Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. wyrokiem z 14 czerwca 2011 r., sygn. akt VI SA/Wa 640/11, oddalił skargę A. W. i A. W. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z [...] stycznia 2011 r., nr [...], w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym.
W skardze kasacyjnej od powyższego wyroku skarżący zawarli wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Podali, że uiszczenie nałożonych kar w łącznej kwocie przekraczającej [...] złotych może doprowadzić do bankructwa przedsiębiorstwa, a w konsekwencji do zwolnienia z pracy współpracujących z wnioskodawcami kierowców.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek nie jest zasadny.
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej: ppsa), katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zamknięty. Sąd uprawniony jest do uwzględnienia wniosku, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, spoczywa na wnioskodawcy. Do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie jest wystarczające samo twierdzenie strony. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest w stosunku do wnioskodawcy zasadne.
Odnosząc powyższe uwagi do rozpoznawanego wniosku należy stwierdzić, że skarżący, pomimo ciążącego na nich obowiązku, nie wykazali zaistnienia ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Ograniczyli się do twierdzeń, że wykonanie decyzji nakładających kary pieniężne może znacznie utrudnić prowadzenie działalności gospodarczej, a zapłata kwoty należności może doprowadzić do bankructwa oraz utraty pracy przez współpracujących z nimi kierowców. Tymczasem, powołując w uzasadnieniu wniosku określone okoliczności skarżący powinni uprawdopodobnić ich wystąpienie, wykraczając w ten sposób poza gołosłowne i ogólnikowe twierdzenia.
Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego okoliczności faktyczne podniesione w uzasadnieniu wniosku nie prowadzą do konsekwencji przewidzianych w powołanym wyżej przepisie. Skarżący nie wskazali żadnych konkretnych okoliczności faktycznych dotyczących ich aktualnej sytuacji finansowej czy majątkowej, które mogłyby uprawdopodobnić zaistnienie przesłanek niezbędnych do wstrzymania wykonania decyzji, a więc trudnych do odwrócenia skutków lub prawdopodobieństwa wyrządzenia znacznej szkody.
Ponadto należy zauważyć, że każda decyzja administracyjna zobowiązująca do uiszczenia należności pieniężnych pociąga za sobą dolegliwość rodzącą określony skutek faktyczny w finansach zobowiązanego do ich uiszczenia. Nie jest to więc sytuacja, która sama z siebie uzasadnia zastosowanie wyjątkowego rozwiązania prawnego, jakim jest ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 3 ppsa w zw. z art. 193 ppsa oddalił wniosek, nie znajdując podstaw do jego uwzględnienia.