Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 27 maja 2014 r. o sygn. akt V SA/Wa 2464/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę [...] Izby Rolniczej [...] na decyzję Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia [...] lutego 2013 r. (nr [...]), uzupełnioną następnie postanowieniem z dnia [...] marca 2013 r., którą organ ten uchylił decyzję nr [...] Zarządu Województwa [...] z dnia [...] sierpnia 2012 r. (określającą kwotę zwrotu dofinansowania w wysokości 280 828,17 zł wraz z odsetkami) w części dotyczącej zwrotu należności głównej w wysokości 210 310,28 zł wraz z należnymi odsetkami oraz w części dotyczącej naliczenia odsetek w wysokości jak dla zaległości podatkowych od kwoty 70 517,89 zł za okres od 3 stycznia 2013 r. do dnia doręczenia decyzji i w tym zakresie Minister umorzył postępowanie pierwszej instancji, zaś w pozostałej części utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.
W skardze kasacyjnej od powyższego wyroku [...] Izba Rolnicza złożyła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżąca wskazała, że wykonanie zaskarżonej decyzji mogłoby wiązać się z niemożnością prowadzenia działalności przez [...] Izbę Rolniczą, co w efekcie może spowodować trudne do odwrócenia skutki. Strona stwierdziła, że izby rolnicze są rodzajem samorządu gospodarczego, który jako jedyny w Polsce ma charakter obligatoryjny - z mocy prawa członkami tego samorządu są podatnicy podatku rolnego oraz dochodowego z działów specjalnych produkcji rolnej, a także członkowie rolniczych spółdzielni produkcyjnych, posiadający w tych spółdzielniach wkłady gruntowe. Głównym źródłem finansowania Izby (w zasadzie jedynym) jest - z mocy przepisu ustawy - odpis w wysokości 2% od uzyskanych wpływów z tytułu podatku rolnego pobieranego na obszarze działania izby. Wnioskodawca stwierdził, że zajęcie kont bankowych, bądź inne czynności egzekucyjne mogłyby spowodować paraliż instytucji, jaką jest [...] Izba Rolnicza.
Izba jest bowiem zaangażowana obecnie w finansowanie wielu obszarów jej działalności, organizuje szkolenia dla rolników, konferencje, współpracuje z wieloma podmiotami (w tym publicznymi), w związku z czym musi mieć zagwarantowane pełne finansowanie zgodnie z ustalonym na ten rok budżetem. Zachwianie płynności finansowej spowodowałoby również brak możliwości wypłaty pracownikom Biura Izby wynagrodzeń i innych należności związanych z bieżącą pracą biura, a także utrzymania biur terenowych, które Izba posiada w każdym powiecie [...].
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Wniosek zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej zwanej "p.p.s.a.") sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1 przepisu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Cytowany przepis - w powiązaniu z art. 193 p.p.s.a. - znajduje również zastosowanie w postępowaniu kasacyjnym wszczętym na skutek wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku oddalającego skargę, co potwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z dnia 16 kwietnia 2007 r. o sygn. akt I GPS 1/07.
Z art. 61 § 3 p.p.s.a. wynika, że warunkiem wstrzymania wykonania aktu jest wykazanie we wniosku, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w wyniku jego wykonania. Sąd orzeka w kwestii wstrzymania wykonania decyzji na podstawie przytoczonych we wniosku okoliczności, uwzględniając indywidualny charakter każdej sprawy i możliwość wystąpienia dla skarżącego niebezpieczeństw, o których mowa w tym przepisie.
Zauważyć należy, że w postępowaniu przed Sądem pierwszej instancji wykonanie zaskarżonej decyzji zostało wstrzymane postanowieniem WSA z dnia 26 listopada 2013 r. W uzasadnieniu tego orzeczenia Sąd stwierdził, że zapłata przez Izbę kwoty przypadającej do zwrotu na podstawie zaskarżonej decyzji (tj. 70 517,89 zł) może doprowadzić do wyrządzenia znacznej szkody. Dokonując tej oceny Sąd miał na względzie m.in. zakres działalności skarżącej oraz źródła jej dochodu (odpisy podatkowe). Wprawdzie wspomniane postanowienie utraciło moc wraz z wydaniem wyroku oddalającego skargę strony, jednakże zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego wspomniana ocena potencjalnych skutków wykonania zaskarżonej decyzji pozostaje nadal aktualna i uzasadnia wstrzymanie wykonania decyzji Ministra Rozwoju Regionalnego na etapie postępowania kasacyjnego.
Mając powyższe na względzie, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.