Uzasadnienie
Zaskarżonym wyrokiem z dnia 18 października 2012 r., sygn. akt V SA/Wa 1874/12, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę "D." Spółki z o.o. z siedzibą w [...] na informację Narodowego Centrum Badań i Rozwoju z dnia [...] lipca 2012 r., nr [...], w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu z budżetu Unii Europejskiej. Zaskarżone rozstrzygnięcie zostało wydane po rozpatrzeniu protestu skarżącej spółki od informacji Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości z dnia [...] marca 2012 r., z której wynikało, że wniosek spółki o udzielenie wsparcia został pozytywnie oceniony (uzyskał 71,67 punktów), jednak nie został zakwalifikowany do dofinansowania, gdyż dofinansowaniu podlegały projekty, które otrzymały minimum 84,67 punktów.
Sąd pierwszej instancji przedstawił w swoim rozstrzygnięciu ustalenia faktyczne oraz stanowisko Narodowego Centrum Badań i Rozwoju (działającego jako Instytucja Pośrednicząca). Wskazał, że skarżąca spółka złożyła w dniu [...] października 2010 r. wniosek o dofinansowanie realizacji projektu w ramach I rundy aplikacyjnej konkursu dla działania 1.4 wsparcie projektów celowych POIG 2007 - 2013 ogłoszonej przez Polską Agencję Rozwoju Przedsiębiorczości (dalej zwana "PARP"). Przedmiotowy projekt został nazwany "[...]" i miał polegać na przeprowadzeniu badań przemysłowych i prac rozwojowych, których wyniki zostaną wdrożone przez skarżącą w ramach prowadzonej przez nią działalności gospodarczej. Rozpoznając protest od oceny dokonanej przez PARP (przyznającej wnioskodawcy 71,67 punktów), Narodowe Centrum Badań i Rozwoju częściowo uwzględniło zarzuty spółki. Wskazało przy tym, że w celu dokonania rzetelnego i bezstronnego rozstrzygnięcia zarzutów podniesionych w proteście został powołany ekspert zewnętrzny, którego opinia stanowiła podstawę wydanego rozstrzygnięcia.
Za częściowo zasadny został uznany zarzut dotyczący błędnej oceny punktowej odnośnie do kryterium merytorycznego fakultatywnego "Poziom innowacyjności rezultatów prac badawczo – rozwojowych". W tym zakresie Instytucja Pośrednicząca przyznała spółce 33 punkty (zamiast 22,67). Odnosząc się do podkryterium "Nowoczesność wprowadzonych zmian technologicznych", organ uznał, że projektowane wykorzystanie zanieczyszczonych odpadów to ciekawa i innowacyjna propozycja, ale wiążą się z nią pewne zagrożenia - przede wszystkim w zakresie stabilności procesu, braku jednorodności zanieczyszczeń.
W związku z tym Instytucja Pośrednicząca przyznała w tym zakresie 18 punktów (na 20 możliwych). Z kolei odnosząc się do podkryterium "Użyteczność wprowadzanych zmian technologicznych" Instytucja Pośrednicząca wskazała, że "ryzykowne wydaje się jednak twierdzenie, że wsporniki będą trwale i odporne na warunki atmosferyczne, gnicie, pleśnienie, kruszenie" oraz "problemem może być także postrzeganie przez odbiorców jakość świadczonych usług, ze względu na przyzwyczajenia do wyglądu i wątpliwą trwałość". Z uwagi na to Instytucja Pośrednicząca przyznała ostatecznie 8 punktów (na możliwych 10). Dokonując ponownej oceny ostatniego podkryterium "Opłacalność wykorzystania nowej technologii produkcji" Instytucja Pośrednicząca wskazała, iż "występują różne ryzyka w projekcie (przede wszystkim związane z płynnością finansową w kontekście okresu realizacji, założeniami), które wpływają na obniżoną ocenę pod kątem opłacalności wykorzystania nowej technologii produkcji".
W związku z powyższym Instytucja Pośrednicząca przyznała skarżącej 7 punktów w przedmiotowym zakresie (na możliwych 10). Instytucja Pośrednicząca nie podzieliła natomiast pozostałych zarzutów spółki. W konsekwencji Narodowe Centrum Badań i Rozwoju uznało, że w wyniku przedmiotowej oceny projekt spółki uzyskał łączną ilość 82 punktów. Jednakże z uwagi na fakt, że ostatni projekt umieszczony w pierwotnej Liście rankingowej projektów rekomendowanych do dofinansowania uzyskał 84,67 punktów, projekt celowy skarżącej został umieszczony na liście projektów nierekomendowanych do dofinansowania.
