Uzasadnienie
Wyrokiem z 7 października 2011 r., sygn. akt III SA/Wr 318/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. oddalił skargę R.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z [...] maja 2011 r., w przedmiocie cofnięcia uprawnień do wykonywania badań technicznych.
W skardze kasacyjnej od powyższego wyroku R.K. zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, motywując go trudnymi do odwrócenia konsekwencjami dla skarżącego i jego najbliższej rodziny, a także dla pracodawcy. Podniósł, że stanowisko Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji jest nadal aktualne i nie wymaga odrębnego uzasadnienia.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 61 § 6 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej: ppsa), wstrzymanie wykonania aktu lub czynności przez organ albo sąd I instancji upada w razie wydania przez sąd orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji, a więc zarówno wyroku wydanego w wyniku rozpoznania skargi (uwzględniającego albo oddalającego skargę), jak i postanowień o odrzuceniu skargi albo o umorzeniu postępowania sądowoadministracyjnego. Skarżący może jednak na podstawie przepisu art. 61 § 3 ppsa w związku z art. 193 ppsa złożyć ponownie wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, który musi spełniać takie same wymagania, jak stawiane wnioskowi składanemu w postępowaniu przed Sądem pierwszej instancji. Wnioskodawca zobowiązany jest więc wykazać przesłanki przemawiające za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, tj. niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Dla wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie jest wystarczające samo stwierdzenie strony. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest w stosunku do wnioskodawcy zasadne.
Stwierdzić należy, że skarżący, pomimo ciążącego na nim obowiązku, nie wykazał istnienia ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Strona ograniczyła się do twierdzenia, że wykonanie decyzji skutkuje trudnymi do odwrócenia konsekwencjami dla niego i jego najbliższej rodziny, a także dla pracodawcy zatrudniającego przez wiele lat wykwalifikowanego specjalistę oraz podniosła, że aktualne jest stanowisko zawarte w postanowieniu Sądu pierwszej instancji wstrzymującym wykonanie zaskarżonej decyzji.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego tak ogólnie sformułowane okoliczności we wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji nie spełniają przesłanek wstrzymania wykonania decyzji, a w konsekwencji skutkują oddaleniem wniosku. Skarżący nie wskazał żadnych konkretnych okoliczności faktycznych dotyczących jego aktualnej sytuacji finansowej czy majątkowej, które mogłyby uprawdopodobnić zaistnienie przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania decyzji, a więc trudnych do odwrócenia skutków lub prawdopodobieństwa wyrządzenia znacznej szkody.
Utrata uprawnień przez skarżącego nie może być zakwalifikowana jako nieodwracalny skutek, gdyż skarżący w przypadku korzystnej decyzji wydanej po pozytywnym dla niego rozstrzygnięciu Sądu będzie mógł "odzyskać" dotychczasowe uprawnienia. Brak zaś obecnie możliwości wykonywania tej funkcji nie pozbawia skarżącego możliwości uzyskiwania dochodów z tytułu wykonywania innej pracy.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 3 ppsa w zw. z art. 193 ppsa orzekł jak w sentencji postanowienia.