Signa 1.5 T HDe wynosi 85 mT/m/ms, oraz że strona nie dysponuje 12-kanałową cewką do badań klatki piersiowej i jamy brzusznej, a także oprogramowaniem aplikacyjnym do badania perfuzji serca i przepływów naczyń wieńcowych oraz oprogramowaniem postprocessingowym do badań serca, co według komisji konkursowej ograniczało w zasadniczy sposób możliwość wykonywania wszystkich badań serca. Taki stan faktyczny został potwierdzony przez osobę upoważnioną do reprezentowania skarżącej podczas kontroli.

Prezes NFZ stwierdził, że w wyniku zaistniałych wątpliwości w zakresie parametrów technicznych aparatu, który wskazała strona skarżąca w ofercie, organ odwoławczy wszczął postępowanie wyjaśniające mające na celu ustalenie tychże faktycznych parametrów. Podstawę do działań wyjaśniających organu, stanowiły dokumenty załączone przez skarżącą do odwołania. Dokumenty te obejmowały zestaw zaświadczeń wydanych przez firmę GE Healthcare z siedzibą w Warszawie (tłumaczenie zaświadczenia z dnia 1.04.2009 r. oraz kolejne zaświadczenia z dnia: 10.01.2012 r., 25.01.2012 r., 30.01.2012 r. i 31.01.2012 r.). Prezes NFZ stwierdził, że wydane dokumenty nie charakteryzowały w unikatowy sposób aparatu wykazanego w ofercie odwołującej, a także wprost nie udzielały odpowiedzi na pytanie, czy sprzęt oraz oprogramowanie wykazane w ofercie odwołującej spełnia, czy nie spełnia wymogów określonych w obowiązujących przepisach.

A zatem istniały trudności w jednoznacznym ustaleniu właściwości sprzętu posiadanego przez odwołującego i tym samym ostatecznego orzeczenia, czy komisja konkursowa dokonała działań zasadnych, odrzucając ofertę odwołującej na podstawie art. 149 ust. 1 pkt 2 i pkt 7 ustawy o świadczeniach. Organ odwoławczy wskazał, że wątpliwości w kwestii określonych przez stronę w odwołaniu parametrów aparatu do badań MR powstały z uwagi na fakt, iż w ogólnie dostępnych źródłach są zawarte informacje, że aparat Signa HDe 1.5T jest aparatem posiadającym parametry rzeczywistej amplitudy gradientu pola magnetycznego wynoszącej 23 mT/m i szybkości narastania gradientu pola magnetycznego wynoszącej 50 mT/m/ms. Przy czym, jak wskazał organ odwoławczy, należy stwierdzić, iż trzeba odróżnić aparat Signa HDe 1.5T od aparatu Signa HDxt 1.5T, który odpowiednio charakteryzują parametry rzeczywiste 33 mT/m i 120 mT/m/MS.

W związku z tym, aby uzyskać jednoznaczne informacje o sprzęcie wykazanym przez stronę skarżącą, Prezes NFZ podjął czynności wyjaśniające, których celem było ustalenie rzeczywistych parametrów aparatu Signa 1.5T o numerze seryjnym R6291. W tej sytuacji organ II instancji wystąpił do firmy GE Healthcare o uszczegółowienie charakterystyki i właściwości sprzętu wykazanego w ofercie strony skarżącej.

Organ odwoławczy na podstawie odpowiedzi wskazanych przez firmę GE Healthcare uznał, że system Signa HDe 1.5T o numerze seryjnym R6291, wykazany w ofercie odwołującej nie spełnia wymogów rozporządzenia "koszykowego", a tym samym zarządzenia Prezesa NFZ nr 81/2011/DSOZ.

Zdaniem Prezesa NFZ, fakt, że strona skarżąca wykazała w ofercie sprzęt, który nie spełniał wymogów rozporządzenia "koszykowego" i zarządzenia nr 81/201 1/DSOZ, spełnione zostały przesłanki zawarte w art. 149 ust. 1 pkt 2 i pkt 7 ustawy o świadczeniach, a zatem komisja konkursowa, odrzucając na podstawie art. 149 ust 1 pkt 2 i pkt 7 ustawy o świadczeniach - postąpiła zasadnie.

