Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wyrokiem z dnia 24 września 2015 r., sygn. akt III SA/GI 226/15 po rozpoznaniu sprawy ze skargi W.B. na postanowienie Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji I Modernizacji Rolnictwa w C. z dnia [..] grudnia 2014 r. w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania uchylił zaskarżone postanowienie oraz zasądził na rzecz W.B. kwotę 340 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania.
Sąd I instancji orzekał w następującym stanie sprawy:
W dniu 15 maja 2014 r. (data stempla pocztowego) W.B. złożył wniosek o przyznanie płatności ONW na rok 2014. W sekcji VI formularza skarżący nie zamieścił żadnego wpisu o załącznikach. Wezwaniem z dnia 29 maja 2014r. Kierownik Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji I Modernizacji Rolnictwa w P. (kierownik Biura Powiatowego ARiMR) zobowiązał stronę do usunięcia braków formalnych, które polegały na tym, że:
- - Rolnik nie dostarczył lub nie podpisał załączników graficznych, na których znalazły się działki ewidencyjne 321003 5.0004.130/2, 080704 5.0045.87/3, 080704_5.0038.252, 080704_5.0045.83/2, 080602 5.0023.115/4.
- - Dla działek rolnych A, B, C, E wskazano numery działek ewidencyjnych (sekcja VIII kolumna 4), dla których nie podano wszystkich pól obowiązkowych (sekcja VII kolumny od 2 do 12) lub wskazana działka ewidencyjna nie została podana we wniosku (sekcja VII) lub nie dostarczono/nie podpisano załączników graficznych.
- - Rolnik nie zaznaczył działek rolnych: A, B, C, E na załącznikach graficznych dostarczonych wraz z wnioskiem o przyznanie płatności.
- - brak było informacji o sposobie użytkowania działek: A, C (sekcja VIII kolumny 13).
W dniu 10 czerwca 2014 r. pełnomocnik wnioskodawcy czyniąc zadość wezwaniu złożył korektę wniosku, w której uzupełnione zostały braki formalne wskazane w wezwaniu.
Kierownik Biura Powiatowego ARiMR postanowieniem z dnia [..] listopada 2014r. odmówił wszczęcia wnioskowanego postępowania uznając, że braki formalne wniosku zostały uzupełnione po terminie określonym w art. 23 ust. 1 akapit 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1122/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 odnośnie do zasady wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli w ramach systemów wsparcia bezpośredniego przewidzianych w wymienionym rozporządzeniu oraz wdrażania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do zasady wzajemnej zgodności w ramach systemu wsparcia ustanowionego dla sektora wina (Dz. Urz. UE L 316 z 02.12.2009, str. 65 ze zm.; dalej: rozporządzenie nr 1122/2009) w związku z art. 18 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 26 stycznia 2007r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (t.j. Dz. U. z 2012r., poz. 1164 ze zm.; dalej: ustawa o płatnościach bezpośrednich).
Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] grudnia 2014r., nr [..] Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w C. (Dyrektor Oddziału ARiMR) utrzymał w mocy postanowienie wydane przez organ I instancji.
Dyrektor Oddziału ARiMR w uzasadnieniu decyzji wskazał, że zgodnie z art. 18 ust. 1 - 3 ustawy o płatnościach bezpośrednich wniosek o przyznanie płatności obszarowych składa się w terminie od 15 marca do 15 maja i termin ten nie podlega przywróceniu. W oparciu o art. 23 ust. 1 rozporządzenia nr 1122/2009, z wyjątkiem przypadków siły wyższej oraz okoliczności nadzwyczajnych, o których mowa w art. 75, złożenie wniosku o przyznanie pomocy na mocy niniejszego rozporządzenia po wyznaczonym terminie prowadzi do zmniejszenia kwoty płatności, do której uprawniony byłby rolnik, gdyby złożył wniosek w terminie, o 1 % za każdy dzień roboczy.
