Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi postanowieniem z dnia 2 czerwca 2015 r. wstrzymał wykonanie decyzji Zarządu Województwa [...] z dnia 28 [...] 2015 r. nr [...] na wniosek Powiatu W. w sprawie ze skargi tego Powiatu na powyższą decyzję w przedmiocie określenia kwoty przypadającej do zwrotu.
Pismem z dnia 12 [...] 2015 r. pełnomocnik Powiatu W. wystąpił o wstrzymanie wykonania decyzji Zarządu Województwa [...] z dnia 28 [...] 2015 r. w oparciu o art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. poz. 270 ze zm., dalej: "p.p.s.a.")
Postanowieniem wskazanym powyżej Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji uznając, że twierdzenia i dokumenty przedstawione przez Powiat W. w sposób przekonujący pokazują konkretne relacje między brakiem wstrzymania zaskarżonej decyzji, a wystąpieniem zagrożeń z art. 61 § 3 p.p.s.a., w tym przypadku zagrożenia w zapewnieniu realizacji zadań publicznych przez jednostkę samorządu terytorialnego i w konsekwencji konieczność opracowania i uchwalenia programu postępowania naprawczego.
Wyrokiem dnia 8 lipca 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę Powiatu W. na decyzję Zarządu Województwa [...] z dnia 28 [...] 2015 r. nr [...] w przedmiocie określenia kwoty przypadającej do zwrotu, w związku z czym postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji utraciło moc.
Skargą kasacyjną z dnia 8 [...] 2015 r. Powiat W. zaskarżył powyższy wyrok i w związku z tym pismem z dnia 30 [...] 2015 r. złożył ponownie wniosek o wstrzymanie wykonania tejże decyzji.
W uzasadnieniu wniosku Powiat wskazał, że zgodnie z uchwalonym budżetem Powiatu W. na 2015 r. dochody powiatu ustalono na łączną kwotę [...] zł. Wydatki budżetu ustalono na łączną kwotę [...] zł., z czego wynika nadwyżka budżetu w kwocie [...] zł, która przeznaczona jest w całości na spłatę zaciągniętych dotychczas kredytów. Na dzień 21 [...] 2015 r. zadłużenie Powiatu wynosiło [...] zł. Ostatnia spłata zaciągniętych przez Powiat zobowiązań przypada na rok 2026. Jednocześnie Powiat W., będący organem założycielskim Zakładu Opieki Zdrowotnej w W., udzielił poręczenia kredytu zaciągniętego przez ten podmiot leczniczy, którego kwota stanowiąca zabezpieczenie wydatków na ten cel bierze również udział w obliczeniu wskaźnika wynikającego z ustawy o finansach publicznych. Przewidywane zadłużenie z tego tytułu na dzień 21 [...] 2015 r. wynosi [...] zł, a wydatki na ewentualną spłatę poręczenia przewidziano do końca 2031 r.
Powiat podniósł, że konieczność wykonania zaskarżonej decyzji spowoduje konieczność zaciągnięcia kolejnego kredytu, co stanowi niebezpieczeństwo dla gospodarki finansowej Powiatu, gdyż brak jest środków w budżecie na zabezpieczenie spłaty rat i odsetek w kolejnych ratach. Ze sporządzonej symulacji Wieloletniej Prognozy Finansowej przy zaciągnięciu kredytu w kwocie [...] zł na okresy spłaty: 5, 7 lub 10 lat, wynika, iż istnieje zagrożenie w postaci niespełnienia wskaźnika z art. 243 ustawy o finansach publicznych, co skutkuje nieotrzymaniem pozytywnej opinii RIO w sprawie ewentualnej konieczności zaciągnięcia kredytu.
Wobec powyższego zatem, brak wstrzymania przez Naczelny Sąd Administracyjny wykonania przedmiotowej decyzji spowoduje daleko idące konsekwencje dla Skarżącego, wynikające z art. 240a ustawy o finansach publicznych, tj. brak możliwości realizacji wieloletniej prognozy finansowej oraz budżetu jednostki samorządu terytorialnego oraz zagrożenie w zapewnieniu realizacji zadań publicznych przez jednostkę samorządu terytorialnego i w konsekwencji konieczność opracowania i uchwalenia programu postępowania naprawczego.
