Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. wyrokiem z dnia 15 czerwca 2011 r., sygn. akt VI SA/Wa 927/11, oddalił skargę M. K. na decyzję Komendanta [...] Policji z dnia [...] lutego 2011 r. w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej.
W skardze kasacyjnej od powyższego wyroku M. K. zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazał, że na decyzji jak i pozostałych decyzjach ciążą poważne zarzuty, dlatego wyegzekwowanie orzeczonej kary pieniężnej przed wydaniem prawomocnego rozstrzygnięcia przez Naczelny Sąd Administracyjny może doprowadzić nie tylko do skutków trudnych, ale wręcz niemożliwych do odwrócenia. Wskazano również, na okoliczność zwolnienia skarżącego od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych postępowania, co w ocenie skarżącego wskazuje na fakt, że w aktach znajdują się dowody, które potwierdzają, że obecna sytuacja rodzinna i finansowa nie pozwala na egzekwowanie od skarżącego kary pieniężnej.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: p.p.s.a.), katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zamknięty. Sąd jest uprawniony do uwzględnienia wniosku, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, spoczywa na wnioskodawcy. Do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, nie jest wystarczające samo twierdzenie strony. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy.
Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, że skarżący nie wykazał, aby zaistniały ustawowe przesłanki wstrzymania zaskarżonej decyzji.
Zaznaczyć należy, że z akt sprawy nie wynika, by skarżący ubiegał się o przyznanie prawa pomocy, a ponadto okoliczność ta byłaby bez znaczenia dla oceny wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji.
Fakt, że w ocenie skarżącego na zaskarżonych decyzjach ciążą poważne zarzuty, nie znaczy, iż w razie wykonania decyzji zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Każda decyzja administracyjna zobowiązująca do uiszczenia należności pieniężnych pociąga za sobą dolegliwość rodzącą określony skutek w finansach zobowiązanego do ich uiszczenia. Nie jest to jednak sytuacja, która sama z siebie uzasadnia zastosowanie wyjątkowego rozwiązania prawnego, jakim jest ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym, gdyż w razie uwzględnienia przez sąd skargi i uchylenia decyzji skarżący może otrzymać zwrot uiszczonych kwot. Dodać trzeba, że sąd ma również prawną możliwość zmiany lub uchylenia w każdym czasie, z urzędu lub na żądanie skarżącego, własnego postanowienia w sprawie wstrzymania wykonania aktu, w sytuacji wykazania zmiany okoliczności, które warunkowały jego podjęcie.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 p.p.s.a., oddalił wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.