Sąd pierwszej instancji uznał, że ocena projektu dokonana przez właściwe instytucje, jak również działania tych instytucji podejmowane w toku procedury odwoławczej – odpowiadają prawu, zaś zarzuty skargi nie zasługiwały na uwzględnienie. Wobec tego Sąd na podstawie art. 30c ust. 3 pkt 2 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (tekst jednolity: Dz. U. z 2009 r. Nr 84, poz. 712 ze zm.; dalej zwanej również "u.z.p.p.r.") oddalił skargę spółki.
Zdaniem Sądu, nie były zasadne zarzuty naruszenia art. 26 ust. 1 pkt 4 u.z.p.p.r. w związku z Przewodnikiem po kryteriach oraz art. 26 ust. 2 u.z.p.p.r. (poprzez sporządzenie wadliwego, wewnętrznie sprzecznego uzasadnienia informacji z dnia [...] lipca 2012 r.). Sąd uznał, że ocena została dokonana zarówno zgodnie z zasadami wynikającymi z Regulaminu przeprowadzania konkursu, jak i zgodnie z opisem kryteriów zawartym w Przewodniku po kryteriach dla projektów finansowanych w ramach działania 1.4, co znalazło wyraz w uzasadnieniu tej oceny, należycie wyjaśniającym, czym kierował się ekspert dokonujący ponownej oceny projektu.
W ocenie Sądu pierwszej instancji, ocena spełnienia kryterium innowacyjności została dokonana prawidłowo, zgodnie z kryteriami oceny zawartymi w opisie tego kryterium. Wbrew twierdzeniom skargi, stwierdzenie przez eksperta, że projekt zawiera rozwiązania, które nie są znane ani w kraju ani w UE (zatem jest innowacyjny w skali wykraczającej poza kraj) nie musi skutkować przyznaniem maksymalnej ilości punktów za to kryterium merytoryczne fakultatywne. Na ocenę tego kryterium składa się bowiem ocena trzech podkryteriów – poza podkryterium "Nowoczesność wprowadzanych zmian technologicznych" w ramach innowacji procesowej jest poza tym weryfikowana "Użyteczność zmian technologicznych" oraz "Opłacalność wykorzystania nowej technologii produkcji". Zdaniem Sądu, każdy projekt, który dostanie maksymalną liczbę punktów w podkryterium "Nowoczesność wprowadzanych zmian technologicznych" musi być innowacyjny w skali ponadkrajowej, ale nie każdy projekt innowacyjny w skali ponadkrajowej musi dostać maksymalną punktację za spełnienie tego podkryterium (czy też, jak wydaje się wynikać ze skargi – za całe kryterium), gdyż nie tylko zasięg terytorialny jest brany pod uwagę.
W ramach oceny punktacja jest dokonywana w ramach skali i ostatecznie przyznana liczba punktów jest wypadkową wielu czynników, adekwatną do tego w jakim stopniu projekt spełnia kryterium innowacyjności. W ocenie Sądu, w zaskarżonym rozstrzygnięciu wzięto pod uwagę zarówno to, że nie są znane identyczne rozwiązania zarówno w kraju, jak i UE, ale z drugiej strony również to, że w Polsce została zrealizowana podobna (ale nie identyczna) inwestycja technologiczna – w firmie [...] oraz że co do zasady w USA są stosowane palety innego rodzaju, posiadające innego rodzaju wsporniki, wskazano też na wiążące się z proponowaną technologią zagrożenia, przede wszystkim w zakresie stabilności procesu.
Sąd pierwszej instancji nie podzielił również zarzutów skarżącej co do drugiego z podkryteriów, tzn. "Użyteczność zmian technologicznych". Stanowisko skarżącej, że w przypadku, spełnienia przez wspornik warunków przewidzianych w ramach zgodności z kartą UiC istnieje domniemanie, że wsporniki produkowane zarówno z recyklingu, jak i litego drewna mają taką samą jakość – jest w ocenie Sądu tylko subiektywną polemiką z oceną, która w tym zakresie została dokonana zgodnie z opisem podkryterium i uargumentowana. Wskazano w niej bowiem, że nie wydaje się możliwe, aby wsporniki te mogły mieć taką samą jakość, jak wsporniki z litego drewna. Zdaniem Sądu, ocena ta mieści się w granicach zakreślonych opisem podkryterium, zgodnie z którym oceniając użyteczność wprowadzonej zmiany technologicznej należy wziąć pod uwagę "w jaki sposób i w jakim stopniu innowacja procesowa wpłynie na (...) podniesienie jakości świadczonych usług".
