Uzasadnienie
M. Z. wniosła do Naczelnego Sądu Administracyjnego skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w B. z dnia 14 grudnia 2009 r., sygn. akt II SA/Bd 411/09, oddalającego jej skargę na decyzję Samorządowe Kolegium Odwoławcze w T. z dnia [...] lutego 2009 r. o numerze [...] utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta G. z dnia [...] stycznia 2009 r. nr [...], którą cofnięto M. Z. zezwolenie na sprzedaż napojów alkoholowych do 4,5% do 18% zawartości alkoholu do spożycia poza miejscem sprzedaży – prowadzonym w G. przy ul. [...] – Sklep Ogólnospożywczo Przemysłowy [...] z siedzibą w G. przy ul. [...].
W dniu 21 kwietnia 2010 r. skarżąca zwróciła się do Naczelnego Sądu Administracyjnego z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Strona może wnioskować do Naczelnego Sądu Administracyjnego o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu również w przypadku wniesienia skargi kasacyjnej (art. 61 § 3 w związku z art. 193 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz.U. nr 153, poz.1270 ze zm. dalej "p.p.s.a.").
Sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo, że wykonanie mogłoby wyrządzić znaczną szkodę lub spowodować trudne do odwrócenia skutki (art. 61 § 3 p.p.s.a.). Przesłanki tego rodzaju należy wiązać w szczególności z wykonaniem aktu administracyjnego zaskarżonego do sądu, gdy skarga zostanie następnie uwzględniona.
Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest jednym ze środków procesowych dla obrony interesów własnych wnioskodawcy (art. 50 p.p.s.a.).
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji (art. 61 § 3 p.p.s.a.) zostały w niniejszej sprawie spełnione. Okoliczności podniesione przez skarżącą we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego, a wskazujące na niebezpieczeństwo pozbawienia przedsiębiorcy dochodu, zwolnienia pracowników sklepu i w konsekwencji zamknięcia lokalu i zakończenia działalności, wypełniają ustawowe przesłanki zastosowania ochrony tymczasowej. Za zasadnością podniesionych argumentów przemawiają w szczególności dołączone do wniosku zestawienia obrotów za miesiące grudzień 2009 r. – styczeń 2010 r. w sklepie, w którym działalność gospodarczą prowadzi skarżąca. Wynika z nich, że przychód w miesiącu grudniu 2009 r., kiedy skarżąca jeszcze sprzedawała alkohol sięgał 39.000 zł, natomiast w następnych miesiącach w związku z zakazem sprzedaży tych napojów zaczął spadać, przynosząc już w miesiącu styczniu 2010 r. straty w wysokości – 916,50 zł.
Biorąc pod uwagę fakt, że zaskarżona decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego została wydana w dniu 26 lutego 2009 r., uprawniona jest teza, że wykonanie tejże decyzji miało realny i znaczący wpływ na działalność gospodarczą skarżącej, skoro jej dochód z działalności znacząco zmniejszył się, a następnie działalność zaczęła przynosić straty. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego oznacza to, że w sprawie zaistniało niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, o którym mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 p.p.s.a.