Jeśli opóźnienie wynosi ponad 25 dni kalendarzowych, wniosek uznaje się za niedopuszczalny. W myśl art. 23 ust. 2 rozporządzenia nr 1122/2009, z wyjątkiem przypadków siły wyższej oraz okoliczności nadzwyczajnych, o których mowa w art. 75, złożenie poprawki do pojedynczego wniosku po ostatecznym terminie, określonym w art. 14 ust. 2 rozporządzenia nr 1122/2009, prowadzi do zmniejszenia kwot płatności odnoszących się do faktycznego użytkowania przedmiotowych działek rolnych o 1 % za każdy dzień roboczy. Poprawki do pojedynczego wniosku uwzględnia się wyłącznie, jeśli wnoszone są przed ostatecznym terminem składania pojedynczych wniosków, jak określono w ust. 1 akapit trzeci. Jeśli jednak termin jest wcześniejszy lub taki sam jak ostateczny termin, poprawki do pojedynczego wniosku uznaje się za niedopuszczalne.
Dyrektor Oddziału ARiMR uznał, że w rozpoznawanej sprawie wniosek o przyznanie płatności ONW na rok 2014 został złożony w dniu [..] czerwca 2014 r., czyli po ostatecznym terminie na złożenie wniosku, który nie podlega przywróceniu, a co za tym idzie wniosek strony, w ocenie organu, należało uznać za niedopuszczalny, co uzasadniało odmowę wszczęcia postępowania w sprawie.
Na powyższe postanowienie strona złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Oddziału ARiMR podtrzymał stanowisko przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia i wniósł o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wyrokiem z dnia 24 września 2015 r. uchylając zaskarżone postanowienie na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. uznał, że stanowisko Dyrektora [..] Oddziału ARiMR w C. jest nieprawidłowe. Sąd I instancji wskazał, że uzupełnienie w terminie braków oznacza, że czynność uzyskuje moc od chwili dokonania czynności, a nie od chwili konwalidacji. Gdyby konwalidacja miała wywoływać skutki prawne ex nunc (na przyszłość), nie znajdowałoby też uzasadnienia wyznaczenie przez ustawodawcę terminu do jej dokonania poprzez uzupełnienie podania. Oznacza to, że datą wszczęcia postępowania w przypadku, gdy żądanie załatwienia sprawy zawiera braki co do treści, będzie dzień wniesienia podania, a nie dzień uzupełnienia jego braków (por. Zbigniew R. Kmiecik, Charakter prawny żądania wszczęcia postępowania, [w:] Wszczęcie ogólnego postępowania administracyjnego, LEX/el). Sąd I instancji podkreślił przy tym, że powyższe stanowisko prezentowane jest również w orzecznictwie administracyjnym.
Skoro więc skarżący uzupełnił wniosek w zakreślonym terminie, to konwalidował dokonaną czynność w postaci złożenia wniosku o przyznanie płatności i wniosek ten wywołał skutki prawne od dnia jego złożenia.
WSA mając powyższe na uwadze jako błędne ocenił stanowisko organu, że uzupełnienie braków formalnych wniosku w terminie wynikającym z art. 64 § 2 k.p.a. jest bezskuteczne ze względu na powołany w postanowieniu art. 23 ust. 1 i 2 rozporządzenia nr 1122/2009. Sąd I instancji uznał, że w rozpoznawanej sprawie istotne znaczenie ma fakt, że uzupełnienie wniosku w terminie zakreślonym przez organ wywołuje skutek od daty złożenia wniosku, a nie jak błędnie przyjął organ od daty jego uzupełnienia. Dopiero niezachowanie terminu wyznaczonego do usunięcia braków wniosku, w sytuacji nie przywrócenia terminu do dokonania czynności, daje możliwość oceny, że wniosek został złożony po terminie.