W ocenie Sądu pierwszej instancji, także ocena w ramach trzeciego podkryterium "Opłacalność wykorzystania nowej technologii" nie była wybiórcza ani dowolna. Sąd podkreślił, że oceniający zwrócił uwagę na wątpliwości wynikające z istnienia różnych ryzyk w projekcie (przede wszystkim związanych z płynnością finansową w kontekście okresu realizacji) oraz słabą poprawę wskaźników finansowych (które do 5 roku są słabe, a w 6 i 7 roku wskazują co prawda stopniową tendencję do poprawy, ale nie jest to znacząca poprawa). Zdaniem Sądu, zarzuty skarżącego - podkreślającego w tym zakresie tylko korzystne dla siebie aspekty w ramach tego kryterium - nie zasługiwały na podzielenie.
Sąd pierwszej instancji nie uwzględnił także zarzutu dotyczącego naruszenia przez Instytucję Pośredniczącą postanowień Procedury odwoławczej. Zgodnie z § 14 ust. 1 Procedury odwoławczej, "w celu dokonania rzetelnego i obiektywnego rozstrzygnięcia, możliwe jest korzystanie przez instytucję rozpatrującą protest z opinii ekspertów, bądź zespołów doradczych". Zdaniem Sądu, z przepisu tego nie wynika – wbrew twierdzeniom skarżącej – że Instytucja Pośrednicząca powinna korzystać z opinii co najmniej dwóch ekspertów. Regulacja ta dopuszcza skorzystanie z jednego, bądź większej liczby ekspertów, jak i rozpoznanie protestu w ogóle bez udziału ekspertów, o czym świadczy sformułowanie "możliwe jest korzystanie przez instytucję rozpatrującą protest".
Sąd wskazał, że w procesie oceny wniosku skarżącego uczestniczyło 3 ekspertów, a dodatkowo przy rozpoznaniu protestu ponownej oceny zakwestionowanego w proteście kryterium dokonał nowy ekspert. Taki sposób procedowania zapewniał skarżącej rzetelną weryfikację wniosku i był zgodny z zasadami zawartymi w systemie realizacji programu operacyjnego oraz nie naruszał przepisów prawa powszechnie obowiązującego.
Skargę kasacyjną od wyroku Sądu pierwszej instancji złożyła "D." Sp. z o.o. Zaskarżyła to orzeczenie w całości. Wniosła o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania, a także o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego, w tym kosztów zastępstwa adwokackiego.
Strona wnosząca skargę kasacyjną zarzuciła zaskarżonemu wyrokowi:
- 1. naruszenie przepisów postępowania, których uchybienie miało istotny wpływ na wynik sprawy, to jest:
- a. art. 30c ust 3 pkt 2) u.z.p.p.r. w zw. z § 14 ust. 1 załącznika 4.4. Procedury odwoławczej w ramach PO IG w zw. z § 9 pkt 6 Regulaminu przeprowadzania konkursu w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka poprzez oddalenie skargi, mimo naruszenia przez Narodowe Centrum Badań i Rozwoju procedury odwoławczej i przeprowadzenia oceny projektu w sposób naruszający prawo, albowiem w procesie rozpatrywania wniesionego w dniu [...] marca 2012 r. przez skarżącą protestu, powołano tylko jednego eksperta, w sytuacji gdy ww. przepis załącznika wskazuje, iż w celu dokonania rzetelnego i obiektywnego rozstrzygnięcia, możliwe jest korzystanie przez instytucje rozpatrujące protest z opinii ekspertów,
- b. art. 141 § 4 zw. z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270, ze zm.; dalej zwana "p.p.s.a.") poprzez błędną ocenę pod względem zgodności z prawem okoliczności faktycznych ustalonych przez Narodowe Centrum Badań i Rozwoju i przyjęcie, że:
- - do uzyskania maksymalnej liczby za podkryterium "Nowoczesność wprowadzanych zmian technologicznych" nie wystarczy uznanie przez Instytucję Pośredniczącą, że projekt jest innowacyjny na skalę co najmniej krajową, nie są znane w Unii Europejskiej proponowane rozwiązania oraz że stanowi znaczną zmianę, w sytuacji gdy ze szczegółowych wytycznych oceny przedmiotowego podkryterium w ramach Kryterium merytoryczne fakultatywne nr 1: Poziom innowacyjności rezultatów prac badawczo - rozwojowych wynika, że projekt spełniający powyższe wymagania winien otrzymać maksymalną ilość punktów,
