Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Ł. wyrokiem z dnia 7 czerwca 2013 r., oddalił skargę S.B. na decyzję Dyrektora Ł. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] listopada 2012 r., nr [...] w przedmiocie przyznania pomocy finansowej z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania w pomniejszonej wysokości.
Skargą kasacyjną S.B. zaskarżył powyższy wyrok w całości wnosząc również o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
W uzasadnieniu wniosku skarżący podniósł, że wykonanie decyzji przed rozpoznaniem niniejszej skargi kasacyjnej przez Sąd będzie miało nieodwracalne skutki dla skarżącego w postaci obarczeniem go karą finansową, co w jego sytuacji doprowadziłoby do wyrządzenia znacznej szkody w przypadku wyroku korzystnego dla skarżącego.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej: p.p.s.a.), katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zamknięty. Sąd jest uprawniony do uwzględnienia wniosku, jeżeli w stosunku do strony zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, spoczywa na wnioskodawcy. Podkreślić należy, iż do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, nie jest wystarczające samo twierdzenie strony. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy.
Powinno zatem wskazywać na konkretne okoliczności powodujące, że wykonanie aktu lub czynności będącej przedmiotem kontroli sądowoadministracyjnej spowoduje w stosunku do wnioskodawcy wystąpienie jednej lub obu przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. – znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków.
Przenosząc powyższe uwagi na grunt rozpoznawanej sprawy stwierdzić należy, że skarżący nie wykazał aby zaistniały ustawowe przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji z dnia [...] listopada 2012 r. poza wskazaniem, że w sprawie zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu szkody, nie uprawdopodobnia w jakimkolwiek stopniu, w jaki sposób wykonanie wskazanej decyzji może spowodować wyrządzenie skarżącemu szkody w znacznym rozmiarze. Skarżący nie wykazał również ewentualnych rozmiarów szkody, jaką miałby ponieść w związku z wykonaniem zaskarżonej decyzji.
Wobec nieprzedstawienia, o czym mowa powyżej, rozmiarów szkody w związku z wykonaniem decyzji, brak jest podstaw do dokonania oceny wystąpienia przesłanki znacznej szkody. W konsekwencji stwierdzić należy, iż wskazane braki uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji, uniemożliwiły Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu dokonanie oceny wystąpienia w stosunku do skarżącego przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a.
Na marginesie należy dodać, że z sentencji decyzji organu pierwszej instancji, która został utrzymana w mocy przez zaskarżoną decyzję organu drugiej instancji, wynika, że na skarżącym nie ciąży obowiązek jednorazowej zapłaty kwoty sankcji w wysokości 1004,19 zł. Jeden z punktów sentencji decyzji organu pierwszej instancji brzmi: "odmawiam Panu S.B. przyznania płatności ONW do działek rolnych lub ich części położonych na obszarze ONW typu: ONW – nizinne strefa I -2007 na rok 2007 i nakładam sankcje w wysokości 1004,19 zł, która będzie potrącana z przyznanej płatności, do której rolnik jest uprawniony z tytułu wniosków składanych w ciągu trzech lat kalendarzowych następujących po roku kalendarzowym, w którym stwierdzono niezgodności". Oznacza to, że wskazana kwota będzie potrącana z przyznanej płatności, do której rolnik będzie uprawniony z tytułu wniosków składanych w ciągu trzech lat kalendarzowych następujących po 2012 r. – roku, w którym stwierdzono niezgodności. Zatem orzeczona sankcja została niejako rozłożona w czasie.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 193 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.