Uzasadnienie
I
Postanowieniem z 18 lutego 2022 r., sygn. akt V SA/Wa 3920/21 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w sprawie ze skargi J. B. (dalej jako: "skarżący") na decyzję Głównego Inspektora Farmaceutycznego z dnia [...] maja 2021 r. w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej wstrzymał jej wykonanie.
Następnie wyrokiem z 2 czerwca 2022 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę na powyższą decyzję.
W skardze kasacyjnej od powyższego wyroku został zawarty wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji z uwagi na spełnienie przesłanek, o których mowa w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (obecnie: tekst jedn. Dz. U. z 2022 r. poz. 329; dalej jako: "p.p.s.a.")
II
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek skarżącego jest bezprzedmiotowy, więc postępowanie nim zainicjowane należało umorzyć.
Stosownie do art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynność, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zgodnie z art. 61 § 6 p.p.s.a. wstrzymanie wykonania aktu lub czynności upada w razie wydania przez sąd orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji. Brzmienie tego przepisu uległo zmianie wraz z wejściem w życie ustawy z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. poz. 658; dalej ustawa o zmianie p.p.s.a.). Artykuł 61 § 6 pkt 2 p.p.s.a. w brzmieniu obecnie obowiązującym stanowi, że wstrzymanie wykonania aktu lub czynności traci moc z dniem uprawomocnienia się orzeczenia oddalającego skargę. Ustawa z 9 kwietnia 2015 r. weszła w życie 15 sierpnia 2015 r., jednak jak wynika z jej art. 2 przepis art. 61 § 6 p.p.s.a. w nowym brzmieniu stosuje się również do postępowań wszczętych przed dniem jej wejścia w życie, czyli m.in. do niniejszego postępowania.
Zgodnie z art. 168 § 1 p.p.s.a. orzeczenie staje się prawomocne, jeżeli nie przysługuje co do niego środek odwoławczy. Jak wynika z akt sprawy skarżący wniósł skargę kasacyjną od wyroku WSA w Warszawie z 2 czerwca 2022 r., więc wyrok stanie się prawomocny dopiero po rozpoznaniu przez NSA tego środka odwoławczego.
Skoro więc wyrok oddalający skargę skarżącego nie jest prawomocny, to postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji pozostaje w mocy i wywołuje określone skutki prawne. Należy więc uznać, że rozpoznawanie wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji było bezprzedmiotowe, ponieważ postanowieniem WSA w Warszawie z 18 lutego 2022 r. została stronie przyznania ochrona tymczasowa, a postanowienie w tym przedmiocie pozostaje w mocy na podstawie art. 61 § 6 p.p.s.a. gdyż nie zostało uchylone lub zmienione.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w związku z art. 193 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.