Do wniosku załączono dokumenty potwierdzające wnioski zawarte w powyższym piśmie – Uchwałę o uchwaleniu Wieloletniej Prognozy Finansowej na lata 2015 – 2026, Uchwałę o uchwaleniu Budżetu na rok 2015, Opinię RIO w sprawie projektu budżetu i Wieloletniej Prognozy Finansowej, Sprawozdanie na koniec III kwartału 2015 r. RB-Z, Symulacja kalkulacji Wieloletniej Prognozy Finansowej przy zaciągnięciu kredytu na spłatę powstałego zadłużenia.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji zasługuje na uwzględnienie.
W treści art. 61 § 3 p.p.s.a. ustawodawca przewidział, że po przekazaniu sądowi skargi, Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu w całości lub w części. Sąd, wydając orzeczenie w omawianym przedmiocie, powinien zbadać czy zaistniały przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, tj. niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków. Uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji spoczywa na stronie skarżącej.
Zgodnie z art. 61 § 6 p.p.s.a. (w obowiązującym wówczas brzmieniu), wstrzymanie wykonania aktu lub czynności przez organ albo sąd pierwszej instancji upada w razie wydania przez sąd orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji, a więc zarówno wyroku wydanego w wyniku rozpoznania skargi (uwzględniającego albo oddalającego skargę), jak i postanowień o odrzuceniu skargi albo o umorzeniu postępowania sądowoadministracyjnego.
W rozpoznawanej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi wyrokiem z dnia 8 lipca 2015 r. oddalił skargę Powiatu W., wskutek czego postanowienie tego Sądu z dnia 2 czerwca 2015 r., wstrzymujące wykonanie zaskarżonej decyzji, upadło. Tym samym wniosek Powiatu W. złożony na obecnym etapie postępowania i skierowany do Naczelnego Sądu Administracyjnego był dopuszczalny (por. J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Komentarz, Lexis Nexis, Warszawa 2006 r., s. 191, uchwała składu 7 sędziów NSA z dnia 16 kwietnia 2007 r., sygn. akt I GPS 1/07, publ. ONSAiWSA 2007/4/77).
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, w rozpatrywanym przypadku przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji zostały spełnione. Do wniosku z dnia 30 [...] 2015 r. załączone zostały dokumenty, które potwierdzają stanowisko wnioskującego, iż wykonanie zaskarżonej decyzji przed rozpoznaniem sprawy przez sąd łączy się z niebezpieczeństwem powstania znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Przedstawione twierdzenia oraz załączone do wniosku dokumenty wyraźnie wskazują, że powiat jako jednostka samorządu terytorialnego nie mająca pełnej swobody w dysponowaniu środkami pieniężnymi nie dysponuje wystarczającymi środkami finansowymi na jednorazowe pokrycie kwoty nałożonej korekty, a jej egzekucja może narazić ją na nieodwracalne straty. Zgodzić należy się bowiem z tym, że konieczność wypłacenia przez skarżący powiat przypadającej do zwrotu kwoty w wysokości [...] zł wraz z odsetkami w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych, wiązałaby się z koniecznością przesunięcia środków finansowych rozdzielonych w ramach budżetu na zadania własne powiatu, co w konsekwencji mogłoby doprowadzić do ograniczenia wykonania niezbędnych zadań na rzecz ogółu mieszkańców, należących do kompetencji powiatu.
Naczelny Sąd Administracyjny uznał zatem - podzielając stanowisko zaprezentowane już przez Sąd I instancji w powołanym wyżej postanowieniu wstrzymującym zaskarżony akt administracyjny - że przytoczone okoliczności wskazują na istnienie niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Potrzeba ochrony tymczasowej skarżącego powiatu – przez wstrzymanie wykonania kwestionowanej decyzji - jest więc aktualna także na etapie postępowania kasacyjnego.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.