Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku wyrokiem z 15 lipca 2021 r., sygn. akt III SA/Gd 424/21, po rozpoznaniu skargi M. M. na decyzję Pomorskiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z [...] marca 2021 r., w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie obowiązku czasowego ograniczenia prowadzenia działalności przez przedsiębiorców, 1/ uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w Wejherowie z [...] stycznia 2021 r., 2/ umorzył postępowanie administracyjne oraz 3/ zasądził na rzecz skarżącej zwrot kosztów postępowania.
Pismem z dnia [...] lipca 2021 r. skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania decyzji administracyjnych obu instancji.
Skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego na powyższy wyrok złożył organ.
W odpowiedzi na skargę kasacyjną skarżąca wniosła o jej oddalenie w całości oraz o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa prawnego według norm przepisanych.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wstrzymanie wykonania aktu lub czynności traci moc z dniem: 1) wydania przez sąd orzeczenia uwzględniającego skargę;
- 2) uprawomocnienia się orzeczenia oddalającego skargę (art. 61 § 6 p.p.s.a.).
Stosownie do treści art. 152 § 1 p.p.s.a. w razie uwzględnienia skargi na akt lub czynność, nie wywołują one skutków prawnych do chwili uprawomocnienia się wyroku, chyba że sąd postanowi inaczej.
Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy należy wskazać, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku powołanym na wstępie wyrokiem z dnia 15 lipca 2021 r. uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję I instancji. Oznacza to, że w sprawie znajduje zastosowanie art. 152 § 1 p.p.s.a., a decyzje administracyjne obu instancji, których wstrzymania wykonania domaga się skarżąca, nie wywołują skutków prawnych. Tym samym rozpoznanie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonych orzeczeń stało się bezprzedmiotowe, bowiem z mocy prawa nie podlegają one wykonaniu.
W świetle powyższego NSA stwierdził, że po wydaniu wyroku Sądu I instancji uwzględniającego skargę, kwestia rozpoznania wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej stała się bezprzedmiotowa, bowiem skarżąca w chwili obecnej, z mocy art. 152 § 1 p.p.s.a., posiada ochronę tymczasową z uwagi na uwzględnienie skargi. Z uwagi zaś na okoliczność, że wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji nie wszczyna postępowania w sprawie (art. 63 p.p.s.a.), nie mają do niego zastosowania przepisy o skardze (art. 64 § 3 p.p.s.a.). Nie było więc podstaw do umorzenia postępowania wywołanego wnioskiem (por. m.in. postanowienia NSA: z 5 kwietnia 2018 r., sygn. akt I GSK 1761/18, z 13 maja 2016 r., sygn. akt II GSK 1739/16; cytowane orzeczenia dostępne na stronie internetowej w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Nie można również było wniosku tego odrzucić, ponieważ nie można mówić o jego niedopuszczalności w rozumieniu art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, wobec braku przepisów uprawniających Sąd do odrzucenia wniosku o wstrzymanie, w zaistniałym przypadku, działając na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 193 p.p.s.a., oddalił wniosek skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.