Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w B. postanowieniem z dnia 17 lipca 2014 r., sygn. akt II SA/Bd 541/14, na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej: p.p.s.a.) odrzucił skargę P. J. na decyzję Dyrektora K.-P. Oddziału Regionalnego ARiMR w T. z dnia [...] marca 2014 r. w przedmiocie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego.
W uzasadnieniu rozstrzygnięcia Sąd I instancji wskazał, że na podstawie art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a. skarżący, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 23 maja 2014r., wezwany został do uiszczenia, w terminie 7 dni od dnia doręczenia odpisu zarządzenia, wpisu sądowego od wniesionej przez niego skargi w kwocie 200 zł, pod rygorem odrzucenia skargi.
Przesyłka zawierająca powyższe wezwanie doręczona została skarżącemu w dniu 2 czerwca 2014r. (zwrotne potwierdzenia odbioru k. 11 akt sadowych).
Na podstawie akt sprawy ustalono, iż skarżący uiścił wpis od skargi w dniu 10 czerwca 2014 r. (vide: polecenie przelewu k-12 akt), zatem z przekroczeniem ustawowego, siedmiodniowego terminu, który upływał względem niego z dniem 9 czerwca 2014 r. Sąd I instancji podkreślił, że termin do uiszczenia wpisu sądowego jest terminem ustawowym, którego Sąd nie może przedłużać ani skracać; jego uchybienie, zgodnie z art. 85 p.p.s.a. skutkuje tym, że czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna.
W skardze kasacyjnej od powyższego postanowienia skarżący zarzucił naruszenie art. 219 w zw. z art. 220 § 3 p.p.s.a poprzez uznanie, że uiścił on wpis od skargi z przekroczeniem ustawowego terminu.
W uzasadnieniu skargi kasacyjnej wskazano, że skarżący uiścił wpis za pośrednictwem firmy Sklep Drogeryjno-Kosmetyczny S. L. wpłacając gotówkę w kwocie 200 zł w punkcie przyjmowania opłat w dniu 9 czerwca 2014 r. z poleceniem jej przelewu na konto bankowe WSA w B. Dodał, że wskazany wyżej podmiot prowadzi Biuro usług płatniczych, figurujące w Rejestrze Usług Płatniczych prowadzonym przez Komisję Nadzoru Finansowego. Skarżący dodał też, że w orzecznictwie i wśród przedstawicieli doktryny brak jednolitego poglądu, czy strona obciążona jest ryzykiem uiszczenia opłaty sądowej przez biuro usług płatniczych (pośrednika) nie będącą bankiem lub placówką pocztową. Wobec istnienia rozbieżności trudno obciążać go negatywnymi skutkami czynności, co do której brak jest jednoznacznej interpretacji sądów.
Zatem w tej konkretnej sprawie posłużenie się pośrednikiem przy uiszczaniu wpisu nie może wiązać się z negatywnymi konsekwencjami dla niego i fakt wpływu środków pieniężnych na rachunek bankowy sądu po upływie wymaganego terminu nie był przez skarżącego zawiniony.
Do skargi kasacyjnej skarżący załączył między innymi kopię dowodu wpłaty i wydruk z rejestru usług płatniczych.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna nie znajduje usprawiedliwionych podstaw.
Zgodnie z art. 220 § 3 p.p.s.a. - stanowiącym podstawę wydania zaskarżonego postanowienia Sądu I instancji - skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Skutek w postaci odrzucenia pisma jest zatem następstwem niewykonania (lub niewłaściwego wykonania) wezwania do uiszczenia wpisu sądowego.
W rozpoznawanej sprawie skarga nie została opłacona podczas jej składania, zatem skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu w wysokości 200 zł. Zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu doręczono mu z dniem 2 czerwca 2014 r. z pouczeniem, że nieuiszczenie tej opłaty w terminie spowoduje odrzucenie skargi. Opłatę uiszczono w dniu 10 czerwca 2014 r., a więc dzień po terminie. Skarżący w skardze kasacyjnej podkreślił, że wbrew stanowisku Sądu, stosowną opłatę uiścił w ostatnim dniu terminu tj. 9 czerwca 2014 r., natomiast wpływ tej opłaty do kasy Sądu, który nastąpił dzień później, nie był przez niego zawiniony i nie może go obciążać w postaci odrzucenia skargi.
Tymczasem do zażalenia skarżący załączył kopię dowodu wpłaty w wysokości 200 zł na rachunek Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w B., tytułem: sygn. akt II SA/Bd 543/14, a więc do innej sprawy. Zatem powyższa kopia dowodu oraz pozostałe załączniki zażalenia wskazują, że skarżący nie wykazał, że w tej sprawie (o sygn. akt II SA/Bd 541/14) uiścił on wpis w ostatnim dniu terminu. Wykazał on jedynie, że punkt usług płatniczych, za pośrednictwem którego nastąpiło polecenie przelewu, trudni się działalnością świadcząca usługi przekazu płatniczego na podstawie art. 3 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 19 sierpnia 2011 r. o usługach płatniczych (Dz. U. z 2011 r., nr 199, poz. 1175).
Skarżący wprawdzie zwrócił uwagę na niejednolite orzecznictwo co do obciążenia strony ryzykiem uiszczenia opłaty sądowej przez biuro usług płatniczych nie będące bankiem lub placówką pocztową, jednakże w tej sprawie nie wykazał on, że uiścił wpis w terminie, zatem zbędna była analiza i ocena działalności biura usług płatniczych jako pośrednika świadczącego usługi przekazu pieniężnego.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 p.p.s.a., oddalił skargę kasacyjną.