W konkluzji stwierdził, że skoro wniesiony w terminie określonym w art. 23 rozporządzenia nr 1122/2009 wniosek o przyznanie płatności został, z zachowaniem wyznaczonego terminu do usunięcia braków, uzupełniony nie było podstaw do odmowy wszczęcia postępowania na podstawie art. 61a k.p.a.
W skardze kasacyjnej od powyższego wyroku Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego ARiMR wniósł o jego uchylenie w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji oraz zasądzenie kosztów postępowania.
Zaskarżonemu wyrokowi zarzucił:
- 1. na zasadzie art. 174 pkt 2 p.p.s.a. naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy tj.: art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. w zw. z art. 64 § 2 k.p.a i art. 3 ust. 1 ustawy o płatnościach bezpośrednich w zw. z art. 23 ust. 1 i 2 rozporządzenia nr 1122/2009 poprzez przyjęcie, że w niniejszej sprawie przepis art. 64 § 2 k.p.a miał zastosowanie, podczas gdy okoliczność uzupełnienia braków formalnych z zachowaniem bądź naruszeniem terminów przewidzianych w art. 64 § 2 k.p.a. pozostaje bez wpływu na niedopuszczalność wniosku w sytuacji, w której uzupełnienie braków nastąpi z opóźnieniem wynoszącym ponad 25 dni kalendarzowych, tj. po dniu 9 czerwca;
- 2. na zasadzie art. 174 pkt 1 p.p.s.a. naruszenie prawa materialnego tj. art. 23 ust. 1 i 2 rozporządzenia nr 1122/2009, poprzez jego niezastosowanie i pominięcie, że zgodnie z powyższą regulacją prawa unijnego wniosek złożony z opóźnieniem wynoszącym ponad 25 dni kalendarzowych uznaje się za niedopuszczalny we wszystkich przypadkach, w których braki formalne stanowią o kwalifikowalności do przedmiotowej pomocy.
W piśmie procesowym z dnia 20 kwietnia 2016 r. W.B. wniósł o oddalenie skargi kasacyjnej oraz zasądzenie od organu kosztów postępowania.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 183 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.jed. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej: p.p.s.a.) Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, z urzędu zaś bierze pod rozwagę jedynie nieważność postępowania. Z akt sprawy nie wynika, by zaskarżone orzeczenie zostało wydane w warunkach nieważności, której przesłanki określa art. 183 § 2 ww. ustawy.
Zgodnie z art. 174 p.p.s.a. skargę kasacyjną można oprzeć wyłącznie na naruszeniu prawa materialnego przez jego błędną wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie (pkt 1) lub na naruszeniu przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy (pkt 2). Skarga kasacyjna została oparta na obu podstawach kasacyjnych. Ze względu na sposób sformułowania zarzutów należało je rozpoznać kompleksowo.
Istota sporu w sprawie sprowadza się do oceny, czy w stanie faktycznym sprawy uzupełnienie braków formalnych wniosku o przyznanie płatności bezpośredniej złożonego w terminie (do dnia 15 maja) poprzez przedłożenie brakujących załączników graficznych po terminie wskazanym w art. 23 rozporządzenia nr 1122/2009 wywołuje skutek od daty złożenia wniosku czy też od daty uzupełnienia wniosku. W ocenie skarżącego kasacyjnie Dyrektora [..] Oddziału Regionalnego ARMiR w C. uzupełnienie wniosku po terminie określonym ww. przepisie skutkuje uznaniem go za niedopuszczalny i odmową wszczęcia postępowania, natomiast zdaniem Sądu I instancji i skarżącego W.B. uzupełnienie wniosku na podstawie art. 64 § 2 k.p.a. w terminie określonym przez organ wywołuje skutek od daty złożenia wniosku, co daje możliwość jego merytorycznej oceny.
