Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w O. wyrokiem z dnia 29 maja 2014 r., sygn. akt I SA/Ol 748/13 oddalił skargę T. C. na decyzję Zarządu Województwa W. z dnia 9 września 2013 r. w określenie przypadającej do zwrotu kwoty dofinansowania z budżetu Unii Europejskiej.
Skargą kasacyjną T. C. zaskarżyła powyższy wyrok w całości wnosząc między innymi o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
W uzasadnieniu wniosku skarżąca wskazała, że wyegzekwowanie do zwrotu kwoty 2000.000,00 zł spowoduje wobec skarżącej niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody ale także nieodwracalne skutki. Jak podkreśliła skarżąca nie dysponuje ona środkami pieniężnymi, które pozwoliłyby na jednorazowy zwrot dotacji. Kwota ta jest znacząca a jej wyegzekwowanie odbiłoby się na funkcjonowaniu prowadzonej przez skarżącą firmy, co mogłoby doprowadzić do utraty płynności finansowej, a w konsekwencji nawet do upadku firmy i konieczności zwolnienia zatrudnionych przez skarżącą pracowników.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: p.p.s.a., katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zamknięty. Sąd jest uprawniony do uwzględnienia wniosku, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, spoczywa na wnioskodawcy. Podkreślić należy, iż do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, nie jest wystarczające samo twierdzenie strony. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy.
Przenosząc powyższe uwagi na grunt rozpoznawanej sprawy stwierdzić należy, że skarżąca nie wykazała, aby zaistniały ustawowe przesłanki wstrzymania zaskarżonej decyzji. We wniosku nie wskazano na fakty, które mogłyby uprawdopodobnić zaistnienie przesłanek potrzebnych do wstrzymania wykonania decyzji, a więc trudnych do odwrócenia skutków lub wyrządzenia znacznej szkody. Sam fakt powołania się na możliwość wystąpienia utraty płynności finansowej i zwolnienia zatrudnionych przez skarżąca pracowników lub upadek firmy w związku z egzekucją zwrotu środków dofinansowania, bez wskazania konkretnych okoliczności mogących doprowadzić do którejś z wymienionych w uzasadnieniu okoliczności, nie jest wystarczający do uznania, iż zostały uprawdopodobnione przesłanki, o których mowa w powołanym art. 61 § 3 p.p.s.a. Powołując w uzasadnieniu wniosku określone okoliczności, skarżąca powinna chociażby uprawdopodobnić ich wystąpienie, wykraczając w ten sposób poza gołosłowne i ogólnikowe twierdzenia.
Na marginesie zauważyć należy, iż każda decyzja administracyjna zobowiązująca do zwrotu środków dofinansowania pociąga za sobą dolegliwość rodzącą określony skutek faktyczny w finansach zobowiązanego do ich uiszczenia. Nie jest to więc sytuacja, która sama z siebie uzasadnia zastosowanie wyjątkowego rozwiązania prawnego, jakim jest ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Walor ochronny ma również prawna możliwość zmiany lub uchylenia przez sąd w każdym czasie, z urzędu lub na żądanie skarżącego, własnego postanowienia w sprawie wstrzymania wykonania aktu, w sytuacji wykazania zmiany okoliczności, które warunkowały jego podjęcie.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 p.p.s.a., oddalił wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.