Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. wyrokiem z 2 czerwca 2011 r., sygn. akt II SA/Sz 882/10 oddalił skargę P. J. i R. T. (dalej: skarżący) na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] lipca 2010 r., w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za zajęcie pasa drogowego bez zezwolenia.
W skardze kasacyjnej od powyższego wyroku P. J. i R. T. zawarli wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku wskazali, iż wykonanie decyzji może spowodować doprowadzenie do zaprzestania prowadzenia przez nich działalności gospodarczej. Następnie wyjaśnili, iż prowadzona przez nich Spółka ma problemy finansowe i w związku z tym wnieśli do organów skarbowych prośbę o rozłożenie na raty należnego podatku VAT.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zamknięty. Sąd uprawniony jest do uwzględnienia wniosku, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, spoczywa na wnioskodawcy. Do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie jest wystarczające samo twierdzenie strony. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest w stosunku do wnioskodawcy zasadne.
Odnosząc powyższe uwagi do rozpoznawanego wniosku należy stwierdzić, że skarżący pomimo ciążącego na nim obowiązku, nie wykazali zaistnienia ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Ograniczyli się do twierdzeń, że wykonanie decyzji może spowodować dla nich nieodwracalne skutki ekonomiczne łącznie z koniecznością zaprzestania prowadzenia działalności gospodarczej. Tymczasem powołując w uzasadnieniu wniosku określone okoliczności, skarżący powinni przynajmniej uprawdopodobnić ich wystąpienie, wykraczając w ten sposób poza gołosłowne i ogólnikowe twierdzenia.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, okoliczności faktyczne podniesione w uzasadnieniu wniosku nie prowadzą do konsekwencji przewidzianych w powołanym wyżej przepisie. Skarżący nie wskazali w szczególności żadnych konkretnych okoliczności faktycznych dotyczących aktualnej sytuacji finansowej czy majątkowej Spółki, które mogłyby uprawdopodobnić zaistnienie przesłanek potrzebnych do wstrzymania wykonania decyzji, a więc trudnych do odwrócenia skutków lub prawdopodobieństwa wyrządzenia znacznej szkody. Ponadto zauważyć należy, że każda decyzja administracyjna zobowiązująca do uiszczenia należności pieniężnych pociąga za sobą dolegliwość rodzącą określony skutek faktyczny w finansach zobowiązanego do ich uiszczenia. Nie jest to więc sytuacja, która sama z siebie uzasadnia zastosowanie wyjątkowego rozwiązania prawnego, jakim jest ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym.
Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. w zw. z art. 193 p.p.s.a. nie znalazł podstaw do uwzględnienia wniosku i orzekł jak w sentencji postanowienia.