Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. postanowieniem z 14 września 2007 r., sygn. akt III SA/Wr 387/07, odrzucił skargę S.D. (dalej: skarżący) na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] czerwca 2007 r., nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za wykonywanie transportu drogowego bez wymaganej licencji.
Sąd orzekał w następującym stanie faktycznym sprawy.
Pismem z dnia 19 lipca 2007 r. skarżący wniósł skargę na ww. decyzję. Zarządzeniem Przewodniczącego z dnia 8 sierpnia 2007 r. wezwano skarżącego do uzupełnienia braków złożonej skargi poprzez uiszczenie wpisu sądowego w kwocie 320 zł w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. W zakreślonym terminie skarżący dokonał wpłaty 300 zł na rachunek bankowy Sądu.
Sąd odrzucając skargę przytoczył treść art. 220 § 1 zd. 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zgodnie z którym sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata, przy czym skarga od której nie zostanie uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu. Sąd podzielił pogląd doktryny, iż przez "pojęcie "opłaty należnej" należy rozumieć pełną opłatę od pisma procesowego. Należy więc traktować na równi pismo nie opłacone w ogóle, jak i opłacone w niepełnej wysokości. Sąd odrzucając skarre
S.D. od powyższego postanowienia złożył skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego, zaskarżając je w całości. Wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w W. celem przyjęcia i rozpoznania skargi przez ten Sąd oraz o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
W skardze kasacyjnej skarżący zarzucił naruszenie art. 230 § 1 i 2 p.p.s.a. poprzez dokonanie wykładni tego przepisu przez Sąd I instancji na jego niekorzyść, uznając, że skarga nie powinna zostać odrzucona z uwagi na uiszczenie wpisu w kwocie niższej niż zostało to wskazane w wezwaniu. W uzasadnieniu skarżący podniósł, że uiszczenie wpisu w błędnej kwocie było wynikiem oczywistej omyłki popełnionej przez sekretariat prowadzonego przez niego przedsiębiorstwa.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna nie znajduje usprawiedliwionych podstaw.
Nie zasługuje na uwzględnienie zarzut naruszenia art. 230 § 1 i 2 p.p.s.a. W § 1 tego przepisu wprowadzono zasadę, że wpis pobierany jest od pism, które wszczynają postępowanie zarówno przed wojewódzkim sądem administracyjnym, jak i przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. W § 2 zawarto katalog pism, o których mowa w § 1, i jednym z takich pism jest skarga do wojewódzkiego sądu administracyjnego.
Art. 220 p.p.s.a. jako zamieszczony w tym samym rozdziale ustawy co art. 230 stanowi uregulowanie odnośnie sytuacji, w których wpis od pism wszczynających postępowanie nie zostanie uiszczony. Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a. Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie została uiszczona należna opłata. W takim przypadku przewodniczący wzywa stronę do uzupełnienia braków pisma w terminie siedmiu dniu, pod rygorem pozostawienia go bez rozpoznania, bądź też odrzucenia, jeśli przepisy ww. ustawy tak stanowią.
W rozpoznawanej sprawie skarżący, po ustaleniu zakresu zaskarżenia, został wezwany do uzupełnienia braków skargi poprzez uiszczenie wpisu stosunkowego w kwocie 320 zł. Wezwanie to zostało doręczone skarżącemu w dniu 27 sierpnia 2007 r. wraz z zakreśleniem siedmiodniowego terminu na jego wykonanie i poinformowaniem o skutkach prawnych niedotrzymania tego terminu. W zakreślonym terminie skarżący dokonał wpłaty kwoty 300 zł tytułem wpisu od skargi.
Naczelny Sąd Administracyjny podziela pogląd wyrażony w postanowieniu Sądu I instancji, że przez pojęcie "należnej opłaty", o której mowa w art. 220 § 1 p.p.s.a., należy rozumieć pełną opłatę od pisma procesowego. Wysokość "należnej opłaty" od poszczególnych pism procesowych zostaje ustalana na podstawie przepisów do których odsyła art. 233 p.p.s.a. - rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193). W rozpoznawanej sprawie wysokość należnej opłaty została prawidłowo ustalona na podstawie § 1 pkt 1 ww. rozporządzenia. W związku z powyższym pismu procesowemu, od którego ta "należna opłata" nie została uiszczona w całości, należało nadać taki sam rygor jak pismu nieopłaconemu w ogóle i odrzucić skargę na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a.
W tym stanie rzeczy, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.