Organ odwoławczy stanął na stanowisku, że niezasadne jest podważanie przez stronę skarżącą legalności przeprowadzonej przez WOW NFZ kontroli w toku czynności komisji konkursowej zmierzających do zawarcia umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych. Organ odwoławczy podkreślił także, że do przedmiotowej kontroli przepisy ustawy o swobodzie działalności gospodarczej nie mają zastosowania. Prezes NFZ wyjaśnił, że komisja konkursowa w toku postępowań o zawarcie umów na udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej przeprowadza kontrole w oparciu o przepis § 6 pkt 2 rozporządzenia w sprawie postępowań konkursowych i rokowań.

Prezes NFZ stwierdził ponadto, że nie doszło do naruszenia przez komisję konkursową ani przez organ I instancji przepisów procedury administracyjnej, w tym art. 6, art. 7, art. 10, art. 73 i art. 77 k.p.a. W ocenie organu II instancji, decyzja Dyrektora WOW NFZ zawiera wszystkie elementy określone w art. 107 k.p.a.

Reasumując, Prezes NFZ wskazał, że w przedmiotowym postępowaniu nie doszło do naruszenia interesu prawnego skarżącej, a interes faktyczny nie może być podstawą uwzględnienia środka odwoławczego.

Pismem z dnia 31 października 2012 r. spółka V. S.A. z siedzibą w K., wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na powyższą decyzję Prezesa NFZ z dnia [...] września 2012 r.

W odpowiedzi na skargę Prezes NFZ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał skargę spółki V.S.A. z siedzibą w K., na zasługującą na uwzględnienie, albowiem zaskarżona decyzja Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia, jak i poprzedzająca ją decyzja Dyrektora W. Oddziału Wojewódzkiego NFZ z dnia [...] lutego 2012 r. naruszają przepisy prawa.

Zdaniem Sądu pierwszej instancji, istota sporu sprowadza się do oceny legalności działania komisji konkursowej w zakresie oceny dwóch ofert (w tym oferty skarżącej) w konkursie na zawieranie umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju: ambulatoryjna opieka specjalistyczna - ambulatoryjne świadczenia diagnostyczne kosztochłonne w zakresie badania rezonansu magnetycznego, a także zastosowania przez komisję konkursową w sposób arbitralny (bez jednoznacznie brzmiącej podstawy prawnej) wymogu, by aparat zgłoszony do konkursu spełniał parametry określone w zał. nr 2 do zarządzenia Prezesa NFZ z dnia 22 grudnia 2011 r., Nr 96/2011/DSOZ, tj.: system MR min. 30 mT/m, min. 120 m/mT/m - oceniane jako rzeczywiste.

W ocenie Sądu pierwszej instancji, wydając obie sporne decyzje organy dopuściły się naruszenia przepisów postępowania administracyjnego, a w szczególności art. 7 k.p.a., art. 77 § 1 k.p.a., art. 80 k.p.a., a także art. 107 § 3 k.p.a. - polegającego na niewyjaśnieniu wszystkich okoliczności istotnych dla prawidłowego i pełnego rozstrzygnięcia sprawy oraz na dokonaniu dowolnej, arbitralnej nieobiektywnej oceny dowodów, bez wyraźnego wskazania przyczyn nieuwzględnienia twierdzeń i zarzutów strony skarżącej.

Według WSA w Warszawie, organy nie ustaliły w sposób jednoznaczny, czy rzeczywiście nie doszło do naruszenia przepisu art. 134 ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych, a więc, czy nie doszło w toku postępowania konkursowego do obrazy zasady równego traktowania wszystkich oferentów oraz zasad uczciwej konkurencji, a w konsekwencji tego naruszenia interesu prawnego strony skarżącej.