Sąd I instancji nie zgadzając się ze stanowiskiem organu odwoławczego, uchylił zaskarżone postanowienie uznając, że złożenie przez skarżącego W.B. wniosku o płatności ONW na 2014 r. bez załączników graficznych było brakiem formalnym, który mógł zostać uzupełniony w trybie art. 64 § 2 k.p.a., a ponadto uzupełnienie tego braku w siedmiodniowym terminie powinno skutkować uznaniem, że wniosek został złożony w terminie – do dnia 15 maja 2014 r.
Naczelny Sąd Administracyjny nie podziela tego poglądu Sądu I instancji.
Wypada na wstępie zauważyć, że postępowania administracyjne toczące się przed organami ARiMR w zakresie instrumentów finansowych takich jak pomoc finansowa z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania ONW charakteryzuje się dużym stopniem formalizmu oraz pewną specyfiką uregulowań, które mają to postępowanie przyśpieszyć, nakładając więcej obowiązków na osoby, które się o takie wsparcie ubiegają. Przejawem takich uregulowań są w tej sprawie przepisy ustawy z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (t.jed. Dz.U z 2013 r., poz.173 ze zm., dalej: ustawa o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich). W ustawie tej ustawodawca uregulował zasady postępowania administracyjnego dotyczącego określonej pomocy finansowej, sposób zasadniczo odmienny od reguł obowiązujących w postępowaniach opartych w całości na przepisach Kodeksu postępowania administracyjnego.
Przede wszystkim, z mocy art. 21 ust 1 ustawy o wspieraniu rozwoju, do postępowań w sprawach indywidualnych rozstrzyganych w drodze decyzji stosuje się w pierwszej kolejności zasady i warunki wynikające z przepisów prawa wspólnotowego dotyczących poszczególnych płatności, następnie przepisy prawa krajowego dotyczącego tych płatności i dopiero, gdy te przepisy danej kwestii nie regulują, posiłkować należy się przepisami k.p.a. Oznacza to, że w tego rodzaju sprawach stosuje się w pierwszej kolejności zasady i warunki wynikające z przepisów prawa unijnego dotyczących poszczególnych płatności, następnie przepisy prawa krajowego dotyczące tych płatności i dopiero, gdy te przepisy danej kwestii nie regulują, posiłkować należy się przepisami k.p.a. (por. wyrok NSA z 6 grudnia 2016 r., II GSK 3674/16, publ. na stronie orzeczenia.nsa.gov.pl). W tym miejscu Naczelny Sąd Administracyjny zauważa, że wbrew zarzutowi zawartemu w pkt 1 skargi kasacyjnej w rozpoznawanej sprawie nie miał zastosowania art. 3 ust. 1 ustawy o płatnościach bezpośrednich, bowiem w tej sprawie mamy do czynienia z płatnościami ONW.
W rozpoznawanej sprawie skarżący złożył wniosek bez załączników graficznych obrazujących zadeklarowane we wniosku działki rolne. W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia organ ARiMR podkreślił, że materiał graficzny jest obligatoryjnym załącznikiem do wniosku o przyznanie płatności ONW, gdyż w ten sposób rolnik dokonuje jednoznacznej identyfikacji działek rolnych i ich granic. Oznacza to, że wniosek złożony bez powyższych załączników jest wnioskiem niekompletnym.
NSA podzielił pogląd organów ARiMR, że załączniki graficzne stanowią integralną, obowiązkową, część wniosku o przyznanie płatności na dany rok.
