Uzasadnienie
Pismem z dnia 23 września 2021 r. M. P. wniósł skargę o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 lipca 2016 r. (sygn. akt II GSK 2365/14), którym oddalono jego skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 marca 2014 r., sygn. akt VI SA/Wa 2674/13, w sprawie ze skargi na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z [...] lipca 2013 r. w przedmiocie ustalenia podlegania obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego. Skarga o wznowienie postępowania została sporządzona przez skarżącego osobiście.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Skarga o wznowienie postępowania podlega odrzuceniu.
Z art. 276 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) wynika, że do skargi o wznowienie postępowania stosuje się odpowiednio przepisy o postępowaniu przed sądem pierwszej instancji, jeżeli przepisy niniejszego działu nie stanowią inaczej, jednakże, gdy do wznowienia postępowania właściwy jest Naczelny Sąd Administracyjny, stosuje się odpowiednio przepisy art. 175. Wspomniany art. 175 p.p.s.a. w § 1 wprowadza obowiązek sporządzenia skargi kasacyjnej przez adwokata lub radcę prawnego z zastrzeżeniem § 2-3.
Z kolei z art. 175 § 2-3 p.p.s.a. wynika, że obowiązek sporządzenia skargi kasacyjnej przez adwokata lub radcę prawnego jest wyłączony, jeśli skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka, a także wówczas, gdy stroną postępowania jest Prezes Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej oraz gdy czynności w postępowaniu za organy administracji rządowej, państwowe jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej lub Skarb Państwa podejmowane są przez Prokuratorię Generalną Rzeczypospolitej Polskiej, jak również w przypadkach, gdy skargę kasacyjną sporządza doradca podatkowy (w sprawach obowiązków podatkowych i celnych oraz w sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami) lub rzecznik patentowy (w sprawach własności przemysłowej).
Skarga skarżącego o wznowienie postępowania dotyczy orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego, a zatem sądem właściwym do jej rozpoznania jest Naczelny Sąd Administracyjny (zob. art. 275 p.p.s.a.). Wobec tego - stosownie do treści powołanych wyżej przepisów - skarga o wznowienie postępowania musi być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego z wyłączeniami, o których mowa w art. 175 § 2 - 3 p.p.s.a. W orzecznictwie i doktrynie przyjmuje się, że niedopełnienie tego wymogu skutkuje odrzuceniem skargi o wznowienie postępowania zakończonego orzeczeniem Naczelnego Sądu Administracyjnego (por. m.in. postanowienie NSA z 9 marca 2005 r. o sygn. akt I GSK 359/05, ONSAiWSA 2005/5/98; J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2010, s. 628; T. Woś, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2009, s. 928; J. Drachal, A. Wiktorowska, K. Wojciechowska, [w:] R. Hauser, M. Wierzbowski (red.), Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, 3. wydanie, Warszawa 2015, s. 1121).
W rozpoznawanej sprawie skarżący wniósł skargę o wznowienie postępowania sporządzoną przez niego osobiście i nie wykazał, że należy do grupy osób uprawnionych do sporządzenia tego środka odwoławczego. Fakt ten, a więc posiadanie uprawnień do wykonywania wyżej wymienionych zawodów, musi być udokumentowany wraz ze złożeniem skargi o wznowienie postępowania zakończonego orzeczeniem NSA lub przed upływem terminu do wniesienia takiej skargi. Wobec tego sporządzona przez skarżącego skarga o wznowienie postępowania podlegała odrzuceniu.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 193 i art. 276 p.p.s.a.