Zdaniem Sądu pierwszej instancji, komisja konkursowa dopuściła się naruszenia prawa poprzez niepełne wyjaśnienie stanu faktycznego, tj. niedostateczne wyjaśnienie na etapie procesu decyzyjnego - oceny ofert - parametrów technicznych aparatu, którym dysponuje skarżąca Spółka i przyjęcie tym samym w sposób arbitralny rozstrzygnięcia na niekorzyść strony skarżącej. Powyższe skutkowało w niniejszej sprawie niepełnym wyjaśnieniem wszystkich okoliczności sprawy i podstaw rozstrzygnięcia konkursu.

Ponadto, WSA w Warszawie uznał, iż organy Funduszu obu instancji nie ustaliły, czy w toku spornego postępowania konkursowego nie doszło do naruszenia przepisu art. 148 ustawy o świadczeniach. Z analizy zgromadzonej dokumentacji przeprowadzonej przez Sąd pierwszej instancji wynika, że - wbrew stanowisku organów obu instancji - komisja konkursowa w chwili oceny ofert pod względem formalnym nie podjęła próby rzetelnego wyjaśnienia, jakie parametry techniczne posiada aparat MR R6291.

W wyniku przeprowadzenia analizy zgromadzonego w rozpatrywanej sprawie materiału dowodowego, Sąd pierwszej instancji uznał, że należy podzielić zarzuty skarżącej Spółki, iż w zakresie charakterystyki technicznej wymaganej aparatury, komisja konkursowa nie podjęła na etapie postępowania konkursowego próby jednoznacznego wyjaśnienia, czy w świetle mających w niniejszej sprawie zastosowanie przepisów prawa chodzi o wartości rzeczywiste, czy też o wartości efektywne tej aparatury. Wbrew temu obowiązkowi, komisja konkursowa w sposób całkowicie arbitralny przyjęła, że w powołanych przepisach mowa jest o wartościach rzeczywistych.

W ocenie Sądu, zarówno przepisy zarządzenia Prezesa NFZ nr 81/2011/DSOZ z dnia 4 listopada 2011 r. w sprawie określenia warunków zawierania i realizacji umów w rodzaju ambulatoryjna opieka specjalistyczna załącznika 3 b, jak również w szczególności przepisy rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 27 maja 2011 r. w sprawie świadczeń gwarantowanych z zakresu ambulatoryjnej opieki specjalistycznej, załącznika nr 2, część VIII lp. 22-25, wskazują, iż warunkiem realizacji świadczeń dookreślonych w przywołanych pozycjach jest sprzęt o parametrach odpowiednio min. 30 mt/m i min. 120 mT/m/ms. Strona skarżąca słusznie zauważyła zatem w skardze, że przywołane przepisy w żaden sposób nie dookreślają czego dotyczą wartości wymienione w jego treści. W szczególności przepisy te nie wskazują, czy parametr 30 mt/m stanowić ma maksymalną wartość amplitudy w jednej osi (wartość rzeczywista), czy wartość maksymalną efektywną, tj. wartość amplitudy gradientów dla trzech osi.

Sąd pierwszej instancji uznał, że z treści uzasadnienia zaskarżonej decyzji Prezesa NFZ, a przede wszystkim z przywołanych przez organ odwoławczy wyjątków z treści opinii pozyskanej od producenta (GE Healthcare) - wynika, że również organy Funduszu obu instancji, do czasu wszczęcia przez skarżącą Spółkę procedury odwoławczej - nie dokonały żadnej wykładni przepisów przywołanych aktów.

Zdaniem WSA w Warszawie, za wadliwe należało uznać, iż Prezes NFZ dopiero na etapie postępowania odwoławczego podjął kolejną próbę ustalenia tak specyfikacji posiadanego przez skarżącą Spółkę sprzętu diagnostycznego, jak i oceny możliwości diagnostycznych tej aparatury z uwzględnieniem faktu, że charakterystyka techniczna tych parametrów odnosić się może zarówno do wartość rzeczywistych, jak i wartości efektywnych.

Sąd pierwszej instancji podsumowując wskazał, iż w toku ponownego postępowania organy winny dokonać wszechstronnej oceny całości zgromadzonego dotychczas materiału dowodowego oraz wyjaśnić czy w załączniku nr 2 do zarządzenia nr 96/2011/DSOZ określającym wymagania dotyczące realizacji ambulatoryjnych świadczeń diagnostycznych kosztochłonnych mowa jest o rzeczywistych, czy też o efektywnych wartościach parametrów aparatury w systemie MR i na tej podstawie dokonać analizy złożonej przez stronę skarżącą oferty.