- - do uzyskania maksymalnej liczby za podkryterium "Opłacalność wykorzystania nowej technologii" nie wystarczy wykazanie, iż wprowadzenie projektu do realizacji spowoduje zmniejszenie kosztów produkcji, skróci czas produkcji oraz zredukuje koszty naprawy i produkcji palet, w sytuacji gdy ze szczegółowych wytycznych oceny przedmiotowego podkryterium w ramach Kryterium merytoryczne fakultatywne nr 1: Poziom innowacyjności rezultatów prac badawczo - rozwojowych wynika, że projekt spełniający powyższe wymagania winien otrzymać maksymalną ilość punktów,
- - do uzyskania maksymalnej liczby za podkryterium "Użyteczność wprowadzanych zmian technologicznych" nie wystarczy wykazanie, iż projekt w dużym stopniu wpłynie na cykl produkcyjny w przedsiębiorstwie, właściwość produktu oraz system kontroli produktu spowoduje, że wsporniki będą posiadały jakość taką samą jak wsporniki produkowane z litego drewna, w sytuacji gdy ze szczegółowych wytycznych oceny przedmiotowego podkryterium w ramach Kryterium merytoryczne fakultatywne nr 1: Poziom innowacyjności rezultatów prac badawczo - rozwojowych wynika, że projekt spełniający powyższe wymagania winien otrzymać maksymalną ilość punktów,
- - argumentacja skarżącej przemawiająca za przyznaniem maksymalnej liczby punktów za kryterium Poziom innowacyjności rezultatów prac badawczo - rozwojowych jest subiektywnym wynikiem oceny skarżącej, w sytuacji gdy dokumenty przedłożone do wniosku stanowią, iż projekt skarżącej jest innowacyjny na skalę kraju, Unii Europejskiej oraz przyjęcie przez Sąd pierwszej instancji, że ocena przeprowadzona przez Narodowe Centrum Badań i Rozwoju nie jest dowolna, w sytuacji gdy Instytucja Pośrednicząca swoją ocenę nie oparła na rzeczywistym stanie zaistniałym w niniejszej sprawie lecz hipotetycznym, używając sformułowań "wydaję się", "nie wydaje się aby mogło być możliwe";
- 2. naruszenie prawa materialnego, to jest art. 26 ust. 2 w zw. z art. 26 ust. 1 pkt 4 u.z.p.p.r. w zw. z Przewodnikiem po kryteriach dla projektów finansowanych w ramach Działania 1.4, poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i nie stwierdzenie, że ocena projektu została dokonana w sposób naruszający prawo, w sytuacji gdy Narodowe Centrum Badań i Rozwoju w Warszawie nie zapewniło zasady równego dostępu do pomocy wszystkich kategorii beneficjentów, poprzez nie dokonanie wyboru projektu skarżącej do dofinansowania - w oparciu o ustalone kryteria, w sytuacji gdy projekt celowy skarżącej spełniał wszystkie przesłanki umożliwiające uzyskanie za Kryterium merytoryczne fakultatywne nr 1: Poziom innowacyjności rezultatów prac badawczych - rozwojowych maksymalnej liczby punktów, tj. 40.
W uzasadnieniu wnosząca skargę kasacyjną przedstawiła argumenty, które – jej zdaniem – przemawiają za uwzględnieniem zarzutów wskazanych w petitum złożonego środka odwoławczego.
W odpowiedzi na skargę kasacyjną Narodowe Centrum Badań i Rozwoju wniosło o oddalenie środka odwoławczego skarżącej spółki i zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego według norm przepisanych, podkreślając że postępowanie w toku rozpoznawania protestu było zgodne z prawem.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie.
Autor skargi kasacyjnej oparł ją na obydwu podstawach wymienionych w art. 174 p.p.s.a., stawiając zarówno zarzuty naruszenia prawa materialnego przez jego niewłaściwe zastosowanie (pkt 2 skargi kasacyjnej), jak i zarzuty naruszenia przepisów postępowania o istotnym wpływie na wynik sprawy (pkt 1 lit. a i b skargi kasacyjnej).