Należy przypomnieć, że na podstawie art. 8 ust. 1 i 3 rozporządzenia Komisji (UE) nr 65/2011 z dnia 27 stycznia 2011 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005 w odniesieniu do wprowadzenia procedur kontroli oraz do zasady wzajemnej zgodności w zakresie środków wsparcia rozwoju obszarów wiejskich (Dz.U.UE.L.2011.25.8, dalej: rozporządzenie 65/2011) wnioski o płatność w ramach środków obszarowych składa się zgodnie z terminami określonymi w art. 11 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1122/2009 i stosuje się do nich odpowiednio art. 22 i 23 rozporządzenia (WE) nr 1122/2009. Środki obszarowe to środki lub podśrodki, dla których wsparcie przyznaje się na podstawie wielkości zadeklarowanego obszaru (art. 2 pkt d rozporządzenia 65/2011), a więc i środki przyznawane z tytułu płatności ONW. Na podstawie art. 7 ust. 1 rozporządzenia 65/2011 do wniosków tych zastosowanie ma także art.12 rozporządzenia (WE) nr 1122/2009.
Zgodnie z art. 11 ust. 2 rozporządzenia nr 1122/2009 wnioski (w tym – jak w rozpoznawanej sprawie – wnioski o płatności ONW) składa się w terminie ustalonym przez państwo członkowskie, lecz nie później niż do dnia 15 maja. Jak wskazano w motywach 19 i 28 rozporządzenia nr 1122/2009, określenie przez Państwa Członkowskie terminów składania wniosków o przyznanie pomocy i załączonych do tych wniosków dokumentów uzupełniających jest niezbędne dla osiągnięcia realizowanego przez prawo Unii celu skutecznego zarządzania i kontroli w zakresie pomocy rolnej.
Niemniej jednak art. 23 rozporządzenia nr 1122/2009 wyraźnie stanowi, że powinien być przewidziany w ramach procedur związanych ze składaniem tych wniosków i dokumentów uzupełniających dodatkowy termin wynoszący 25 dni po wyznaczonym terminie określonym przez państwa członkowskie w celu zezwolenia, z zastrzeżeniem stosowania przewidzianej w tym przepisie sankcji, na złożenie po terminie wspomnianych wniosków i przedstawienie dokumentów (zob. wyrok Trybunału Sprawiedliwości z 17 grudnia 2015 r., C-330/14, pkt 45). Stosownie do art. 23 ust. 1 tego rozporządzenia, możliwe jest zatem złożenie wniosku o przyznanie pomocy po wyznaczonym terminie (co wiąże się ze zmniejszeniem kwoty płatności), jednak jeśli opóźnienie wynosi ponad 25 dni kalendarzowych, wniosek uznaje się za niedopuszczalny.
Należy też wskazać, że stosownie do art. 12 ust. 1 lit. e rozporządzenia nr 1122/2009 wniosek musi zawierać wszystkie informacje niezbędne do ustalenia kwalifikowalności do pomocy. Z kolei przepis art. 12 ust. 3 stanowi m.in., że materiały graficzne przekazane rolnikowi określają granice działek referencyjnych oraz ich jednoznaczną identyfikację, natomiast rolnik wskazuje położenie każdej działki rolnej.
Jednoznaczna treść art. 23 ust. 1 w związku z art. 11 ust. 2 rozporządzenia nr 1122/2009 uprawnia do stwierdzenia, że termin na złożenie wniosków dotyczących płatności bezpośrednich do 15 maja danego roku, odnosi się także do obowiązkowych załączników graficznych, na których producent rolny powinien zaznaczyć granice zadeklarowanych działek rolnych. Skoro ww. przepisy prawa unijnego określają termin graniczny złożenia wniosku o przyznanie płatności (25 dni kalendarzowych od 15 maja), to po dniu 9 czerwca danego roku nie jest możliwe skuteczne uzupełnienie go po tym terminie o jego integralne części, takie jak załączniki graficzne.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego w rozpoznawanej sprawie nie mógł mieć zastosowania przepis art. 21 rozporządzenia nr 1122/2009, który przewiduje dla producentów rolnych, możliwość poprawienia w każdym czasie oczywistych błędów wniosku o przyznanie pomocy. Jak zaznaczono już wyżej załączniki graficzne są obowiązkowym elementem (załącznikiem) wniosku, a jego znaczenie jest doniosłe, gdyż nie tylko określa granice referencyjne działki rolnej, co należy do obowiązków rolnika, ale także przy poszczególnych płatnościach wskazuje na sposób użytkowania działki lub jej części w danym roku. Korekta przewidziana w cytowanym przepisie odnosi się natomiast do oczywistych błędów, niemających znaczenia dla merytorycznego rozpatrzenia wniosków, a więc niewpływających na zakres żądania.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że WSA wydając zaskarżony wyrok naruszył art. 23 ust. 1 rozporządzenia nr 1122/2009, który określa – mający charakter materialnoprawny – termin złożenia wniosku, ponieważ przyjmując, że należało zastosować tryb z art. 64 § 2 k.p.a. do uzupełnienia wskazanego w art. 12 ust. 1 lit. e rozporządzenia nr 1122/2009 istotnego elementu wniosku, niezasadnie uznał, że wniosek ten mógł zostać złożony po upływie tego terminu. Podniesiony w skardze kasacyjnej zarzut naruszenia art. 23 ust. 1 rozporządzenia nr 1122/2009 okazał się zatem zasadny, co w konsekwencji skutkowało uchyleniem zaskarżonego wyroku.
