Uzasadnienie
- I. Decyzją z dnia [...] grudnia 2012 r. Dyrektor Izby Celnej w Katowicach działając jako organ pierwszej instancji odmówił [...] Sp. z o.o. w C. (dalej jako skarżąca lub spółka) zmiany miejsca urządzania gier na automatach o niskich wygranych.
- II. Po rozpatrzeniu odwołania spółki, Dyrektor Izby Celnej w Katowicach decyzją z dnia 25 listopada 2013 r. działając na podstawie art. 221, art. 233 § 1 O.p. oraz art. 8 i art. 135 ust. 2 u.g.h. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.
- III. Wyrokiem z dnia 9 lipca 2014 r., sygn. akt III SA/Gl 146/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę spółki na tę decyzję.
- IV. Skargę kasacyjną od powyższego rozstrzygnięcia wywiodła spółka, zaskarżając je w całości.
- V. Pismem z dnia 18 maja 2016 r. (24 maja 2016 r. - data wpływu do Sądu), spółka cofnęła skargę kasacyjną, wnosząc o nieobciążanie jej kosztami niniejszego postępowania.
- VI. Pismo cofające środek odwoławczy zostało doręczone organowi przez Sąd za pomocą faksu (k. 125 akt).
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
- VII. Postępowanie w sprawie należało umorzyć wobec skutecznego cofnięcia skargi kasacyjnej.
Naczelny Sąd Administracyjny zauważa, iż zgodnie z odpowiednio stosowanym art. 60 w związku z art. 193 p.p.s.a. oraz art. 183 § 1 i 2 p.p.s.a., możliwe jest cofnięcie skargi kasacyjnej, które wiąże Sąd, o ile działanie takie uznane zostanie za dopuszczalne.
Zakreślone w art. 60 p.p.s.a. granice w jakich może poruszać się sąd administracyjny badając dopuszczalność cofnięcia skargi odnoszą się do kwestii związanych z obejściem prawa spowodowanego tymże cofnięciem lub wywołania takim działaniem skutku w postaci utrzymania w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Tak zakreślone przesłanki dopuszczalności odmowy uznania skuteczności cofnięcia skargi ulegają modyfikacji w postępowaniu kasacyjnym (ze względu na jego charakter, zwłaszcza zaś art. 183 § 1 i 2 p.p.s.a.). W zasadzie uznanie cofnięcia środka odwoławczego za niedopuszczalne będzie więc miało miejsce w tym postępowaniu wtedy, gdy cofnięcie to - oceniane przez pryzmat wcześniej sformułowanych w środku odwoławczym zarzutów - uznane będzie mogło zostać za wywołujące stan obejścia prawa bądź też cofnięcie takie, również oceniane w kontekście wcześniejszych zarzutów kasacyjnych, doprowadzi do pozostawienia w obrocie prawnym aktu lub czynności dotkniętych kwalifikowaną wadą nieważności. Nadto, cofnięcie skargi kasacyjnej będzie też mogło zostać uznane za niedopuszczalne w sytuacji, gdy postępowanie sądu pierwszej instancji dotknięte jest wadą nieważności.
Powyższe stanowisko wynika ze specyfiki postępowania kasacyjnego, zwłaszcza z zasady związania NSA zarzutami skargi kasacyjnej wyznaczającymi granice sprawy oraz z zasady brania z urzędu pod rozwagę nieważności postępowania przeprowadzonego przez sąd pierwszej instancji.
Naczelny Sąd Administracyjny uznaje, iż w niniejszej sprawie nie zachodzą ww. przesłanki.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w związku z art. 193 p.p.s.a. umorzono postępowanie kasacyjne.
O zwrocie całego wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.