Ustosunkowując się w pierwszej kolejności do zarzutów naruszenia przepisów proceduralnych, należy stwierdzić, że nie są one oparte na usprawiedliwionych podstawach.
Naruszenia art. 30c ust. 3 pkt 2 u.z.p.p.r. w związku z § 14 ust. 1 załącznika 4.4. Procedury odwoławczej w ramach PO IG w związku z § 9 pkt 6 Regulaminu przeprowadzania konkursu w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, skarżąca upatruje w powołaniu tylko jednego eksperta do rozpatrzenia protestu, w sytuacji gdy w celu dokonania rzetelnego i obiektywnego rozstrzygnięcia, możliwe jest korzystanie przez instytucje rozpatrujące protest z opinii ekspertów. Sąd pierwszej instancji błędnie zatem przyjął, że § 14 ust. 1 załącznika 4.4. dopuszcza możliwość powołania jednego eksperta, dwóch lub większej ilości, gdy z treści jego postanowień wynika jednoznacznie, iż dopuszczalne jest przeprowadzenie opinii z udziałem co najmniej dwóch ekspertów lub w ogóle brak możliwości skorzystania z opinii ekspertów.
Z treści § 14 ust. 1 załącznika 4.4 wynika, że: "W celu dokonania rzetelnego i obiektywnego rozstrzygnięcia protestu, możliwe jest korzystanie przez instytucje rozpatrujące protest z opinii ekspertów lub zespołów doradczych, w szczególności w przypadku, gdy protest dotyczy oceny merytorycznej projektu, a do stwierdzenia właściwości i rzetelności przeprowadzonej oceny niezbędna jest fachowa wiedza merytoryczna".
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, w zacytowanej wyżej regulacji procedury odwoławczej mowa jest o możliwości skorzystania przez instytucję rozpatrującą protest z takiej liczby ekspertów, która w jej ocenie jest konieczna do rzetelnego i obiektywnego rozpatrzenia protestu: może powołać jednego eksperta lub większą liczbę ekspertów, jak i rozpoznać protest w ogóle bez udziału ekspertów. Skorzystanie z jednego eksperta nie stanowi w świetle tej regulacji uchybienia przeciwko postanowieniom systemu realizacji PO IG.
Zarzut naruszenia art. 141 § 4 związku z art. 3 § 1 p.p.s.a. polegający na błędnej ocenie pod względem zgodności z prawem okoliczności faktycznych ustalonych przez Narodowe Centrum Badań i Rozwoju - również okazał się chybiony.
W myśl art. 141 § 4 p.p.s.a. uzasadnienie wyroku powinno zawierać zwięzłe przedstawienie stanu sprawy, zarzutów podniesionych w skardze, stanowisk pozostałych stron, podstawę prawną rozstrzygnięcia oraz jej wyjaśnienie. Przepis ten można naruszyć wtedy, gdy uzasadnienie orzeczenia nie pozwala jednoznacznie ustalić przesłanek, jakimi kierował się Sąd pierwszej instancji podejmując zaskarżone orzeczenie, a wada ta nie pozwala na kontrolę kasacyjną orzeczenia lub brak jest uzasadnienia któregokolwiek z rozstrzygnięć sądu albo gdy uzasadnienie obejmuje rozstrzygniecie, którego nie ma w sentencji orzeczenia. Żadna z opisanych sytuacji nie wystąpiła w sprawie. Motywy uzasadnienia zaskarżonego wyroku zawierały elementy wskazane w art. 141 § 4 p.p.s.a., sporządzone były w taki sposób, że umożliwiały stronie podjecie obrony przed niekorzystnym dla niej rozstrzygnięciem i dokonania kontroli instancyjnej wskutek złożonej skargi kasacyjnej.
Natomiast podnoszona w zarzucie okoliczność, że Sąd dokonał błędnej oceny pod względem zgodności z prawem ustaleń faktycznych, odnosi się do stosowania prawa i nie może odnieść zamierzonego skutku w ramach tej podstawy kasacyjnej.