W tym miejscu należy podkreślić, że czym innym jest uzupełnianie braków formalnych wniosku, a czym innym jest ściśle określony – co do dnia – termin prawa materialnego, stanowiący granicę skorzystania przez stronę z prawa złożenia kompletnego wniosku. Przy tym nawet zastosowanie procedury uzupełnienia wniosku w trybie art. 64 § 2 k.p.a., nie przeczy konieczności uwzględnienia wymogu określonego przepisem prawa materialnego, tj. art. 23 rozporządzenia nr 1122/2009. Innymi słowy, za błędy natury formalnej, które mają bezpośredni wpływ na skutki materialnoprawne bezpośrednio odpowiedzialność i ryzyko ponosi w postępowaniu o przyznanie wnioskowanej płatności rolnik. Producent rolny, chcąc otrzymać płatności, musi złożyć kompletny wniosek w terminie prawem przewidzianym.
Mając na względzie, że okoliczności sprawy zostały dostatecznie wyjaśnione, Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżony wyrok zgodnie z art. 188 p.p.s.a. i rozpoznał skargę.
NSA podzielił pogląd organów ARiMR, że materiał graficzny stanowi integralną część wniosku o przyznanie płatności na dany rok, co skutkuje tym, że uzupełnienie załącznika graficznego, po upływie materialnoprawnego terminu do złożenia wniosku, obligowało organy administracji do odmowy wszczęcia postępowania w sprawie przyznania skarżącej płatności ONW na 2014 r. Z art. 61a § 1 k.p.a. wynika bowiem, że gdy żądanie wszczęcia postępowania zostało wniesione przez osobę niebędącą stroną lub z innych uzasadnionych przyczyn postępowanie nie może być wszczęte, organ administracji publicznej wydaje postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania. W niniejszej sprawie postępowanie nie mogło być wszczęte z "innej uzasadnionej przyczyny", a mianowicie upływu materialnoprawnego terminu na złożenie wniosku o przyznanie płatności ONW,
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 151 p.p.s.a., oddalił skargę.
Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 207 § 2 p.p.s.a. postanowił odstąpić od zasądzenia na rzecz Dyrektora OR ARiMR zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego w całości, uznając że w sprawie wystąpił szczególnie uzasadniony przypadek, o jakim mowa w tym przepisie. Sąd uznał, że sposób procedowania organów ARiMR w toku postępowania administracyjnego (wezwanie skarżącej do uzupełnienia braków wniosku w trybie art. 64 § 2 k.p.a., a następnie argumentowanie, że taki tryb nie mógł być zastosowany w okolicznościach tej sprawy) uzasadnia odstąpienia od zasady odpowiedzialności za wynik postępowania kasacyjnego na rzecz zasady słuszności.