II. Skargę kasacyjną od wyroku Sądu pierwszej instancji złożył Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia. Organ zaskarżył orzeczenie w całości. Wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi pierwszej instancji ewentualnie uchylenie zaskarżonego wyroku i oddalenie skargi, a także o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.

Strona wnosząca skargę kasacyjną zarzuciła zaskarżonemu wyrokowi:

1. 1) naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy, o którym mowa w art. 174 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, z późn. zm.), dalej także: "p.p.s.a.", polegające na naruszeniu art. 145 § 1 pkt 1 lit. c/ oraz art. 1 § 1 p.p.s.a. i uchylenie zaskarżonej decyzji oraz utrzymaną nią w mocy decyzję Dyrektora W. Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia 29 lutego 2012 r.,
2. 2) naruszenia przez organ art. 7, art. 77, art. 8, art. 80 oraz art. 107 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267) i błędne przyjęcie, że Fundusz przeprowadził postępowanie administracyjne w sprawie bez dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy i rozpatrzenia całego materiału dowodowego, w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy,
3. 3) naruszenie przepisów prawa materialnego, o którym mowa w art. 174 pkt 1 p.p.s.a. poprzez błędną wykładnię przepisów rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 27 maja 2011 r. w sprawie świadczeń gwarantowanych z zakresu ambulatoryjnej opieki specjalistycznej (Dz.U. Nr 111, poz. 653, z późn. zm.) i nieuzasadnione przyjęcie, iż komisja konkursowa, a następnie organ I instancji wziął pod uwagę wartości rzeczywiste urządzenia, które stanowi przedmiot sporu sądowego - nie jest to stan faktyczny zgodny z prawdą.

W uzasadnieniu skargi kasacyjnej, kasator szczegółowo ustosunkował się do postawionych zarzutów.

W odpowiedzi na skargę kasacyjną spółka V. S.A. z siedzibą w K. wniosła o jej oddalenie.

III

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Skarga kasacyjna nie zawiera usprawiedliwionych podstaw i podlega oddaleniu.

Zasadniczym powodem uwzględnienia skargi przez Sąd pierwszej instancji było stwierdzenie naruszenia przepisów postępowania (art. 7, art. 8 art. 77 § 1, art. 80 i art. 107 § 3 k.p.a.), które polegało na tym, że organy nie wyjaśniły wszystkich istotnych okoliczności sprawy, nie odniosły się do twierdzeń skarżącej Spółki, nie dokonały pełnej i prawidłowej oceny dowodów zgromadzonych w sprawie oraz nie zawarły w uzasadnieniach decyzji wszystkich koniecznych elementów, a także nie dokonały oceny postępowania komisji konkursowej, która odrzuciła ofertę skarżącej Spółki, z tej przyczyny, że skarżąca podała nieprawdziwe dane w formularzu ofertowym. Kwestionując w skardze kasacyjnej stanowisko Sądu pierwszej instancji, organ nie przedstawił przekonujących argumentów, które podważyłyby to stanowisko.

Po pierwsze, nie zostało skutecznie podważone stanowisko Sądu pierwszej instancji, że organy nie uzasadniły przekonująco, dlaczego aparat będący w posiadaniu skarżącej Spółki i zgłoszony w ofercie nie odpowiada wymogom, o których mowa w obowiązującym w tym postępowaniu konkursowym zarządzeniu nr 81/2011/DSOZ i rozporządzeniu Ministra Zdrowia z dnia 27 maja 2011 r. w spawie świadczeń gwarantowanych z zakresu ambulatoryjnej opieki specjalistycznej – załącznik nr 2 w części VIII, lp. 22-25.

Kwestia ta, która dotyczy przecież opisu rzeczy, powinna być przedstawiona w sposób jasny i zrozumiały, przy uwzględnieniu z jakim wzorcem porównywany jest aparat, którym dysponowała skarżąca Spółka składając ofertę.