Z kolei zgodnie z art. 3 § 1 p.p.s.a sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Natomiast według § 2 tego artykułu kontrola działalności administracji obejmuje orzekanie w sprawach wymienionych enumeratywnie w pkt 1 – 8. Przepis ten reguluje zatem zakres działania sądów administracyjnych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie nie uchybił omawianej normie prawnej, gdyż dokonał kontroli zaskarżonego rozstrzygnięcia zawartego w piśmie Narodowego Centrum Badań i Rozwoju z dnia [...] lipca 2012 r., przy czym kontroli tej dokonał w zakresie zgodności z prawem. Okoliczność, że wynik tej kontroli nie spełnił oczekiwań strony skarżącej nie oznacza, że Sąd naruszył powołany przepis. O naruszeniu tego przepisu można byłoby mówić wtedy, gdyby Sąd pierwszej instancji wykroczył poza zakres kontroli przewidziany w art. 3 p.p.s.a., bądź też wbrew regulacji zawartej w tym przepisie uznał się za niewłaściwy w sprawie.
Nieuzasadniony jest również zarzut naruszenia prawa materialnego sformułowany w pkt 2 petitum skargi kasacyjnej. Autor skargi kasacyjnej wywodził, że Sąd pierwszej instancji niewłaściwie zastosował art. 26 ust. 2 w związku z art. 26 ust. 1 pkt 4 u.z.p.p.r. w związku z Przewodnikiem po kryteriach dla projektów finansowanych w ramach Działania 1.4, gdyż NCBiR nie zapewniło zasady równego dostępu do pomocy wszystkich kategorii beneficjentów, ponieważ ocena projektu strony skarżącej została dokonana w sposób dowolny, a nie rzetelny i bezstronny. Skarżąca ograniczyła się przy tym do kwestionowania liczby przyznanych punktów w ramach kryterium merytorycznego fakultatywnego nr 1: Poziom innowacyjności rezultatów prac badawczo-rozwojowych, nie zgadzając się z poglądem Sądu pierwszej instancji co do tego, że ponowna ocena projektu w tym zakresie została dokonana zgodnie z zasadami wynikającymi z opisu kryteriów zawartych w ramach działania 1.4. i zawierała należyte wyjaśnienie tej oceny.
Naruszenie przepisu prawa materialnego, jakim jest art. 26 ust. 2 u.z.p.p.r, wiązać się musi z naruszeniem przez instytucję zarządzająca lub wyznaczony przez nią organ określonych reguł postępowania zidentyfikowanych w ramach zadań wskazanych m.in. w art. 26 ust. 1 pkt 4 ustawy. Instytucja Pośrednicząca nie naruszyła tych reguł postępowania, rozpatrzyła protest wniesiony przez firmę "D." Sp. z o. o. według wytycznych wynikających z Przewodnika po kryteriach dla projektów finansowanych w ramach działania 1,4. Przy ponownej ocenie projektu pod względem kwestionowanego kryterium poziomu innowacji procesowej wzięto pod uwagę wszystkie wymienione w opisie tego kryterium elementy: nowoczesność wprowadzonych zmian technologicznych, użyteczność wprowadzonych zmian technologicznych, opłacalność wykorzystania nowej technologii produkcji. W informacji z dnia [...] stycznia 2012 r. NCBiR w wyczerpujący sposób wyjaśniło okoliczności, które zadecydowały o przyznanej ilości punktów za ww. podkryteria, z uwzględnieniem tych elementów, które należy wziąć pod uwagę przy ocenie danego kryterium.
W tym stanie rzeczy, Instytucji Pośredniczącej nie można zarzucić naruszenia zasady przejrzystości reguł stosowanych przy ocenie projektu. Cel zapewnienia równego dostępu do pomocy wszystkich beneficjentów został zrealizowany, ponieważ ocena projektu uwzględniała wszelkie okoliczności wynikające z przedstawionej przez beneficjenta dokumentacji, zgodnie z opisem kryterium 1b, poziom innowacyjności rezultatów prac badawczo-rozwojowych. Skarga kasacyjna nie zarzuca, że przy ocenie projektu pominięto elementy, które zgodnie z opisem kryterium należało wziąć pod uwagę, a jedynie ogranicza się do przedstawienia subiektywnej oceny tych elementów.
Podsumowując należy stwierdzić, że Sąd pierwszej instancji wydał orzeczenie, w którym nie naruszył zarzucanych przepisów prawa materialnego i procesowego.
Z przytoczonych wyżej powodów Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji na mocy art. 184 i art. 204 pkt 1 p.p.s.a.