Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. wyrokiem z dnia 15 listopada 2006 r., sygn. akt VI SA/Wa 1686/06, w sprawie ze skargi K. Ś. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] lipca 2006 r., Nr [...] w punkcie 2, w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za wykonywanie transportu drogowego taksówką bez wymaganej licencji, uchylił zaskarżoną decyzję w punkcie 2 oraz utrzymaną nią w mocy decyzję organu I instancji z dnia [...] maja 2006 r. w zakresie nałożonej kary pieniężnej w wysokości 3000 zł i stwierdził, że uchylone decyzje nie podlegają wykonaniu.
Od wyroku tego w dniu 27 grudnia 2006 r. skargę kasacyjną wniósł Główny Inspektor Transportu Drogowego, wnosząc o jego uchylenie w całości i oddalenie skargi względnie przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Sąd I instancji.
Pismem z dnia 6 grudnia 2007 r. (data stempla pocztowego na kopercie) K. Ś. złożył wniosek o wstrzymanie w całości wykonania decyzji administracyjnej Ś. Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego nr [...] z dnia [...] maja 2006 r. (omyłkowo wskazanej przez skarżącego jako z dnia 5 maja 2006 r.)
Powołując się na treść art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. − Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. − dalej p.p.s.a.) K. Ś. wnioskował o wstrzymanie w całości wykonania wskazanej we wniosku decyzji i zasądzenie kosztów postępowania na rzecz wnioskodawcy wg norm prawem przepisanych.
W uzasadnieniu wniosku wskazał, że wykonanie zaskarżonej decyzji będzie stanowiło dla wnioskodawcy istotne niebezpieczeństwo wyrządzenia postępowaniem egzekucyjnym znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków finansowo-majątkowych również i dla całej rodziny. Zarzucił, że zapłacenie kwoty 3000 zł, w sytuacji gdy jest on głównym żywicielem rodziny, a dochody jego kształtują się w granicach około 1500 zł netto miesięcznie, będzie stanowiło istotne niebezpieczeństwo polegające na konieczności uzyskania dodatkowych źródeł utrzymania w formie np. pożyczek krótkoterminowych, co wiąże się z wysokimi kosztami. W ten sposób wykonanie egzekucji będzie niewykonalne i spowoduje jej skierowanie do innych elementów majątkowych, np. mieszkania czy ruchomości w nim się znajdujących. Do wniosku załączył oświadczenie majątkowe.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Jak wynika z akt rozpoznawanej sprawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 15 listopada 2006 r. uwzględnił skargę K. Ś. w całości, gdyż uchylił zaskarżoną decyzję w punkcie 2 oraz utrzymaną nią w mocy decyzję organu I instancji z dnia [...] maja 2006 r. w zakresie nałożenia kary pieniężnej w kwocie 3000 zł (pkt 1 wyroku). Jednocześnie WSA na podstawie art. 152 p.p.s.a. orzekł, iż uchylone decyzje nie podlegają wykonaniu (pkt 2 wyroku).
Rozstrzygnięcie wydane na podstawie art. 152 p.p.s.a. stwierdzające, że decyzja nie podlega wykonaniu wywołuje skutki analogiczne do skutków wstrzymania wykonania decyzji na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a.
Innymi słowy, przepis art. 152 p.p.s.a. wyłącza możliwość odpowiedniego stosowania przepisów art. 61 § 3−5 przed Naczelnym Sądem Administracyjnym na podstawie art. 193 p.p.s.a. w odniesieniu do spraw, w których sąd I instancji uwzględnił skargę i wypowiedział się czy i w jakim zakresie zaskarżony akt lub czynność nie mogą być wykonane (por. postanowienie NSA z dnia 9 sierpnia 2005 r., sygn. akt II FSK 885/05, opubl. ONSAiWSA 2006/1/8 oraz uzasadnienie uchwały 7 sędziów NSA z dnia 16 kwietnia 2007 r., sygn. akt I GPS 1/07, opubl. ONSAiWSA 2007/4/77).
Stwierdzenie przez Sąd I instancji, że uchylona decyzja (czy też decyzje, jak w niniejszej sprawie) nie podlega wykonaniu oznacza, że decyzja ta (czy też decyzje te) nie wywołuje skutków prawnych, które wynikają z jej rozstrzygnięcia od chwili wydania wyroku, mimo że wyrok uchylający tę decyzję (te decyzje) nie jest jeszcze prawomocny (por. wyrok NSA z dnia 29 lipca 2004 r. sygn. akt OSK 591/04, opubl. ONSAiWSA 2004/2/32).
Zastosowanie przez Sąd I instancji rozstrzygnięcia przewidzianego w art. 152 p.p.s.a. stwierdzającego, że uchylone decyzje nie podlegają wykonaniu, czyni wniosek skarżącego złożony na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. po wydaniu wyroku bezprzedmiotowym.
Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 i art. 193 p.p.s.a.