Odnośnie tej kwestii także w skardze kasacyjnej formułowane są całkowicie niezrozumiałe stwierdzenia, że Sąd pierwszej instancji nie przyjął "wyjaśnień wynikających z praw matematycznych i praw fizyki".

Po drugie, Sąd pierwszej instancji trafnie zwrócił uwagę, że nie zostało w żaden sposób wyjaśnione, iż w odniesieniu do wymagań jakie posiada lub powinien posiadać aparat do badań RM używane są określenia "parametry rzeczywiste", "parametry efektywne" i "parametry minimalne", przy czym nie wiadomo, czy chodzi tu o różne parametry i które z nich mają znaczenie w sprawie.

Po trzecie, nie zostało podważone w skardze kasacyjnej stanowisko Sądu pierwszej instancji, iż nie odniesiono się do twierdzeń skarżącej Spółki, która w toku postępowania przedstawiała obszerną argumentację przemawiającą jej zdaniem za tym, że aparat, który posiadała spełniał wymagania konieczne do przeprowadzania badań objętych postępowaniem konkursowym. Argumentacja Spółki w tym zakresie odwoływała się do materiału dowodowego zgromadzonego w aktach sprawy. Odniesienie się przez organ do stanowiska strony należy do istoty postępowania administracyjnego, ponieważ wynika z ogólnych zasad postępowania administracyjnego (art. 7 i 8 k.p.a.), których naruszenie trafnie zarzucił Sąd pierwszej instancji.

W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji oraz decyzji organu I instancji nie odniesiono się do stanowiska prezentowanego przez skarżącą Spółkę ani też do tej części materiału dowodowego, na który powoływała się skarżąca.

Po czwarte, w skardze kasacyjnej całkowicie pominięto to, że przedmiotem postępowania była ocena działania komisji konkursowej, która odrzuciła ofertę Spółki. Sąd pierwszej instancji trafnie podniósł, że organy nie dokonały oceny działania komisji konkursowej i tego stanowiska Sądu pierwszej instancji nie podważono w skardze kasacyjnej. Dotyczy to w szczególności tego, że oferta skarżącej Spółki została odrzucona na tej podstawie, że Spółka podała w formularzu ofertowym nieprawdziwe dane, podczas gdy przedmiotem oceny było to, czy aparat posiadany przez Spółkę odpowiada wymaganiom koniecznym do wykonywania określonych świadczeń medycznych (objętych tym postępowaniem konkursowym).

Również w skardze kasacyjnej podtrzymywano stanowisko, że "sprzęt o numerze seryjnym R6291" przedstawiony w ofercie świadczy o poświadczeniu nieprawdy – udzieleniu nieprawidłowej informacji, co wypełnia przesłanki zawarte w art. 149 ust. 1 pkt 2 i 7 ustawy o świadczeniach i uzasadniało odrzucenie oferty.

Należy wreszcie zwrócić uwagę, że w dużej części skarga kasacyjna sprowadza się do cytowania obszernych fragmentów uzasadnienia zaskarżonego wyroku, oceny, że twierdzenia w nim zawarte są nieobiektywne albo że nie można się z tymi twierdzeniami zgodzić.

Nietrafny jest także zarzut, iż kwestia dostępu strony do pełnego materiału postępowania konkursowego nie ma znaczenia dla wyniku postępowania. Sąd pierwszej instancji prawidłowo zwrócił uwagę, że ma to znaczenie zasadnicze, skoro ocena ofert wymaga przestrzegania zasady równego traktowania wszystkich oferentów oraz zasad uczciwej konkurencji.

Naczelny Sąd Administracyjny jako niezrozumiały i niepoddający się ocenie uważa zarzut naruszenia art. 145 § 1 pkt 1 lit. c/ oraz art. 1 § 1 p.p.s.a. podniesiony w pkt I skargi kasacyjnej. Wskazany art. 1 p.p.s.a. nie zawiera bowiem jednostki redakcyjnej § 1.

Reasumując powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny nie znalazł podstaw do uwzględnienia zarzutów kasacyjnych i na podstawie art. 184 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji. O kosztach orzeczono zgodnie z art. 204 pkt 2 p.p.s.a.