Uzasadnienie
Objętym skargą kasacyjną postanowieniem z dnia 1 grudnia 2010 r., sygn. akt I SA/Kr 1460/10, Wojewódzki Sąd Administracyjny w K. odrzucił skargę C. N. i B. "Ż." Spółki z o. o. w Ł. na uchwałę Rady Miejskiej w T. z dnia [...] stycznia 2010 r., Nr [...], w przedmiocie trybu udzielania i rozliczania dotacji.
Uzasadniając swoje rozstrzygnięcie Sąd I instancji podał, że w dniu [...] stycznia 2010 r. Rada Miejska w T. podjęła uchwałę Nr [...] w przedmiocie ustalenia trybu udzielania i rozliczenia dotacji. W dniu 16 kwietnia 2010 r. (data nadania) skarżąca spółka wezwała Radę Miejską w T. do usunięcia naruszenia prawa w zakresie § 8 ust. 4 tej uchwały. Wezwanie zostało skierowane do Urzędu Miasta T., Rada Gminy. Kolejne wezwanie z dnia 2 lipca 2010 r. (data nadania) zostało skierowane do Rady Miasta T. Rada Miejska nie udzieliła odpowiedzi skarżącej na jej wezwanie.
Sąd I instancji wskazał, że termin do wniesienia skargi na uchwałę rady miasta został określony w art. 53 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: p.p.s.a.). Uchwała rady miasta jest aktem, o którym mowa w art. 52 § 4 p.p.s.a., a wobec tego należy do przypadków, do których odnosi się przepis art. 53 § 2 p.p.s.a. Zdaniem Sądu, strona dopełniła wymogu wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa. Wezwaniem tym było pismo wniesione do Urzędu Miasta T. w dniu 16 kwietnia 2010 r. Właściwy organ nie zajął stanowiska w sprawie wezwania i nie udzielił odpowiedzi na wezwanie.
Sąd I instancji stwierdził zatem, że w rozpoznawanej sprawie miał zastosowanie termin do wniesienia skargi sześćdziesięciu dni, liczony od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa, tj. od dnia 16 kwietnia 2010 r., który upłynął z dniem 15 czerwca 2010 r.
Z uwagi na powyższe, w ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego zaistniały podstawy do odrzucenia skargi jako wniesionej po upływie terminu do jej wniesienia, stosownie do art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.
Skargę kasacyjną od powyższego postanowienia wniosła skarżąca domagając się jego uchylenia oraz zasądzenia kosztów postępowania według norm przepisanych, w tym kosztów zastępstwa procesowego.
Zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła naruszenie art. 58 § 2 w związku z art. 53 § 2 p.p.s.a. polegające na bezzasadnym przyjęciu, że skarga wniesiona została z uchybieniem terminu do jej wniesienia w konsekwencji bezzasadnego przyjęcia, iż bieg terminu do wniesienia skargi na uchwałę Rady Miejskiej w T. z dnia [...] stycznia 2010 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego rozpoczął się w dniu 16 kwietnia 2010 r., tj. w dniu nadania wezwania do usunięcia naruszenia prawa dokonanego w drodze wydania tej uchwały skierowanego do Rady Gminy T. W uzasadnieniu skarżąca podkreśliła, że w rozpoznawanej sprawie w pierwszej kolejności wezwano do usunięcia naruszenia prawa Radę Gminy T., a następnie Radę Miejską w T., dwa niezależne organy stanowiące dwóch różnych jednostek samorządu terytorialnego. Rada Gminy T. nie odpowiada za działalność Rady Miejskiej w T. Wezwanie Rady Gminy T. do usunięcia naruszenia prawa było bezskuteczne ponieważ z jednej strony Rada Gminy jako organ niewłaściwy w żaden sposób nie mogła odnieść się merytorycznie do wezwania ani też żaden akt prawny nie dał jej prawa do przekazania wezwania zgodnie z właściwością. Zdaniem strony skarżącej, aby nadać bieg sprawie mogła jedynie wnieść wezwanie do usunięcia naruszenia do organu właściwego (Rady Miejskiej w T.).
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do art. 183 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej i bierze pod rozwagę z urzędu jedynie nieważność postępowania. W rozpoznawanej sprawie nie zachodzą przesłanki nieważności postępowania, zatem ocena zasadności skargi kasacyjnej zostanie dokonana w nawiązaniu do sformułowanych w niej zarzutów.
Stosowanie do art. 101 § 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 Nr 142., poz. 1591 ze zm., dalej: ustawa o samorządzie gminnym) każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. Co do terminu w jakim należy wystąpić ze stosowną skargą powstały rozbieżności w orzecznictwie sądów administracyjnych, a w szczególności czy w tej materii ma zastosowanie art. 53 § 1 i 2 p.p.s.a. Zgodnie z art. 53 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.
Natomiast w myśl art. 53 § 2 p.p.s.a. w przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4 (tj. w sytuacji wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa) skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa.
W celu usunięcia rozbieżności w orzecznictwie sądów administracyjnych, Naczelny Sąd Administracyjny w składzie siedmiu sędziów na wniosek Prezesa NSA złożony w trybie art. 36 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), w dniu 2 kwietnia 2007 r. podjął uchwałę o sygn. akt II OPS 2/07. Stosownie do brzmienia tej uchwały do skargi wnoszonej do sądu administracyjnego na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym ma zastosowanie przepis art. 53 § 1 i 2 p.p.s.a.
W uzasadnieniu uchwały Naczelny Sąd Administracyjny podniósł, że z analizy art. 53 § 2 p.p.s.a. wynika, że już z dniem wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa rozpoczyna bieg termin sześćdziesięciu dni do wniesienia skargi, mimo że sprawa udzielenia odpowiedzi jest otwarta. W okresie biegu tego terminu organ może udzielić odpowiedzi na wezwanie i w takim przypadku dalszy bieg tego terminu staje się bezprzedmiotowy, ponieważ od dnia doręczenia odpowiedzi na wezwanie rozpoczyna bieg termin trzydziestu dni od dnia doręczenia tej odpowiedzi. Jeżeli natomiast w tym okresie organ nie udzieli odpowiedzi na wezwanie, to nieprzerwanie biegnie termin sześćdziesięciu dni do wniesienia skargi, liczony od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa.
Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpatrywanej sprawy należy w pełni zaakceptować rozstrzygnięcie wydane przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w K. Sąd I instancji trafnie wskazał, iż skarżąca dokonała wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa w dniu 16 kwietnia 2010 r. (data stempla pocztowego – k. 51 akt sądowych). Skoro zatem Rada Miejska w T. nie udzieliła odpowiedzi na wezwanie skarżącej wniesione w dniu 16 kwietnia 2010 r., to sześćdziesięciodniowy termin na wniesienie skargi upływał w dniu 15 czerwca 2010 r. Tymczasem skarga została nadana w Urzędzie Pocztowym w dniu 28 lipca 2010 r. (data stempla pocztowego – k. 21 akt sądowych), a więc po upływie terminu do jej wniesienia.
Tym samym w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, Sąd I instancji nie naruszył zarzuconych przepisów i zasadnie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., odrzucił skargę, jako złożoną po terminie, bowiem w myśl powołanego przepisu sąd obligatoryjnie odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 182 § 1 i 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji